Светлана Копылова — Робинзон tekst piosenki i tłumaczenie
Strona zawiera teksty i polskie tłumaczenie piosenki "Робинзон", wykonawca: Светлана Копылова.
Tekst piosenki
1. Он лежал совсем один на песчаном берегу,
Уцелевший после кораблекрушенья…
И в ночное небо он устремлял движенье губ,
И других не в силах сделать был движений.
А наутро, обойдя этот остров, понял он,
Что людей при всём желаньи не отыщет,
И смирившись, наконец, смастерил, как Робинзон,
Из обломков корабля себе жилище.
И каждый день он Господа молил,
Чтоб Бог ему послал корабль спасенья,
Но день за днём в томленьи проходил,
И не было, казалось, избавленья.
2. Но однажды целый день на охоте он провёл
И вернувшись к шалашу, вскричал от горя:
Всё, что было у него, как один большой костёр
Полыхало до небес на фоне моря.
-За что?- он гневно Господа спросил, —
Неужто не испил сполна я чаши?
И, зарыдав, на землю пал без сил,
Не зная, как теперь ему жить дальше.
3. Он проснулся от того, что знакомый сердцу звук
Заполнял собой прибрежное пространство…
Сердце замерло, когда Робинзон увидел вдруг,
Как корабль приближается прекрасный…
Он побежал по краешку земли,
Ещё не веря, что корабль реальный.
И крикнул он: «Как вы меня нашли?» —
«Мы видели большой костёр сигнальный!»
4. Как бывает нелегко нам принять смиренно скорбь
И увидеть Промыслительную Руку,
И готовы мы подчас Богу выразить укор.
Но в скорбях мы обретаем силу духа.
Пока горят сигнальные костры,
К нам ближе Бог, и верится в спасенье…
Tłumaczenie tekstu piosenki
1. Leżał sam na piaszczystym brzegu.,
Ocalały z wraku statku…
I na nocnym niebie pędził ruch warg,
I innych nie mógł zrobić było ruchy.
A następnego ranka, omijając tę wyspę, zrozumiał,
Że nie znajdziesz ludzi przy wszystkich pragnieniach,
I pogodził się, w końcu zrobił jak Robinson,
Z wraku statku jest dom dla siebie.
I każdego dnia modlił się do Pana,
Aby Bóg posłał mu statek zbawienia,
/ Align = "left" / ,
I nie było, jak się wydawało, wybawienia.
2. Ale pewnego dnia spędził cały dzień na polowaniu
I wracając do szałasu, krzyknął z żalu:
Wszystko, co miał, to jedno wielkie ognisko.
Płonęło aż do nieba na tle morza.
- Za co?- zapytał gniewnie Pana, —
Czyż nie wypiłem pełnych kielichów?
I, płacząc, padł na ziemię bez sił,
Nie wiedząc, jak teraz żyć.
3. Obudził się z tego, że znajomy dźwięk serca
/ Align = "left" / Spacewatch…
Serce zamarło, gdy Robinson nagle zobaczył,
Jak statek zbliża się piękny…
Biegł po krańcu ziemi,
Jeszcze nie wierząc, że statek jest prawdziwy.
I krzyknął: "jak mnie znalazłeś?» —
"Widzieliśmy wielki ogień sygnałowy!»
4. Jak trudno jest zaakceptować pokorny smutek
Zobacz też,
I czasami jesteśmy gotowi, aby Bóg mógł wyrazić zgorszenie.
Ale w żałobie zyskujemy siłę ducha.
Podczas gdy płoną ogniska sygnałowe,
Bóg jest bliżej nas i wierzy w zbawienie…