Staubkind — Warum tekst piosenki i tłumaczenie
Strona zawiera teksty i polskie tłumaczenie piosenki "Warum", wykonawca: Staubkind.
Tekst piosenki
Wir haben in uns so viel geseh'n,
oft dasselbe gefühlt.
Wollten alles übersteh'n,
egal wohin uns das auch führt.
Haben nächtelang geredet,
schliefen erst am Morgen ein.
Konnten uns doch blind verstehen,
wollten uns doch alles verzeih'n.
Und ich frag' mich, warum.
mir nichts weiter bleibt als Staub.
Denn zwischen Tränen und Vergessen
hätt' ich so gern an uns geglaubt.
Und ich frag' mich, warum,
unser Paradies zerfällt.
War es denn nur auf Sand gebaut?
Denn zwischen Tränen und Vergessen
hätt' ich so gern an uns geglaubt.
Ich wär' gern bei dir geblieben,
hab' dich so gerne angeseh'n.
Manchmal haben wir geschwiegen
und dabei stundenlang erzählt.
Ich hab' irgendwie gewusst,
das wird nicht für ewig sein.
Hab' mich gut damit belogen.
War lieber einsam als allein.
Und ich frage mich, warum,
hast du uns hier aufgegeben,
hast du uns nicht mehr vertraut?
und ich frag' mich, warum,
wir uns're Träume nicht mehr leben,
mir nichts weiter bleibt als Staub.
Ich hätt' so gern an uns geglaubt.
Tłumaczenie tekstu piosenki
Widzieliśmy tak wiele w sobie, często czuliśmy to samo.
Chcieliśmy przezwyciężyć wszystko, gdziekolwiek nas to zaprowadzi.
Rozmawialiśmy w nocy, zasypialiśmy dopiero rano.
Mogli zrozumieć nas ślepymi, dlaczego chcieli, ale my wszyscy. I zadaję sobie pytanie, dlaczego.
nic po mnie nie zostanie, oprócz kurzu.
Ponieważ między łzami a zapomnieniem, tak bardzo chciałbym w nas wierzyć.
I zastanawiam się, dlaczego nasz raj się rozpada.
Czy został zbudowany tylko na piasku?
Ponieważ między łzami a zapomnieniem, tak bardzo chciałbym w nas wierzyć.
Chciałbym zostać 'kocham cię, kocham angeseh' N tak bardzo cię kocham. Czasami nie milczeliśmy i rozmawialiśmy przez wiele godzin.
Z jakiegoś powodu wiedziałem, że to nie będzie wieczne.
Dobrze, że skłamałem.
Lepiej być samotnym niż samotnym.
I zastanawiam się, dlaczego nas tu zostawiłeś, przestałeś nam ufać?
i zadaję sobie pytanie, dlaczego, nie żyjemy już marzeniami, nie pozostaje mi nic poza pyłem.
Chciałabym w nas wierzyć.