Uma2rmaH — Раненый в висок tekst piosenki i tłumaczenie
Strona zawiera teksty i polskie tłumaczenie piosenki "Раненый в висок", wykonawca: Uma2rmaH.
Tekst piosenki
Раненный в висок мыслью глупой я Слезы на песок, смысл бытия
И не встать с колен нашим голосам
В письменном столе прячем небеса: жить
И город залит тишиной и нас теперь не найти
Кто-то ушел в мир иной, все остальные в пути
И как по весне тает снег, мутной водой да со всех сторон
Кто-то придет, а нас уже нет, лапами еловыми следы похорон
Как воды поток утром к тебе спешит
Скомканный листок рваной моей души
Выслушай, прошу, жажду мою утоли
Я еще дышу, только надолго ли И город залит тишиной и нас теперь не найти
Кто-то ушел в мир иной, все остальные в пути
И как по весне тает снег, мутной водой да со всех сторон
Кто-то придет, а нас уже нет, лапами еловыми следы похорон
Утро-акварель скрасит мою печаль
Раньше костер горел, а теперь свеча
И снова луна спешит с неба кивнуть: отбой
Мне все равно где жить, только бы жить с тобой
И город залит тишиной и нас теперь не найти
Кто-то ушел в мир иной, все остальные в пути
И как по весне тает снег, мутной водой да со всех сторон
Кто-то придет, а нас уже нет, лапами еловыми следы похорон
Tłumaczenie tekstu piosenki
Ranny w skroni przez myśl głupich łez na piasku, sens bycia
I nie wstać z kolan naszych głosów
W biurku ukrywamy niebo: żyć
A miasto jest wypełnione ciszą i nie możemy teraz znaleźć
Ktoś poszedł do innego świata, wszyscy inni są w drodze
I jak na wiosnę topnieje śnieg, mętna woda tak ze wszystkich stron
Ktoś przyjdzie, a nas już nie ma, łapami świerkowych śladów pogrzebu
Jak woda płynie rano do Ciebie w pośpiechu
Zmięty liść poszarpanej duszy
Wysłuchaj mnie, proszę, moje pragnienie ugasić
Wciąż oddycham, tylko na długo, a miasto jest zalane ciszą i nie możemy teraz znaleźć
Ktoś poszedł do innego świata, wszyscy inni są w drodze
I jak na wiosnę topnieje śnieg, mętna woda tak ze wszystkich stron
Ktoś przyjdzie, a nas już nie ma, łapami świerkowych śladów pogrzebu
Rano-akwarela rozjaśni mój smutek
Kiedyś ogień płonął, a teraz świeca
I znowu księżyc pędzi z nieba, by skinić głową: rozłącz się
Nie obchodzi mnie, gdzie mieszkam, tylko z Tobą.
A miasto jest wypełnione ciszą i nie możemy teraz znaleźć
Ktoś poszedł do innego świata, wszyscy inni są w drodze
I jak na wiosnę topnieje śnieg, mętna woda tak ze wszystkich stron
Ktoś przyjdzie, a nas już nie ma, łapami świerkowych śladów pogrzebu