Yves Duteil — Retour d'Asie tekst piosenki i tłumaczenie
Strona zawiera teksty i polskie tłumaczenie piosenki "Retour d'Asie", wykonawca: Yves Duteil.
Tekst piosenki
Dans un avion venant d’Asie, quatre bébés sont endormis
Un bracelet dit leurs prénoms sur du tulle à l’encre marron
Leur adresse est à l’arrivée dans la salle des pas retrouvés
Terminus de l’aéroport où des cœurs battent un peu plus fort
C’est toute la force de la vie qui fait les hommes et les fourmis
Il en reste toujours assez pour survivre et recommencer
On ne peut réduire au silence les voix qui chantent une espérance
On ne peut vaincre un idéal avec des chars ou bien des balles
Des maisons basses aux toits de palme
Au bord d’un canal aux eaux calmes
Le temps glissait comme un bateau sur les hommes et sur les roseaux
Des enfants nus dans l’eau du fleuve s'éclaboussaient avant qu’il pleuve
Au pied d’un temple au toit doré sous les yeux du Bouddha couché
Que reste-t-il de cette Asie qui s'écoulait en harmonie
Entre les barques du marché, les épices et les orchidées?
Où sont les bronzes et leurs ombrelles, fleurs de safran sur la ruelle
Avançant à pas mesurés vers le seuil de l'éternité?
Les odeurs de poudre et de sang ont chassé les parfums d’encens
Assombri la boue des rizières et brisé les hommes et la terre
Du haut du temple abandonné, le sourire du bouddha figé
Ne contemple les yeux baissés que des ruines et du temps gâché
Où s’en vont les pensées fleuries qui s’envolaient vers les esprits
Des colliers de fleurs des autels en offrande aux âmes immortelles?
Les éclats de rire se sont tus avec les enfants disparus
Les bonheurs enfouis dans la terre
Sous les cendriers et sous la poussière
Et pourtant gravé dans l’ivoire, du silence et de la mémoire
Se transmet à mots défendus tout l’espoir qui semblait perdu
Le courage et la volonté de se battre et de résister
À la peur et à la souffrance, à la mort et l’indifférence
C’est toute la force de la vie qui fait les hommes et les fourmis
Il en reste toujours assez pour survivre et recommencer
On ne peut réduire au silence les voix qui chantent une espérance
On ne peut vaincre un idéal avec des chars ou bien des balles
Dans un avion venant d’Asie, quatre bébés sont endormis
Un bracelet dit leurs prénoms sur du tulle à l’encre marron.
(function ();
document.write ('
Tłumaczenie tekstu piosenki
W samolocie przylatującym z Azji śpi czworo dzieci
Bransoletka mówi ich imiona na tiulu z brązowym tuszem
Ich adres po przybyciu do pokoju kroki znaleziono
Terminal lotniska, gdzie serca biją nieco głośniej
To cała siła życia sprawia, że ludzie i mrówki
Zawsze wystarczy, aby przetrwać i zacząć od nowa
Nie można milczeć na głosy śpiewające nadzieję
Nie można pokonać ideału czołgami lub kulami
Niskie domy z dachami palmowymi
Nad brzegiem kanału o spokojnych wodach
Czas ślizgał się jak łódź nad ludźmi i nad trzcinami
Nagie dzieci w rzecznej wodzie pluskały się przed deszczem
U stóp świątyni ze złotym dachem na oczach Leżącego Buddy
Co pozostało z tej Azji, która płynęła w harmonii
Między barkami bazarowymi, przyprawami i orchideami?
Gdzie są Brązy i ich parasole, kwiaty szafranu w Alei
Idąc mierzonymi krokami do progu wieczności?
Zapachy prochu i krwi wyrzuciły aromaty kadzidła
Zaciemniło błoto pól ryżowych i rozbiło ludzi i ziemię
Ze szczytu opuszczonej świątyni uśmiech zamarzniętego Buddy
Z opuszczonymi oczami kontempluje tylko ruiny i zepsutą pogodę
Gdzie poszły kwieciste myśli, które odleciały do duchów
Naszyjniki z kwiatów z ołtarzy w ofierze dla nieśmiertelnych dusz?
Wybuch śmiechu ucichł wraz z zaginionymi dziećmi
Szczęście Zakopane w ziemi
Pod popielniczkami i pod kurzem
A jednak wyryte w Kości Słoniowej, cisza i pamięć
Przekazywane do chronionych słów wszystkie nadzieje, które wydawały się być stracone
Odwaga i gotowość do walki i walki
Strach i cierpienie, śmierć i obojętność
To cała siła życia sprawia, że ludzie i mrówki
Zawsze wystarczy, aby przetrwać i zacząć od nowa
Nie można milczeć na głosy śpiewające nadzieję
Nie można pokonać ideału czołgami lub kulami
W samolocie przylatującym z Azji śpi czworo dzieci
Bransoletka mówi ich imiona na tiulu brązowym tuszem.
(function ();
dowód.write ('