Udo Jürgens — Ein paar Steine, zwei Kinder, ein Bach tekst piosenki i tłumaczenie
Strona zawiera teksty i polskie tłumaczenie piosenki "Ein paar Steine, zwei Kinder, ein Bach", wykonawca: Udo Jürgens.
Tekst piosenki
Ein paar Steine, zwei Kinder, ein Bach,
und ein Spiel mit Geschrei und mit Krach.
Heute bin ich Pirat
und mein Segel ist rot,
ich versenk' jedes Schiff, jedes Boot.
Und du siehst es mit an,
und vielleicht denkst du nach.
Ein paar Steine, zwei Kinder, ein Bach.
Lange ist es wohl schon her,
da hast du hier gespielt,
bautest Dämme und ein Wehr
und hast dich frei gefühlt.
Ein paar Steine, zwei Kinder, ein Bach.
Und was jetzt — viele Jahre danach?
Du siehst wehmütig zu,
doch du hast keinen Spaß,
weil du fürchtest dein Anzug wird naß,
denn spielen fällt längst nicht mehr in dein Fach,
ein paar Steine, zwei Kinder, ein Bach.
Der Hafendamm aus nassem Holz,
aus Kieselstein das Wehr.
Es ist noch alles wie es war,
nur du bist es nicht mehr.
Ein paar Steine, zwei Kinder, ein Bach.
Und du denkst lange noch darüber nach,
und du denkst an das Wasser, die Wiesen, das Moos,
und du wirst das Gefühl nicht mehr los,
daß da irgendwann etwas in dir wohl zerbrach.
Ein paar Steine, zwei Kinder, ein Bach.
Tłumaczenie tekstu piosenki
Kilka kamieni, dwoje dzieci, potok,
i gra z krzykiem i hukiem.
Dziś jestem piratem.
i mój żagiel jest czerwony,
zatapiam każdy statek, każdą łódź.
I patrzysz na to z,
a może się zastanowisz.
Kilka kamieni, dwoje dzieci, strumień.
Pewnie już dawno.,
ponieważ grałeś tutaj,
testy budowy zapór i obrony
i czułem się wolny.
Kilka kamieni, dwoje dzieci, strumień.
I co teraz-wiele lat później?
Patrzysz z zamyśleniem,
ale ty się nie bawisz.,
ponieważ boisz się, że twój kostium będzie mokry,
ponieważ gra nie dostaje się do komory przez długi czas,
kilka kamieni, dwoje dzieci, strumień.
Tama portowa z mokrego drewna,
z kamyka-Dzik.
To jest tak jak było.,
tylko Ciebie już nie ma.
Kilka kamieni, dwoje dzieci, strumień.
Długo o tym myślisz.,
i myślisz o wodzie, o łąkach, o mchu,
i już nie pozbędziesz się tego uczucia,
że w pewnym momencie coś w tobie musiało się zepsuć.
Kilka kamieni, dwoje dzieci, strumień.