Серёга — Корабли tekst piosenki i tłumaczenie
Strona zawiera teksty i polskie tłumaczenie piosenki "Корабли", wykonawca: Серёга.
Tekst piosenki
Фамилия имя отчество: Пархоменко Сергей Васильевич
Номер паспорта: ХБ 1 845 519
Год рождения: 1976
Дата рождения: 8 октября
Гражданство: Республика Белорусия
Личный Номер: 3 081 076 ХА015ПБО
орган выдавший паспорт: Железнодорожный отдел внутренних дел города Гомеля
Пол: мужской
Я меланхолик в душе, считаю мамин дар,
Копаюсь в памяти, листаю календарь.
После себя я не оставлю много фотографий,
А, может быть и зря, событий был плотный трафик.
Куда ушел тот день, когда мне было 19
Куда пропал? И где я 10 лет скитался?
Я будто-бы прошёл тюрьму, войну и эмиграцию
И не каких тебе фактов, только спекуляция.
Я вспоминаю тот день, когда я полон планов,
С одним дружком с района шел пешком по автобану.
Держись Европа, на двоих сотка баксов,
Но мы вдвоем злее и сильнее чем сотня басков.
Таких как мы сегодня мало, мы из стали,
Теперь нам по тридцатке, и кем мы стали?
Мой друг в поряде, он почти король Берлина
И я всё выше, уже не за горой вершина.
Припев:
Куда уходит время, кто расскажет мне по пунктам?
Куда уходят годы, куда бегут секунды?
Куда уходят корабли, покидая гавань?
Куда уходят те, кто их провожают плавать?
Куда уходит время, кто расскажет мне по пунктам?
Куда уходят годы, куда бегут секунды?
Куда уходят корабли, покидая гавань?
Куда уходят те, кто их провожают плавать?
Куда уходят друзья? Они уходят рано…
Кровь не вино, так от чего-же снова бродят раны,
Я ясно помню тот день, когда похоронил Натана,
Уже прошло 5 лет и на его могиле травы.
2002 — вобще был урожайным на потери
Покойся с миром Беня, и если можешь прости,
В тот день, когда, на твои глаза упала тень,
Все были, только я не попал к тебе один.
Я вспоминаю день, когда ушла она
И проклинаю тот день, когда нашла меня.
Пора прощаться, оба были в этом солидарны,
2002 Декабрь, листаю календарь, йоу.
С тех пор, как оставил я город,
Где я только не был…
Я сжег все письма и фото и развеял пепел.
Мне было трудно, но я забыл ее лицо,
2007 — листаю календарь, вот и всё.
Припев:
Куда уходит время, кто расскажет мне по пунктам?
Куда уходят годы, куда бегут секунды?
Куда уходят корабли, покидая гавань?
Куда уходят те кто их провожают плавать?
Куда уходит время, кто расскажет мне по пунктам?
Куда уходят годы, куда бегут секунды?
Куда уходят корабли, покидая гавань?
Куда уходят те, кто их провожают плавать?
Я не был дома, вот уже наверно год,
Отель-вокзал, вокзал-отель-аэропорт.
Я не могу иначе, я не могу иначе,
Я знаю, по ночам мама плачет, мама плачет.
Листаю календарь 80-тых вот на чп,
они с отцом и мы с братом,
Все хорошо, еще до перестройки
СССР и залитая солнцем новостройка.
Она всегда мечтала, чтобы я стал большим,
Она гордится мной, я её первый сын.
Я стал большим, жизнь удалась не плохо,
Прошло всеголишь 30 лет и прошла эпоха.
Пылятся наши фото пожелтели наши днишки
И где сейчас мальчишки? Мама твои мальчишки…
Я этот текст пишу, уже над Аризоной,
Я вижу мачты наших кораблей на горизонте.
Припев:
Куда уходит время, кто расскажет мне по пунктам?
Куда уходят годы, куда бегут секунды?
Куда уходят корабли, покидая гавань?
Куда уходят те кто их провожают плавать?
Куда уходит время, кто расскажет мне по пунктам?
Куда уходят годы, куда бегут секунды?
Куда уходят корабли, покидая гавань?
Куда уходят те кто их провожают плавать? плава плава плавать
Куда, куда?
Куда, куда?
Tłumaczenie tekstu piosenki
Nazwisko imię drugie imię: Parchomenko Siergiej Wasiliewicz
Numer paszportu: HB 1 845 519
Rok urodzenia: 1976
Data urodzenia: 8 października
Obywatelstwo: Republika Białorusi
Numer osobowy: 3 081 076 HA015PBO
organ wydający paszport: kolejowy Departament Spraw Wewnętrznych miasta Homel
Płeć: Mężczyzna
Jestem melancholijny w duszy, uważam dar mamy,
Grzebię w pamięci, przeglądam kalendarz.
