Светлана Копылова — Близнецы tekst piosenki i tłumaczenie

Strona zawiera teksty i polskie tłumaczenie piosenki "Близнецы", wykonawca: Светлана Копылова.

Tekst piosenki

Жили два близнеца в материнской утробе,
И другому один как-то высказал мысль:
А ты знаешь, мне кажется есть после родов
Удивительная и прекрасная жизнь!
И другой, потянувшись под маленьким сводом
Тот улыбки беззубой своей не сдержал:
Это просто смешно — верить в жизнь после родов!-
Брату верующему в ответ он сказал.
Как по-твоему жизнь может выглядеть эта?
Я не знаю, как точно — близнец отвечал.
Но мне кажется, там на земле больше света
Я однажды во сне этот свет увидал!
Я конечно не знаю как всё это будет,
Но мы, может, своими ногами пойдем.
И ещё, правда это похоже на чудо,
Но, возможно, что мы даже есть будем ртом!
Ерунда! Вот уж это никак не возможно!
Наша жизнь — пуповина и так коротка.
А ногами ходить и представить то сложно.
Нет, не сможем ходить мы ногами никак!
И оттуда никто еще не возвращался,
Что за бред у тебя, братец мой, на уме?
Всё закончится родами не обольщайся!
Наша жизнь — это только страданья во тьме!
А мне кажется, брат, — первый не унимался.
Что когда-нибудь сможем увидеть мы мать!
И мы временно сдесь, чтобы мало по малу
К жизни той, после родов, готовыми стать!
Брат неверующий качал головою:
Верить в мать — это просто за гранью идей!
Я не вижу её, значит нет её вовсе!
Ну скажи если умный, скажи она где?
Как ответить тебе, братец, даже не знаю.
Но я чувствую сердцем заботу её,
И ночами, когда всё вокруг затихает,
Она гладит наш мир и тихонько поёт…
Всё наполнено ею и радость такая,
Словно в ней прибываю и ею живу.
И хоть точно про жизнь после родов не знаю,
Но я верю, что будет она на яву!

Tłumaczenie tekstu piosenki

Żyli dwaj bliźniacy w łonie matki,
I jeden inny jakoś wyraził myśl:
Wiesz, myślę, że jem po porodzie.
Niesamowite i wspaniałe życie!
I inne, ciągnąc się pod małym sklepieniem
Ten uśmiech bezzębny swój nie powstrzymał:
To po prostu śmieszne — wierzyć w życie po porodzie!-
Powiedział bratu wiernemu w odpowiedzi.
Jak myślisz, jak wygląda to życie?
Nie wiem, jak dokładnie — bliźniak odpowiedział.
Ale myślę, że na ziemi jest więcej światła.
Widziałem to światło we śnie.
Nie wiem, jak to będzie.,
Ale może pójdziemy naszymi stopami.
Poza tym, to brzmi jak cud.,
Ale możliwe, że nawet będziemy jeść ustami!
Nonsens! To niemożliwe!
Nasze życie to pępowina i tak krótka.
I chodzić nogami i trudno to sobie wyobrazić.
Nie, Nie możemy chodzić nogami!
Nikt stamtąd nie wrócił.,
Co masz na myśli, bracie?
Wszystko skończy się porodem.
Nasze życie jest tylko cierpieniem w ciemności!
A ja myślę, bracie — pierwszy nie odpuścił.
Że kiedyś ujrzymy matkę!
I jesteśmy tu tymczasowo, aby trochę za mało
Do życia, po porodzie, gotowy, aby stać się!
Brat niewierzący potrząsał głową:
Wiara w matkę jest po prostu poza ideami!
Nie widzę jej, więc jej nie ma!
Jeśli jesteś mądry, powiedz mi, gdzie ona jest?
Nie wiem, jak ci odpowiedzieć, bracie.
Ale czuję jej serce.,
I nocami, kiedy wszystko się uspokaja,
Głaszcze nasz świat i cicho śpiewa…
Wszystko jest wypełnione nią i radość jest taka,
Jakbym w niej przybywała i żyła.
I chociaż Nie wiem dokładnie o życiu po porodzie,
Ale wierzę, że będzie na jawie!