The Crimson Armada — Revelations tekst piosenki i tłumaczenie
Strona zawiera teksty i polskie tłumaczenie piosenki "Revelations", wykonawca: The Crimson Armada.
Tekst piosenki
Dearly beguiled, we’re gathered to commemorate this blessing that became the
greatest of mistakes.
The sword soul and flesh have since then become one.
This impasse has become the single source for slandered tongue.
Now we are being slowly erased with what we were made.
This impasse will trickle flames and offer us a testing taste.
Now this is what they had spoken of.
The incarnate.
The indescribable.
Slowly we’re falling into the trance of decay.
Slowly we’re falling into the trance of decay.
But when the sun gives out we rise.
This is our forthcoming.
We rise.
This is the end.
Or is it just the end of?
This is the end.
This is the end.
Or is it just the end of?
Time will taint and seconds force open our eyes.
The core of light will break and force the world to realize.
Lubricating lungs with sweet venomistic wine.
Meets pounding sheets as it captivates.
Into the casket this case confines each and every thought.
Asphyxiated.
My mind slowly begins to rot.
And all will rot and writhe until we rise.
A day will come when the dead will rise up from the earth.
And all will witness the reversal of decrepit birth.
A day will come and soon everyone will realize that in living we have crafted
our own self-demise.
A day will come when the dead will rise.
A day will come when the dead will rise up from the earth.
Tłumaczenie tekstu piosenki
/ Align = "center" bgcolor = "# e0ffe0 " / cesarz Chin / / align = center /
największy z błędów.
Od tego czasu dusza i ciało miecza stały się jednością.
Ten impas stał się jedynym źródłem oszczerstw.
Teraz jesteśmy powoli wymazywani tym, czym zostaliśmy stworzeni.
Ten impas utknie w płomieniach i da nam testowy smak.
O tym właśnie mówili.
Wcielenie.
Nie do opisania.
Powoli wpadamy w trans rozpadu.
Powoli wpadamy w trans rozpadu.
Ale kiedy słońce zgaśnie, wstajemy.
To jest nasze nadchodzące.
Wstajemy.
To koniec.
Czy to tylko koniec?
To koniec.
To koniec.
Czy to tylko koniec?
Czas splami, a sekundy otworzą nam oczy.
Jądro światła pęknie i zmusi świat do urzeczywistnienia się.
Smaruje płuca słodkim jadowitym winem.
Spotyka się w nim prześcieradła, które urzekają.
W trumnie ta sprawa ogranicza każdą myśl.
Uduszona.
Mój umysł powoli zaczyna gnić.
I wszystko będzie gnić i wić się, aż powstaniemy.
Nadejdzie dzień, kiedy umarli powstaną z ziemi.
I wszyscy będą świadkami odwrócenia niedołężnych narodzin.
Nadejdzie dzień i wkrótce wszyscy zdadzą sobie sprawę, że w życiu stworzyliśmy
nasz własny upadek.
Nadejdzie dzień, kiedy umarli powstaną.
Nadejdzie dzień, kiedy umarli powstaną z ziemi.