Владимир Высоцкий — Товарищ Сталин tekst piosenki i tłumaczenie
Strona zawiera teksty i polskie tłumaczenie piosenki "Товарищ Сталин", wykonawca: Владимир Высоцкий.
Tekst piosenki
в языкознанье знаете вы толк,
а я простой советский заключённый,
и мне товарищ — серый брянский волк.
За что сижу, поистине не знаю,
но прокуроры, видимо, правы,
сижу я нынче в Туруханском крае,
где при царе бывали в ссылке вы.
В чужих грехах мы с ходу сознавались,
этапом шли навстречу злой судьбе,
но верили вам так, товарищ Сталин,
как, может быть, не верили себе.
И вот сижу я в Туруханском крае,
здесь конвоиры, словно псы, грубы,
я это всё, конечно, понимаю
как обостренье классовой борьбы.
То дождь, то снег, то мошкара над нами,
а мы в тайге с утра и до утра,
вот здесь из искры разводили пламя —
спасибо вам, я греюсь у костра.
Вам тяжелей, вы обо всех на свете
заботитесь в ночной тоскливый час,
шагаете в кремлёвском кабинете,
дымите трубкой, не смыкая глаз.
И мы нелёгкий крест несём задаром
морозом дымным и в тоске дождей,
мы, как деревья, валимся на нары,
не ведая бессонницы вождей.
Вы снитесь нам, когда в партийной кепке
и в кителе идёте на парад…
Мы рубим лес по-сталински, а щепки —
а щепки во все стороны летят.
Вчера мы хоронили двух марксистов,
тела одели ярким кумачом,
один из них был правым уклонистом,
другой, как оказалось, ни при чём.
Он перед тем, как навсегда скончаться,
вам завещал последние слова —
велел в евонном деле разобраться
и тихо вскрикнул: «Сталин — голова!»
Дымите тыщу лет, товарищ Сталин!
И пусть в тайге придётся сдохнуть мне,
я верю: будет чугуна и стали
на душу населения вполне.
1959 год.
Tłumaczenie tekstu piosenki
w językoznawstwie wiesz dużo,
a ja jestem prostym sowieckim więźniem.,
i dla mnie towarzysz-szary briański Wilk.
Za co siedzę, naprawdę Nie wiem,
ale prokuratorzy najwyraźniej mają rację,
siedzę teraz w kraju Turuchańskim,
gdzie król był na wygnaniu.
Przyznaliśmy się do grzechów innych ludzi.,
/ align = "left" / ,
ale wierzyli ci w to, towarzyszu Stalinie,
jak, być może, nie wierzyli sobie.
A teraz siedzę w kraju Turuchańskim,
tutaj konwojenci są jak psy, niegrzeczni,
rozumiem to.
jak zaostrzenie walki klasowej.
To deszcz, to śnieg, to moshkara nad nami,
a my w tajdze od rana do rana,
tutaj z iskry wyhodowano płomienie —
dziękuję, ogrzewam się przy ognisku.
Jest ci ciężko, o wszystkich na świecie
zadbaj o nocną ponurą godzinę,
krok w gabinecie Kremla,
dym z rury, nie zamykając oczu.
I nie jesteśmy łatwym Krzyżem za darmo
mróz dymny i w tęsknocie deszczowej,
my, jak drzewa, spadamy na prycze,
nie znając bezsenności wodzów.
Śni nam się pan w czapce imprezowej.
/ align = "left" / …
Wycinamy las po stalinowsku, a zrębki —
a drzazgi lecą we wszystkich kierunkach.
Wczoraj pochowaliśmy dwóch marksistów.,
ciała ubrali jasnym kumaczem,
jeden z nich był prawicowym stronnikiem,
drugi, jak się okazało, nie miał z tym nic wspólnego.
On, ,
zostawiłem Ci ostatnie słowa. —
kazał mi zająć się sprawą ewonną.
i cicho krzyknął: "Stalin jest głową!»
Dymić przez tysiąc lat, towarzyszu Stalin!
I pozwól mi umrzeć w tajdze.,
wierzę: będzie żeliwa i stali
na mieszkańca całkiem.
W 1959 r.