Anne Vanderlove — Tous ceux qui n'ont pas réussi tekst piosenki i tłumaczenie
Strona zawiera teksty i polskie tłumaczenie piosenki "Tous ceux qui n'ont pas réussi", wykonawca: Anne Vanderlove.
Tekst piosenki
Tous ceux qui n’ont pas réussi leur vie, saison après saison,
Ils se survivent et dérivent entre deux rives, entre deux bords,
Entre deux eaux, entre deux ports
Où jamais ils n’accosteront
Leurs rêves les suivent de loin ou les précèdent quelquefois,
Comme les enfants des forains et comme eux, d’errance en errance
Et de rencontre en espérance,
Au bout de la route, ils se noient
Tous ceux qui n’ont pas rencontré le moindre tout petit amour,
Histoire de se réchauffer un coeur plus gelé que l’hiver,
Brûlent leurs vaisseaux sur la mer
Et prennent la nuit pour le jour
Tous ces voyageurs solitaires, sans racines d’aucune sorte,
N’ont d’autre lueur familière que celle qui brûle aux fenêtres
De quelque étranger qui, peut-être,
Pour un soir entrouvre sa porte
Tous ceux qui traînent à l’envers une enfance à jamais perdue
Donnent parfois le change et, l’air heureux, disent à tous les vents
Que le bonheur, c’est leur argent,
Eux-mêmes ne le savent plus
Ceux qui n’ont pas aimé leur vie mais pleurent pour une chanson,
Ils se survivent et dérivent entre deux rives, entre deux bords,
Entre deux eaux, entre deux ports
Où jamais ils n’accosteront.
Tłumaczenie tekstu piosenki
Wszyscy, którzy nie odnieśli sukcesu w swoim życiu, sezon po sezonie,
Przetrwają i dryfują między dwoma brzegami, między dwoma brzegami,
Między dwoma wodami, między dwoma portami
Gdzie nigdy nie zacumują
Ich marzenia podążają za nimi z daleka lub czasami poprzedzają je,
Jak dzieci jarmarku i jak oni, od wędrówki do wędrówki
I spotkania w nadziei,
Na końcu drogi topią się
Wszyscy, którzy nie spotkali najmniejszej miłości,
Historia, aby ogrzać serce bardziej zamarznięte niż zima,
Palą swoje statki na morzu
I wziąć noc na dzień
Wszyscy ci samotni podróżnicy, bez korzeni jakiegokolwiek rodzaju,
Nie ma innego znanego blasku, poza tym, że pali się w oknach
Od jakiegoś obcokrajowca, który może,
Na jeden wieczór otwiera drzwi
Każdy, kto ciągnie do góry nogami na zawsze utracone dzieciństwo
Czasami dają zmiany i wyglądają na szczęśliwych, mówią do wszystkich wiatrów
Że szczęście to ich pieniądze,
Sami już nie wiedzą
Ci, którzy nie kochali swojego życia, ale płaczą za piosenkę,
Przetrwają i dryfują między dwoma brzegami, między dwoma brzegami,
Między dwoma wodami, między dwoma portami
Tam, gdzie nigdy nie zejdą.