Anne Sylvestre — Le lanceur de couteaux tekst piosenki i tłumaczenie
Strona zawiera teksty i polskie tłumaczenie piosenki "Le lanceur de couteaux", wykonawca: Anne Sylvestre.
Tekst piosenki
Elle était pailletée de neige
Dans son justaucorps incarnat
Dans ses yeux brillaient des manèges
Mais jamais le cœur lui tourna
Il était saupoudré de lune
La mèche sombre et l'œil diamant
Dans ses mains, toute une fortune
De poignards aux manches d’argent
Il dit «Viens, tu seras ma cible
Devant ton regard indicible
Jamais ma main ne tremblera
Je te contournerai, ma Dame
Et de la pointe de mes lames
Rayonnante, tu sortiras»
Dans son maillot cousu de givre
Elle crépitait de blondeur
Elle se retenait de vivre
Ses rêves la gardaient ailleurs
Quand elle décochait des sourires
Plus affûtés que ses couteaux
Il avait la rage d’inscrire
Une autre marque sur sa peau
Comme un reflet que l’on efface
Il se tenait à la surface
De ses yeux couleur lac gelé
Il eût voulu boire à la source
Mais il n’avait d’autre ressource
Que sa froideur ensorcelée
En voyageant de ville en ville
Elle faisait battre les cœurs
Elle se laissait clouer, docile
Mais son visage était moqueur
Quand une lame plus perfide
Venait la frôler de trop près
Elle demeurait impavide
Et jamais ne se retirait
Dans un pays plein de fontaines
On la porta comme une reine
On lui déroula des tapis
On lui joua des sérénades
Dans son coin comme un chien malade
Tout le jour, il fut accroupi
Quand au soir cessa le tumulte
Elle se dressa devant lui
Son regard était une insulte
Son sourire incendiait la nuit
Il prit sa lame la plus belle
La soupesa, la fit briller
Lui fit jeter des étincelles
La planta dans son propre pied
Le sang coula mais pas les larmes
Il avait dénoué le charme
Qui le tenait au chapiteau
Dieu protège les infidèles !
On n’entendit plus parler d’elle
Il partit avec ses couteaux
Pourquoi je vous ai parlé d’elle?
J’avais la mémoire fidèle
Quand j'étais lanceur de couteaux
Tłumaczenie tekstu piosenki
Była pokryta śniegiem
Incarnate Trico
W jego oczach błyszczały przejażdżki
Ale nigdy serce nie zwróciło się ku niemu
Został posypany Księżycem
Ciemne pasmo i diamentowe oko
W jego rękach jest fortunę.
Od sztyletów po srebrne rękawy
Mówi "" Chodź, będziesz moim celem.
Przed Twoim niewypowiedzianym spojrzeniem
Nigdy moja ręka nie drży
Pokonam Cię, Milady.
I od czubka moich ostrzy
/ Align = "left" / »
W koszulce uszytej szronem
Trzaskała od blondyna
Powstrzymywała się, by żyć
Jej marzenia trzymały ją gdzie indziej.
Kiedy rozmazała się w uśmiechach.
Ostrzejszy niż jego noże
Był wściekły na wpisanie
Kolejny ślad na jego skórze.
Jako odbicie, które kasujemy
Stał na powierzchni
Od jego oczu koloru zamarzniętego jeziora
Chciał pić ze źródła.
Ale nie miał innego zasobu
Że jego chłód zaczarował
Podróż z miasta do miasta
Sprawiała, że serce biło.
Pozwoliła sobie zmrużyć oczy, posłusznie
Ale jego twarz była szydercza
Kiedy bardziej podstępne ostrze
Zbliżyłem się do niej.
Pozostała niezakłócona.
I nigdy się nie wycofał.
W kraju pełnym fontann
Nosił ją jak królową.
Rozłożyli mu dywany.
Graliśmy mu serenady.
W swoim kącie jak chory pies
Cały dzień kucał
Kiedy do wieczora ustało zamieszanie
Stanęła przed nim.
Jego spojrzenie było zniewagą
Jego uśmiech płonął w nocy.
Wziął swoje najpiękniejsze ostrze
/ Align = "left" /
Sprawił, że rzucił iskry
Wsadził ją we własną nogę
Krew płynęła, ale nie łzy
Uwolnił urok
Kto trzymał go w namiocie?
Bóg chroni niewiernych !
Nigdy więcej o niej nie słyszałem.
Wyszedł z nożami.
Dlaczego ci o niej opowiadałem?
Miałem dobrą pamięć.
Kiedy byłem miotaczem noży