Стас Михайлов — Покаяние tekst piosenki i tłumaczenie
Strona zawiera teksty i polskie tłumaczenie piosenki "Покаяние", wykonawca: Стас Михайлов.
Tekst piosenki
О, сколько можно суд вершить
Осатанелою толпою
Над той, где сорок сороков
Стоит с протянутой рукою?
Над той, где сорок сороков
Стоит с протянутой рукою?
Отчизна бедная моя,
Как я хочу, чтоб ты восстала
Из пепла, боли и руин,
Чтоб не боялась, не дрожала.
Чтобы величие твое
Не показным лишь было только.
Кругом измена и обман,
Паденье нравов видеть больно.
Кругом измена и обман,
Паденье нравов видеть больно.
В круговороте бытия,
Средь неустройства и разлада
За ширмой прячется чума,
Зовет к себе на пир разврата.
За ширмой прячется чума,
Зовет к себе на пир разврата.
Когда не будем знать, кто мы,
Своих корней и своих предков,
То пепсикольная страна
Сожрет нас мигом, без объедков.
Они и так, как злые псы
С слюной, текущею из пасти
Стоят у наших рубежей,
Скулят и лязгают от счастья.
От предвкушения того,
Что ты оплот последний христианства,
И что ты не будешь никогда
Грозой всемирного пространства.
Однажды мы, предав царя,
Должны покаяться пред Богом!
Мы, преступив закон небес,
В миг стали изгнанным народом.
Пора покаяться, понять:
Мы предавать уже не можем,
Мы все стоим у той черты,
Ступив во тьму, мы в свет не вхожи.
Мы все стоим у той черты,
Ступив во тьму, мы в свет не вхожи.
О, сколько можно суд вершить
Осатанелою толпою
Над той, где сорок сороков
Стоит с протянутой рукою?
Над той, где сорок сороков
Стоит с протянутой рукою.
Tłumaczenie tekstu piosenki
O, jak długo można osądzić
/ Align = "left" /
Nad tym, gdzie czterdzieści czterdzieści
Stoi z wyciągniętą ręką?
Nad tym, gdzie czterdzieści czterdzieści
Stoi z wyciągniętą ręką?
Ojczyzna biedna moja,
Chcę, żebyś się zbuntowała.
Z popiołów, bólu i ruin,
Żeby się nie bała, nie drżała.
Aby wielkość twoja
Tylko nie ostentacyjny.
Wokół zdrada i oszustwo,
Upadek obyczajów jest bolesny.
Wokół zdrada i oszustwo,
Upadek obyczajów jest bolesny.
W kręgu bytu,
Pośród nieurządzenia i nieład
Za parawanem kryje się plaga,
Wzywa na ucztę rozpusty.
Za parawanem kryje się plaga,
Wzywa na ucztę rozpusty.
Kiedy nie będziemy wiedzieć, kim jesteśmy,
Swoich korzeni i swoich przodków,
Tobiasz
Pożre nas w mgnieniu oka, bez resztek.
Są jak złe psy
Ze śliną płynącą z paszczy
/ Align = "left" / ,
Jęczą i szczekają ze szczęścia.
Z oczekiwaniem na to,
Że jesteś ostoją ostatniego chrześcijaństwa,
I że nigdy nie będziesz
Burzy światowej przestrzeni.
Pewnego dnia zdradziliśmy króla.,
Muszą odpokutować przed Bogiem!
Jesteśmy, łamiąc prawo niebios,
W chwili, gdy zostali wygnani.
Nadszedł czas, aby pokutować, zrozumieć:
Nie możemy już zdradzić.,
Wszyscy stoimy przy tej linii.,
Stąpając w ciemności, nie wejdziemy w światło.
Wszyscy stoimy przy tej linii.,
Stąpając w ciemności, nie wejdziemy w światło.
O, jak długo można osądzić
/ Align = "left" /
Nad tym, gdzie czterdzieści czterdzieści
Stoi z wyciągniętą ręką?
Nad tym, gdzie czterdzieści czterdzieści
Stoi z wyciągniętą ręką.