Виктор Петлюра — Мчится карета tekst piosenki i tłumaczenie
Strona zawiera teksty i polskie tłumaczenie piosenki "Мчится карета", wykonawca: Виктор Петлюра.
Tekst piosenki
Мчится карета по улице где-то,
В ней два легавых сидят.
Я между ними, и руки в браслетах,
В спину два дула торчат.
Помнишь, курносая, бегали босыми,
Я ж тебе кудри трепал,
Годы промчались, и мы повстречались,
Я тебя милой назвал.
Помнишь, голубка моя сероглазая,
Как мы гуляли с тобой:
Пили — кутили, смеялись и плакали,
Я наслаждался тобой.
Помню, подъехали боле товарищей,
Звали на дело меня,
Ты у калитки стояла и плакала
И не пускала меня.
Но не послушал твоих уговоров я,
Вынул из шкафа наган.
Мимо прошел и тебе улыбнулся я И ничего не сказал.
Помню, подъехали к серому зданию,
Встали и тихо пошли,
Кучер блатной разворачивал сани,
Чтобы запутать следы.
Сверла английские, сверла немецкие,
Словно два шмеля, жужжат,
Мы просверлили четыре отверстия
В сердце стального замка.
Вот и открылася дверца заветная,
Я не сводил с нее глаз:
Деньги советские, с дедушкой Лениным
С полок смотрели на нас.
Помню, досталась мне доля немалая —
Ровно сто тысяч рублей.
И нас, медвежатников, вохра из МУРа
Всех повязала во тьме.
Мчится карета по улице где-то,
В ней два легавых сидят.
Я между ними, и руки в браслетах,
В спину два дула торчат.
Помню, подъехали к серому зданию,
Только уже не к тому,
Двери стальные, решетки железные,
Так вот попал я в тюрьму.
Так выпьем за тех, кто сидит в изоляторе,
Кто спит да на голом полу,
Кого приковала тюремная школа,
Кого — автомат ГПУ.
Tłumaczenie tekstu piosenki
Gdzieś pędzi powóz ulicą,
Siedzi w niej dwóch gliniarzy.
Jestem między nimi, a ręce w bransoletkach,
Dwie lufy wystają w plecy.
Pamiętasz, kurnosaya, biegali boso,
Ja cię kręcę.,
Lata mijały i spotkaliśmy się,
Nazwałem cię miłą.
Pamiętasz, Gołąbku?,
Jak spacerowaliśmy z Tobą:
Pili-kutili, śmiali się i płakali,
Podobasz mi się.
Pamiętam, że przyjechali Bole towarzysze,
Wezwali mnie do sprawy.,
Stałaś przy bramie i płakałaś.
I nie pozwoliła mi na to.
Ale nie posłuchałem twoich przekonań.,
Wyciągnął nagana z szafy.
Przeszedłem obok i uśmiechnąłem się do ciebie i nic nie powiedziałem.
Pamiętam, że podjechaliśmy do szarego budynku.,
Wstaliśmy i poszliśmy cicho,
Woźnica złodzieja rozwijał sanie,
Żeby zmylić ślady.
Wiertła angielskie, wiertła Niemieckie,
Jak dwa trzmiele brzęczące,
Wywierciliśmy cztery otwory
W sercu stalowego zamku.
Więc otworzyły się drzwi cenionych,
Nie spuszczałem z niej wzroku.:
Pieniądze radzieckie, z dziadkiem Leninem
Patrzyli na nas z półek.
Pamiętam, że dostałem znaczną część. —
Dokładnie sto tysięcy rubli.
I my, niedźwiadki, Wohra Z Moore ' a
Wszystkich uwięziła w ciemnościach.
Gdzieś pędzi powóz ulicą,
Siedzi w niej dwóch gliniarzy.
Jestem między nimi, a ręce w bransoletkach,
Dwie lufy wystają w plecy.
Pamiętam, że podjechaliśmy do szarego budynku.,
Tylko nie to.,
Drzwi stalowe, kraty żelazne,
Więc poszedłem do więzienia.
Wypijmy za tych, którzy są w izolatce.,
Kto śpi tak na gołej podłodze,
Kogo przykuła Szkoła więzienna,
Ktoś - automat GPU.