Yves Duteil — Dans La Maison De Normandie tekst piosenki i tłumaczenie
Strona zawiera teksty i polskie tłumaczenie piosenki "Dans La Maison De Normandie", wykonawca: Yves Duteil.
Tekst piosenki
Dans la maison de Normandie, tout a rouillé, tout a jauni
Mais le bonheur est encore là, blotti dans les détails, dans les taillis
Dans les fleurs qui n’ont pas fleuri
Et le bonheur est dans mon cœur aussi.
L’herbe rase et les pommiers morts, rien n’est triste dans ce décor
On dirait de l’amour qui dort, ici, les arbres ont une histoire.
C’est mon passé, c’est ma mémoire
Rt mon chagrin s’est endormi un soir.
L’herbe rase et les pommiers morts, rien n’est triste dans ce décor
On dirait de l’amour qui dort, ici, le temps s’est engourdi.
Rien n’a changé, rien n’a vieilli, et la pendule s’est arrêtée aussi.
Il ne meurt que ce qu’on oublie et la fête était si jolie.
Rien n’a pu l’effacer depuis.
Dans la maison de Normandie, les tuiles s’envolent, l’air chaud s’enfuit
La cheminée refoule un peu la nuit.
Dans la maison de Normandie, tout a rouillé, tout a jauni
Mais le bonheur est toujours là, blotti, la la la la…
Dans la maison de Normandie, tout a rouillé, tout a jauni
Mais le bonheur est toujours là, blotti.
Tłumaczenie tekstu piosenki
W domu Normandii wszystko zardzewiało, wszystko było żółte
Ale szczęście wciąż tam jest, uwikłane w szczegóły, w zawiłości
W kwiaty, które nie zakwitły
I szczęście w moim sercu też.
Nieogolona trawa i martwe jabłonie, nic nie jest smutne w tym otoczeniu
Wygląda jak śpiąca miłość, tutaj drzewa mają historię.
To moja przeszłość, to moja pamięć.
Rt mój smutek zasnął pewnego wieczoru.
Nieogolona trawa i martwe jabłonie, nic nie jest smutne w tym otoczeniu
Wygląda jak śpiąca miłość, tutaj czas jest odrętwiały.
Nic się nie zmieniło, nic się nie zestarzało, a wahadło również się zatrzymało.
Umiera tylko dlatego, że zapominamy, a impreza była taka piękna.
Od tego czasu nic nie mogło go wymazać.
W domu Normandii odlatuje płytka, ucieka ciepłe powietrze
W kominku w nocy trochę się ociepliło.
W domu Normandii wszystko zardzewiało, wszystko było żółte
Ale szczęście jest zawsze tam, wzdrygając się, na…
W domu Normandii wszystko zardzewiało, wszystko było żółte
Ale szczęście wciąż tam jest, przytul się.