Yves Montand — Page d'écriture tekst piosenki i tłumaczenie
Strona zawiera teksty i polskie tłumaczenie piosenki "Page d'écriture", wykonawca: Yves Montand.
Tekst piosenki
«Deux et deux quatre, quatre et quatre huit
Huit et huit font seize… Répétez !"dit le maître
Deux et deux quatre, quatre et quatre huit, huit et huit font seize.
Mais voilà l’oiseau-lyre qui passe dans le ciel
L’enfant le voit, l’enfant l’entend, l’enfant l’appelle
Sauve-moi, joue avec moi, oiseau !
Alors l’oiseau descend et joue avec l’enfant.
«Deux et deux quatre… Répétez !"dit le maître
Et l’enfant joue, l’oiseau joue avec lui…
«Quatre et quatre huit, huit et huit font seize
Et seize et seize qu’est-ce qu’ils font ?»
Ils ne font rien seize et seize et surtout pas trente-deux
De toute façon et ils s’en vont.
Et l’enfant a caché l’oiseau dans son pupitre
Et tous les enfants entendent sa chanson
Et tous les enfants entendent la musique
Et huit et huit à leur tour s’en vont
Et quatre et quatre et deux et deux, à leur tour fiche le camp
Et un et un ne font ni une ni deux, un à un s’en vont également.
Et l’oiseau-lyre joue, et l’enfant chante
Et le professeur crie «Quand vous aurez fini de faire le pitre !»
Mais tous les autres enfants écoutent la musique
Et les murs de la classe s'écoulent tranquillement.
Et les vitres redeviennent sable, l’encre redevient eau
Les pupitres redeviennent arbres, la craie redevient falaise
Le porte-plume redevient oiseau.
Tłumaczenie tekstu piosenki
"Dwa i dwa cztery, cztery i cztery osiem
Osiem i osiem to szesnaście ... powtórz !"powiedział mistrz
Dwa i dwa cztery, cztery i cztery osiem, osiem i osiem-szesnaście.
Ale ptak-Lira leci na niebie
Dziecko widzi go, dziecko słyszy go, dziecko wzywa go
Uratuj mnie, pobaw się ze mną, ptaszyno !
Wtedy ptak schodzi na dół i bawi się z dzieckiem.
"Dwa i dwa cztery ... powtórz !"powiedział mistrz
A dziecko bawi się, ptak bawi się z nim…
"Cztery i cztery osiem, osiem i osiem to szesnaście
A szesnaście i szesnaście co oni robią ?»
Nie robią nic szesnaście i szesnaście, a tym bardziej nie trzydzieści dwa
Tak czy inaczej, i odchodzą.
A dziecko ukryło ptaka w swoim stoisku muzycznym
I wszystkie dzieci słyszą jego piosenkę
I wszystkie dzieci słyszą muzykę
A osiem i osiem z kolei odchodzą
I cztery, i cztery, i dwa, i dwa z kolei
I jeden i jeden nie robią ani jednego, ani dwóch, jeden do jednego również odchodzą.
A ptak-Lira gra, a dziecko śpiewa
A profesor krzyczy "" kiedy skończycie gadać !»
Ale wszystkie inne dzieci słuchają muzyki
A ściany klasy płyną cicho.
A szkło znów staje się piaskiem, atrament znów staje się wodą
Miotacze znów stają się drzewami, kreda znów staje się urwiskiem
Pióro znów stało się ptakiem.