Talco — La sedia vuota tekst piosenki i tłumaczenie
Strona zawiera teksty i polskie tłumaczenie piosenki "La sedia vuota", wykonawca: Talco.
Tekst piosenki
Signori accorrete
Ho una storia da raccontare
Io piango sogni indignati
Non abbiate timor di me
I cieli non fanno la storia
E di un giorno vero che voglio parlare
Guardate giu nelle strade
Qui troverete i perche
Scomparso in nudi sentieri
Cammina per giorni e sere
Tra lamenti nel vuoto
Nel tormento e la poverta
Lo sdegno e un’idea che si accende
Tra macerie di false barriere
Ernesto ha sguardo sicuro
E cresce con la verita
Qui nelle citta grida grida la gente
Ci han rapito con l’odio il sole della verita
Ma ditelo a chi ancora non sa
Qui c’e il pianto di un uomo morto per la liberta
E voi dall’alto che predicate
Annacquati da effimeri miti
Che svendete l’amore e la vita
Per le spoglie dell’idiozia
Il sogno piange i suoi figli
E non raccoglie ideali traditi
Cammina in mezzo alla gente lungo il sentiero dell’utopia
Ma il sole dov’e portatori di democrazia?
Vi hanno visto gettarlo nel fango li con la nostra utopia
Noi gridiamo a voi, traditori della verita
Sopra un volo gettato nel fango si rialza la nostra citta
Qui nelle citta grida grida la gente
Ci han rapito con l’odio il sole della verita
Ma ditelo a chi ancora non sa
Qui c’e il pianto di un uomo morto per la liberta
Thanks to Razvan
Tłumaczenie tekstu piosenki
Panowie
Mam historię do opowiedzenia
Płaczę oburzone sny
Nie bój się mnie.
Niebo nie tworzy historii
I o dzisiejszym dniu, o którym chcę porozmawiać.
Spójrz w dół na ulicach
Tutaj znajdziesz
Zniknął w nagich szlakach
Spacer w dni i wieczory
Wśród jęków w pustce
W mękach i biedzie
Oburzenie i pomysł, który się zapala
Wśród szczątków fałszywych barier
Ernesto ma pewny siebie wygląd
I rośnie z prawdą
Tutaj, w miastach, ludzie krzyczą
Porwali nas z nienawiścią słońce prawdy
Ale powiedz to tym, którzy jeszcze nie wiedzą
Oto płacz człowieka, który umarł za wolność
A wy, z góry głoszący
Umyte efemeryczne łagodne
Co sprzedajesz miłość i życie
Za przejawy idiotyzmu
Sen opłakuje swoje dzieci
I nie gromadzi oddanych ideałów
Spacer wśród ludzi na ścieżce utopii
Ale gdzie jest słońce?
Widzieli, jak wrzuciłeś go do ziemi z naszą utopią.
Wzywamy was, zdrajcy prawdy
Nad lotem rzuconym w błocie wznosi się nasze miasto
Tutaj, w miastach, ludzie krzyczą
Porwali nas z nienawiścią słońce prawdy
Ale powiedz to tym, którzy jeszcze nie wiedzą
Oto płacz człowieka, który umarł za wolność
Dzięki Razvan