Totta Näslund — Hjärtats Slutna Rum tekst piosenki i tłumaczenie
Strona zawiera teksty i polskie tłumaczenie piosenki "Hjärtats Slutna Rum", wykonawca: Totta Näslund.
Tekst piosenki
Det är så typiskt, på sitt sätt
Att jag kom hem för sent igen
Jag gjorde aldrig nånting rätt
Jag gav väl upp för länge sen
Jag tar min första cigarett
I det som en gång var mitt hem
Jag ser skuggan av en pojke
Han står darrande och stum
Vid ditt hjärtats slutna rum
Men jag har märkt att år för år
Så ser jag mer av dej i mej
I allt jag gör finns dina ord
Fastän jag fåfängt värjer mig
Det är så typiskt dej att gå
När jag nu vill fråga dej
Där står en liten pojke
Han står darrande och stum
Vid ditt hjärtats slutna rum
Du var så länge denna bild
Av allt jag inte velat va'
Så det känns konstigt
Att jag saknar dej idag
Det tog väl tjugo år att inse
Att jag felat, också jag
Men det är svårt att helt förlåta
Att du låtit mig stå stum
Vid ditt hjärtats slutna rum
I en låda på ditt bord
Där stod ett brev du aldrig sänt
Där några valhänt skrivna ord
Ställde dörrarna på glänt
Och där av ljuset tydliggjord
Där står en man jag aldrig känt
Han som velat och sen tvekat
Och sen står darrande och stum
Vid ditt hjärtats slutna rum
Du var så länge denna bild
Av allt jag inte velat va'
Nu såg jag pappan
Som du en gång ville va'
Det tog väl tjugo år att inse
Att jag felat, också jag
Och jag ångrar och jag sörjer
Att jag aldrig upptäckt förr
Att från ditt hjärtas slutna rum
Där fanns en dörr
Till mitt hjärtas slutna rum
Fanns en dörr
Till ditt hjärtas slutna rum
Tłumaczenie tekstu piosenki
To takie typowe, na swój sposób,
Że wróciłem do domu za późno.
Nigdy nic nie zrobiłem dobrze.
Chyba poddałem się dawno temu.,
Będę miał swój pierwszy papieros
W tym, co kiedyś było moim domem.,
Widzę Cień chłopca.
Drży i milczy
W zamkniętym pokoju Twojego serca,
Ale zauważam to rok po roku.
Widzę we mnie więcej niż ty.,
Wszystko, co robię, to twoje słowa.,
Chociaż daremnie się bronię.
To takie typowe, że odchodzisz.,
Kiedy chcę cię zapytać.
Jest mały chłopiec,
Stoi, drży i niema,
W zamkniętym pokoju Twojego serca,
Byłaś tak długa, Ten obraz
Wszystkiego, czego nie chciałem robić.,
Dziwne.,
Że tęsknię dziś za tobą.
Zajęło mi to dwadzieścia lat, aby zrozumieć,
Że też się myliłem.,
Ale trudno całkowicie wybaczyć,
Że pozwoliłeś mi milczeć.
W zamkniętym pokoju Twojego serca.
W szufladzie na twoim biurku był list, którego nigdy nie wysłałeś, gdzie kilka wybranych napisanych słów otworzyło drzwi, a tam, w świetle, wyraźnie, jest człowiek, którego nigdy nie znałem, ten, który chciał, a potem zawahał się, a potem drżał i milczał w zamkniętym pokoju Twojego serca, byłeś tak długo, Ten obraz wszystkiego, czego nie chciałem robić.
Teraz zobaczyłem ojca.,
Którego kiedyś chciałaś, ha!
Zajęło to dwadzieścia lat, aby zrozumieć,
Że też się myliłem.
I żałuję i żałuję,
Czego nigdy wcześniej nie odkryłem,
Co z zamkniętego pokoju Twojego serca
Były drzwi
Do zamkniętego pokoju mojego serca,
Były drzwi
Do zamkniętego pokoju Twojego serca.