Сенс — 49249 tekst piosenki i tłumaczenie
Strona zawiera teksty i polskie tłumaczenie piosenki "49249", wykonawca: Сенс.
Tekst piosenki
Режиссер клипа — Антон Овчаренко.
© 2013 Юрий Пичкур.
Опять сам, среди этих серых обоев.
Они нас помнят, остыл мой кофе.
Напомни о себе, попробуй о небе, напой мне.
Не ловит связь, и снова это слово: Love you…
Тишина оставь в покое.
Жду короткий рингтон на моем сотовом.
И вроде взрослые мы, боимся позвонить.
Я и ты — время не остановить.
И слезы снова на твоих щеках.
Я сам себе тогда ещё не верил.
Держи меня за руки, я устал быть сам.
Опять метро закроют в 23.45
И я, устану ждать, но мне долго нельзя.
По пустому проспекту, мне совсем не жаль,
Просто дождись меня, мне придется бежать.
Давай! Выключай телефон, давай!
И на балконе о нас с тобой вспоминай.
Плачь, пока все спят. Родная, Good Bye!
А я, не успею на последний трамвай.
И слезы снова на твоих щеках.
Я сам себе тогда ещё не верил.
Держи меня за руки, я устал быть сам.
Без пробелов, без предлогов и минимум слов.
Я не жду ответа от тебя: что такое любовь.
Прочти это или тупо нажми удалить.
Не бери в голову ты, я просто боюсь позвонить.
Прости, улыбку вряд ли заменит мой смайл.
Я скажу все сам, жаркий май, и ты все знаешь.
Вода из-под крана, не хуже твоей колы.
Ночью жарко… и че-то сушит горло.
На ощупь в отсутствии света, к твоему дому.
Не бойся, я уже иду, я найду дорогу.
Вижу свет в твоих окнах, я скучал честно.
Выйди… я мокну, под твоим подъездом.
Под дождем она в розовом платье, а я…
Ноги промокли у нас, но мы будем стоять.
Разуемся и босиком на мокром асфальте.
Я в потертых джинсах, а она в розовом платье.
Под дождем она в розовом платье, а я…
Ноги промокли у нас, но мы будем стоять.
Разуемся и босиком на мокром асфальте.
Я в потертых джинсах, а она в розовом платье.
Под дождем она в розовом платье, а я…
Ноги промокли у нас, но мы будем стоять.
Разуемся и босиком на мокром асфальте.
Я в потертых джинсах, а она в розовом платье.
И слёзы снова на твоих щеках.
Tłumaczenie tekstu piosenki
Reżyserem klipu jest Anton Owczarenko.
© 2013 Yuri Pichkur.
Znowu sam, wśród tych szarych tapet.
Pamiętają nas, moja kawa się ochłodziła.
Przypomnij sobie o sobie, spróbuj o niebie, upijaj mnie.
Nie łapie połączenia i znowu to słowo: Love you…
Zostaw spokój.
Czekam na krótki dzwonek na mojej komórce.
I jak dorośli, boimy się zadzwonić.
Ty i ja nie zatrzymamy czasu.
I łzy znów na twoich policzkach.
Sam sobie wtedy nie wierzyłem.
Trzymaj mnie za ręce, jestem zmęczony byciem sobą.
Ponownie Metro zostanie zamknięte o 23.45
I mam dość czekania, ale nie mogę długo czekać.
/ Align = "left" / ,
Poczekaj na mnie, muszę lecieć.
Dalej! Wyłącz telefon!
I pamiętaj o nas na balkonie.
Płacz, gdy wszyscy śpią. Kochanie, Do Widzenia!
A ja nie zdążę na ostatni tramwaj.
I łzy znów na twoich policzkach.
Sam sobie wtedy nie wierzyłem.
Trzymaj mnie za ręce, jestem zmęczony byciem sobą.
Bez spacji, bez przyimków i minimum słów.
Nie oczekuję od Ciebie odpowiedzi: czym jest miłość.
Przeczytaj to lub głupio kliknij Usuń.
Nieważne, boję się zadzwonić.
Przykro mi, ale uśmiech raczej nie zastąpi mojego uśmiechu.
Powiem to sam, gorący Maj, a Ty wszystko wiesz.
Woda z kranu, tak samo jak twoja Cola.
W nocy jest gorąco... i coś wysusza gardło.
W dotyku, w braku światła, do Twojego domu.
Nie bój się, już idę. znajdę drogę.
Widzę światło w Twoich oknach, tęskniłem szczerze.
Zmoknę pod twoim podjazdem.
W deszczu jest w różowej sukience, a ja…
Zmokły nam stopy, ale będziemy stać.
Buty i boso na mokrym asfalcie.
Ja jestem w postrzępionych dżinsach, a ona w różowej sukience.
W deszczu jest w różowej sukience, a ja…
Zmokły nam stopy, ale będziemy stać.
Buty i boso na mokrym asfalcie.
Ja jestem w postrzępionych dżinsach, a ona w różowej sukience.
W deszczu jest w różowej sukience, a ja…
Zmokły nam stopy, ale będziemy stać.
Buty i boso na mokrym asfalcie.
Ja jestem w postrzępionych dżinsach, a ona w różowej sukience.
I łzy znów na twoich policzkach.