Татьяна Снежина — Я — память tekst piosenki i tłumaczenie
Strona zawiera teksty i polskie tłumaczenie piosenki "Я — память", wykonawca: Татьяна Снежина.
Tekst piosenki
Старыми листьями осени
Ветер метет путь,
Вновь я непрошеной гостьей
В дом постучу чей-нибудь.
В доме уютном, маленьком
Ласково примут меня,
И, пледом закутавшись стареньким,
Я обсушусь у огня.
Пусть тихо скажут хозяева дома,
Что им лицо мое чем-то знакомо.
Пусть мне расскажут о бедах своих,
Боль станет меньше, делясь на троих.
За окнами вечер дождливый,
Прилипший к стеклу мокрый лист.
Бревенчатый дом молчаливый,
И ветра тоскующий свист.
И двое усталых людей,
Что приютили меня,
Словно на Страшном суде,
Расскажут мне все про себя.
Еще тихо скажут хозяева дома,
Что им лицо мое чем-то знакомо.
Также расскажут о бедах своих,
Боль станет меньше, делясь на троих.
Я память, я грусть, я осень,
Я прихожу под вечер,
Меня никогда не гонят,
При мне зажигают свечи.
Со мной всегда так тихо,
Меня знает каждый в лицо,
И как ни несется жизнь лихо —
На мне все замкнется кольцом.
Под песню мою и ветра
Двое людей уснут.
А я, обогревшись пледом,
В другой дом стучаться пойду.
Вновь тихо скажут хозяева дома,
Что им лицо мое чем-то знакомо.
Так же расскажут о бедах своих,
Боль станет меньше, делясь на троих.
Tłumaczenie tekstu piosenki
Stare liście jesieni
Wiatr rzuca drogę,
Znowu jestem nieproszonym gościem.
Zapukam do czyjegoś domu.
W domu przytulnym, małym
Czule mnie przyjmą,
I, kocem owiniętym starym,
Wysuszę się przy ogniu.
Niech właściciele domu mówią cicho,
Że znają moją twarz.
Pozwól mi opowiedzieć o swoich kłopotach,
Ból zmniejszy się, dzieląc się na trzy.
Za oknami wieczór jest deszczowy,
Mokry arkusz przyklejony do szkła.
Dom z bali cichy,
I wiatr tęskny gwizd.
I dwóch zmęczonych ludzi,
Że mnie przygarnęli.,
Jak w Sądzie Ostatecznym,
Powiedzą mi o sobie.
Jeszcze cicho powiedzieć właściciele domu,
Że znają moją twarz.
Będą również mówić o swoich kłopotach,
Ból zmniejszy się, dzieląc się na trzy.
Jestem pamięć, jestem smutek, jestem jesień,
Przychodzę wieczorem.,
Nigdy mnie nie prześladują.,
Przy mnie zapalają świeczki.
Ze mną zawsze jest tak cicho.,
Mnie wie każdy w twarz,
I bez względu na to, jak bardzo życie pędzi —
Na mnie wszystko się zamknie.
Pieśń moja i wiatr
Dwie osoby zasną.
A ja, ogrzany kocem,
Idę pukać do innego domu.
Po raz kolejny cicho powiedzieć właściciele domu,
Że znają moją twarz.
Po prostu opowiedzą o swoich kłopotach,
Ból zmniejszy się, dzieląc się na trzy.