Виктор Третьяков — Рижский вокзал tekst piosenki i tłumaczenie
Strona zawiera teksty i polskie tłumaczenie piosenki "Рижский вокзал", wykonawca: Виктор Третьяков.
Tekst piosenki
За шесть минут до отправления,
По листьям мокрого перрона
Иду, давно без сожаления,
К дверям купейного вагона.
Я словно надвое расколот,
Ведь на часах, как прежде, восемь…
Я проклинаю этот город
И проклинаю эту осень.
А помнишь, мы у «Звёздного» ловили такси,
Я в сотый раз опаздывал на Рижский вокзал,
И в сотый раз прощаться просто не было сил,
Я лишь глаза печальные твои целовал.
А помнишь… впрочем, память притупила перо,
Ты замужем давно, и я, конечно, женат.
Ведь столько лет прошло, и только этот перрон
Всё время возвращает на полжизни назад.
И фраза в воздухе кружилась:
«Судьба заставит нас расстаться…»
Всё так, как в песне и случилось —
Ты не смогла меня дождаться.
Вот так роман сложился в повесть,
Без продолжения и финала.
И через шесть минут мой поезд
Уходит с Рижского вокзала.
А помнишь, мы у «Звёздного» ловили такси,
Я в сотый раз опаздывал на Рижский вокзал,
И в сотый раз прощаться просто не было сил,
Я лишь глаза печальные твои целовал.
А помнишь… впрочем, время притупило перо,
Ты замужем, и я уже два раза женат.
И всё бы ничего, вот только этот перрон
Зачем-то возвращает на полжизни назад.
Tłumaczenie tekstu piosenki
Sześć minut przed odlotem,
Na liściach mokrego peronu
Idę, dawno temu bez żalu,
Do drzwi wagonu przeładunkowego.
Jakbym był podzielony na dwie części.,
W końcu na zegarze, jak poprzednio, osiem…
Przeklinam to miasto.
I przeklinam tę jesień.
Pamiętasz, jak złapaliśmy taksówkę przy Stargardzie?,
Po raz setny spóźniłem się na dworzec w Rydze,
I po raz setny pożegnanie po prostu nie było siły,
Całowałem tylko twoje smutne oczy.
A pamiętasz ... jednak pamięć stępiła pióro,
Jesteś mężatką od dawna, a ja jestem żonaty.
W końcu minęło tyle lat i tylko ten Peron
Cały czas cofa się o pół życia.
A fraza w powietrzu krążyła:
"Los sprawi, że się rozstaniemy…»
Tak jak w piosence. —
Nie mogłaś się doczekać.
Tak powstała powieść w opowiadaniu,
Bez kontynuacji i finału.
A za sześć minut Mój Pociąg.
Odchodzi z dworca w Rydze.
Pamiętasz, jak złapaliśmy taksówkę przy Stargardzie?,
Po raz setny spóźniłem się na dworzec w Rydze,
I po raz setny pożegnanie po prostu nie było siły,
Całowałem tylko twoje smutne oczy.
A pamiętasz ... jednak czas stępił pióro,
Jesteś mężatką, a ja jestem już dwa razy żonaty.
I wszystko byłoby w porządku, tylko ten Peron
Z jakiegoś powodu cofa się o pół życia.