Yvonne Catterfeld — Als unser Hass noch Liebe war tekst piosenki i tłumaczenie
Strona zawiera teksty i polskie tłumaczenie piosenki "Als unser Hass noch Liebe war", wykonawca: Yvonne Catterfeld.
Tekst piosenki
Alles liegt in Trümmern,
Ein Königreich zerstört,
Und niemand ist geblieben,
Der meine Tränen hört.
Es führen keine Wege zurück in diese Zeit,
Denn jeder Schritt in deine Richtung
Ist ein Schritt zu weit.
Und ich sehe einen Spiegel,
Und in dem seh ich ein Gesicht,
Doch ich kann mich kaum erkennen
Und frag mich, bin das wirklich ich?!
Denn der Mensch in diesem Spiegel
Ist nicht mehr so wie er mal war,
Ist nicht mehr so, wie ich ihn sah,
Als unser Hass noch Liebe war.
Die Liebe ist erfroren,
Begraben unter Eis.
Dafür dass wir uns liebten,
Nur noch der Hass beweist.
Wir haben keine Zeugen für die Vergangenheit,
Denn außer uns weiß niemand von dieser Einsamkeit.
Und ich sehe einen Spiegel,
Und in dem seh ich ein Gesicht,
Doch ich kann mich kaum erkennen
Und frag mich, bin das wirklich ich?!
Denn der Mensch in diesem Spiegel,
Ist nicht mehr so wie er mal war,
Ist nicht mehr so, wie ich ihn sah,
Als unser Hass noch Liebe war.
Dieser Mond war eine Sonne.
Dieser Nebel freies Land.
Diese Asche weißer Schnee.
Jeder Zweifel unbekannt.
Dieser Kerker mein zu Hause.
Diese Finsternis ein Licht.
Dieses Gitter war ein Fenster.
Und diese Narben gab es nicht.
Und ich sehe einen Spiegel,
Und in dem seh ich ein Gesicht,
Doch ich kann mich kaum erkennen
Und frag mich, bin das wirklich ich?!
Denn der Mensch in diesem Spiegel,
Ist nicht mehr so wie er mal war,
Ist nicht mehr so, wie ich ihn sah,
Als unser Hass noch Liebe war…
Tłumaczenie tekstu piosenki
Wszystko leży w ruinie,
Królestwo zniszczone,
I nikt nie został,
Który słyszy moje łzy.
Nie ma odwrotu w tym czasie.,
Ponieważ każdy krok w twoim kierunku
To za daleko.
I widzę lustro.,
I w tym widzę twarz.,
Ale ledwo rozpoznaję siebie.
I zapytaj mnie, czy to naprawdę ja?!
Bo człowiek w tym lustrze
Już nie taki jak kiedyś.,
Już nie taki, jak go widziałem.,
Kiedy nasza nienawiść była jeszcze miłością.
Miłość zamarła,
Pochowany pod lodem.
Za to, że się kochaliśmy.,
Tylko jeszcze nienawiść dowodzi.
Nie mamy świadków z przeszłości.,
Bo poza nami nikt nie wie o tej samotności.
I widzę lustro.,
I w tym widzę twarz.,
Ale ledwo rozpoznaję siebie.
I zapytaj mnie, czy to naprawdę ja?!
Bo człowiek w tym lustrze,
Już nie taki jak kiedyś.,
Już nie taki, jak go widziałem.,
Kiedy nasza nienawiść była jeszcze miłością.
Ten księżyc był słońcem.
Ta mglista wolna Ziemia.
Ten popiół jest biały śnieg.
Wszystkie wątpliwości są nieznane.
Ten loch jest moim domem.
Ta ciemność to jedno światło.
Ta krata była oknem.
Nie było żadnych blizn.
I widzę lustro.,
I w tym widzę twarz.,
Ale ledwo rozpoznaję siebie.
I zapytaj mnie, czy to naprawdę ja?!
Bo człowiek w tym lustrze,
Już nie taki jak kiedyś.,
Już nie taki, jak go widziałem.,
Kiedy nasza nienawiść była jeszcze miłością…