Talis Kimberley — Fourteen Hundred Hours tekst piosenki i tłumaczenie
Strona zawiera teksty i polskie tłumaczenie piosenki "Fourteen Hundred Hours", wykonawca: Talis Kimberley.
Tekst piosenki
I reckon I parked in the last empty space:
The High Street was already full
The media circus was well under way
With their cameras and tripods and all;
And there’s Mister Collier whom everyone knows
In his coat and his fine feathered hat
This isn’t the first time. It won’t be the last
I regret that I’m certain of that, mmm…
And somebody’s wearing a poppy
That most symbolic of flowers;
And how the silence spreads
When they’re bringing them home
At fourteen hundred hours
Marshall’s, the Bakery. J Rouse, hardware
Crump and Son, Butcher…
Well, the veteran motorbike club’s out in force
And their stories should also be sung;
But it’s soldiers in uniform all down the street
And dear gods, but they look so very young
It’s good-natured chatter and stranger-well-met
In this Wiltshire market town —
And the locals and visitors stand side by side
As the shops and the cafés close down, close down;
And somebody’s wearing a poppy
That most symbolic of flowers;
And how the silence spreads;
They’re bringing them home
It’s fourteen hundred hours
Up…
Down
Tłumaczenie tekstu piosenki
Chyba zaparkowałem na ostatnim pustym miejscu.:
Ulica była już pełna.
/ Align = "left" /
Z ich kamerami, statywami i wszystkim.;
I jest Pan Collier, którego wszyscy znają.
W jego płaszczu i w jego pięknym, pierzastym kapeluszu
To nie pierwszy raz. To nie będzie ostatni.
Żałuję, że jestem tego pewien.…
I ktoś ma na sobie mak
Że najbardziej symboliczne kwiaty;
I jak rozprzestrzenia się cisza
Kiedy przynoszą je do domu
O 14: 00
Marshall ' s, piekarnia. J Rouse, hardware
Crump i Syn rzeźnika…
Klub motocyklowy weteranów
I ich opowieści też powinny być śpiewane;
/ Align = "left" /
I drodzy bogowie, ale oni wyglądają tak młodo
To dobroduszna paplanina i nieznajomy, dobrze poznany.
In this Wiltshire market town —
A mieszkańcy i goście stoją obok siebie
Jak sklepy i kawiarnie zamykają, zamykają;
I ktoś ma na sobie mak
Że najbardziej symboliczne kwiaty;
I jak rozprzestrzenia się cisza;
Zabierają je do domu.
Jest 1400 godzin.
W górę…
W dół