Зимовье зверей — Ковчег tekst piosenki i tłumaczenie
Strona zawiera teksty i polskie tłumaczenie piosenki "Ковчег", wykonawca: Зимовье зверей.
Tekst piosenki
Помянув все свои потери
Каплей горечи в каждом тосте,
Вечер кончится ровно в девять
И завянут цветы и гости.
Бесконечные пересуды,
Бестолковые кривотолки,
На столе — звездопад посуды
И разбитых светил осколки.
Молча сядь между мной и осью,
И земля перестанет вращаться.
Вечность кончится ровно в восемь,
За минуту до полного счастья.
Лысый шар в волоске от лузы
Не рискнет ни скользить, ни падать.
Время снова откроет шлюзы
И затопит плотину-память.
Как нам предрекали —
Отказ в ночлеге
Последней паре
В пустом ковчеге.
На дне колодца —
Источник света.
Лишь остается
Поверить в это.
Вечер кончится ровно в девять.
Ты гостей в сундуках закроешь,
И, заняв их подсчётом денег,
Мы коснёмся иных сокровищ.
Мне безликих богинь дороже
Ты, которую вижу воочию.
И выводит мороз на коже
Явь, добытую зимней ночью.
Как коса на паперть —
Роса на пашни.
Как грустно падать
Пизанской башне.
В круг Галилея,
В изгиб сосуда.
Всего труднее —
Заметить чудо.
Всё, что кажется неизбежным,
Океан обесценит в полночь.
И натянется побережье,
Как тугая бурлачья помочь.
Проводившие нас, надеюсь,
Там, на суше, приветят осень…
Вечер кончится ровно в девять.
И вечность кончится… Но не бойся!
Ведь суть расстояний
В пятьсот сожжений:
Без расставаний
Нет продолжений.
В этом ничтожность
Цивилизаций —
Познать возможность,
Чтоб отказаться.
И плыть…
Tłumaczenie tekstu piosenki
Pamiętając wszystkie swoje straty
Kropla goryczy w każdym tostie,
Wieczór kończy się dokładnie o dziewiątej.
I więdną kwiaty i goście.
Niekończące się plotki,
Krzywoprzypisy,
Na stole-starfall naczynia
I połamane odłamki światła.
Usiądź cicho między mną a osią,
A Ziemia przestanie się obracać.
Wieczność kończy się dokładnie o ósmej,
Minutę przed pełnym szczęściem.
Łysa kula we włosach z kieszeni
Nie ryzykuje ani poślizgnięcia, ani upadku.
Czas ponownie otworzy śluzy
I zatopi zaporę-pamięć.
Jak nam powiedziano —
Odmowa noclegu
Ostatnia para
W pustej Arce.
Na dnie studni —
Źródło światła.
Pozostaje tylko
W to uwierzyć.
Wieczór kończy się dokładnie o dziewiątej.
/ Align = "left" / ,
I biorąc je pod uwagę, licząc pieniądze,
Dotkniemy innych skarbów.
Dla mnie boginie bez twarzy są droższe
Ty, którą widzę na własne oczy.
I usuwa mróz na skórze
Jawa, wydobyta w zimową noc.
Jak warkocz na papierze —
Rosa na ziemi uprawnej.
Jak smutno upaść
Krzywej Wieży.
W kręgu Galileusza,
W zakręcie naczynia.
Tylko trudniej —
Dostrzec cud.
Wszystko, co wydaje się nieuniknione,
Ocean straci na wartości o północy.
I rozciągnie się Wybrzeże,
Jak ciasny burłacz pomóc.
/ Align = "left" / ,
Tam, na lądzie, powitają jesień…
Wieczór kończy się dokładnie o dziewiątej.
I wieczność się skończy ... ale nie bój się!
W końcu istota odległości
W pięćset spalonych:
Bez rozstania
Brak kontynuacji.
W tym nicość
Cywilizacja —
Poznaj okazję,
Żeby odmówić.
I płynąć…