Victor Heredia — Sin Familia tekst piosenki i tłumaczenie
Strona zawiera teksty i polskie tłumaczenie piosenki "Sin Familia", wykonawca: Victor Heredia.
Tekst piosenki
Lo pueden ver dormir
Detrás de la estación
Sus diez veranos tiemblan
Cuando el frío escarcha
Amor y compasión
Recuerda con amor
Un viejo prendedor
Con piedras de colores
Y el el fondo del recuerdo
Una canción
Creo que toda su infancia
Fue un barco sin sol
Que cada momento que sobrevivió
Fue aferrado a ese amor maternal…
Si le preguntan en dónde nació
Dónde sus padres le dieron amor
La nostalgia de la humanidad
En sus ojos se despertará
De niño supe amar
El álbum familiar
Mi padre sonreía en una playa
Con su caña de pescar…
Le puedo prestar diez
Le puedo prestar cien
Pero ninguna foto de las mías
Se parece a su niñez
Pero ninguna foto de la mías se parece
Levemente a su niñez
Los veo pidiendo limosna en cualquier parte del mundo
Durmiendo en las calles
Y las estaciones de trenes
Son los niños de una sociedad que se olvida de sí misma
Quitándoles la posibilidad de tener una familia y el afecto y apoyo que
necesitan
Me lastima esa soledad a la que los hemos condenado
Tłumaczenie tekstu piosenki
Widzą, jak śpi.
Za stacją
Jego dziesięć lat drży,
Kiedy zimny mróz
Miłość i współczucie
Pamiętaj z miłością.
Stara szpilka
Z kolorowymi kamieniami
I tło pamięci
Piosenka
Myślę, że całe jego dzieciństwo
To był statek bez słońca.
Że każda chwila, która przetrwała,
Trzymał się tej matczynej miłości.…
Jeśli zostaniesz zapytany, gdzie się urodziłeś
Gdzie jego rodzice dali mu miłość
Nostalgia za ludzkością
W jego oczach obudzi się
Jako dziecko wiedziałem, jak kochać.
Album rodzinny
Mój ojciec uśmiechał się na plaży
Z wędką…
Mogę ci pożyczyć dziesięć.
Mogę ci pożyczyć sto.
Ale żadnych moich zdjęć.
To jak jego dzieciństwo.
Ale żadne z moich zdjęć nie jest takie samo
Trochę do dzieciństwa
Widzę, jak proszą o jałmużnę w dowolnym miejscu na świecie.
Spanie na ulicach
I stacje kolejowe
Są to dzieci społeczeństwa, które zapomina o sobie
Pozbawiając ich możliwości posiadania rodziny i uczucia i wsparcia, które
wymagać
Boli mnie samotność, na którą ich skazaliśmy.