Nie zostawię za sobą wielu zdjęć.,
I, być może na próżno, wydarzenia były gęsty ruch.
Gdzie poszedł dzień, kiedy miałem 19 lat
Gdzie jesteś? Gdzie byłem przez 10 lat?
Jakbym przeszedł przez więzienie, wojnę i emigrację.
I nie ma żadnych faktów, tylko spekulacje.
Przypominam sobie dzień, w którym jestem pełen planów,
Z kolegą z dzielnicy szedłem pieszo autostradą.
Trzymaj się Europa, Za dwa sto dolców,
Ale my dwoje jesteśmy bardziej źli i silniejsi niż sto Basków.
Takich jak my dzisiaj niewielu, jesteśmy ze stali,
Teraz mamy po trzydziestce i kim się staliśmy?
Mój przyjaciel jest w porządku, jest prawie królem Berlina.
I jestem coraz wyżej, już nie za szczytem.
Refren:
Gdzie idzie czas, kto powie mi o punktach?
Gdzie mijają lata, gdzie biegną sekundy?
Gdzie statki opuszczają Port?
Gdzie idą ci, którzy odprowadzają ich do pływania?
Gdzie idzie czas, kto powie mi o punktach?
Gdzie mijają lata, gdzie biegną sekundy?
Gdzie statki opuszczają Port?
Gdzie idą ci, którzy odprowadzają ich do pływania?
Gdzie idą przyjaciele? Odchodzą wcześnie…
Krew nie jest winem, więc od czego znowu wędrują rany,
Pamiętam dzień, w którym pochowałem Nathana.,
Minęło już 5 lat i na jego grobie jest trawa.
2002 - pogoń za stratą
Spoczywaj w pokoju Benia i jeśli możesz mi wybaczyć,
W dniu, w którym cień spadł ci na oczy.,
Wszyscy byli, ale nie dotarłem do ciebie sam.
Pamiętam dzień, w którym odeszła.
I przeklinam dzień, w którym mnie znalazłaś.
Czas się pożegnać, obaj byli w tym Solidarni,
2002 grudzień, przeglądam kalendarz, yo.
Odkąd opuściłem miasto.,
Gdzie ja byłem?…
Spaliłem wszystkie listy i zdjęcia i rozsypałem prochy.
Było mi ciężko, ale zapomniałem jej twarzy,
2007-przeglądam Kalendarz, to wszystko.
Refren:
Gdzie idzie czas, kto powie mi o punktach?
Gdzie mijają lata, gdzie biegną sekundy?
Gdzie statki opuszczają Port?
Gdzie idą ci, którzy odprowadzają ich do pływania?
Gdzie idzie czas, kto powie mi o punktach?
Gdzie mijają lata, gdzie biegną sekundy?
Gdzie statki opuszczają Port?
Gdzie idą ci, którzy odprowadzają ich do pływania?
Nie było mnie w domu od roku.,
Hotel-Dworzec, Dworzec-hotel-lotnisko.
Nie mogę inaczej, nie mogę inaczej,
Wiem, że w nocy mama płacze, mama płacze.
Przeglądam kalendarz lat 80-tych tutaj w PE,
jest z ojcem, a ja z bratem.,
Wszystko w porządku, jeszcze przed przebudową
ZSRR i zalany słońcem nowy budynek.
Zawsze marzyła, żebym był większy.,
Jest ze mnie dumna, jestem jej pierwszym synem.
Stałem się wielki, życie nie było złe,
Minęło 30 lat i minęła Epoka.
Kurz nasze zdjęcia żółkną nasze DNA
Gdzie są teraz chłopcy? Mama to twoi chłopcy.…
Piszę ten tekst już nad Arizoną.,
Widzę maszty naszych statków na horyzoncie.
Refren:
Gdzie idzie czas, kto powie mi o punktach?
Gdzie mijają lata, gdzie biegną sekundy?
Gdzie statki opuszczają Port?
Gdzie idą ci, którzy odprowadzają ich do pływania?
Gdzie idzie czas, kto powie mi o punktach?
Gdzie mijają lata, gdzie biegną sekundy?
Gdzie statki opuszczają Port?
Gdzie idą ci, którzy odprowadzają ich do pływania? Pływanie
Dokąd?
Dokąd?