Antti Tuisku — Itsepäiset tekst piosenki i tłumaczenie
Strona zawiera teksty i polskie tłumaczenie piosenki "Itsepäiset", wykonawca: Antti Tuisku.
Tekst piosenki
Nurkkaan puiston sateisen
Alle tutun vaahteran
Tuo pariskunta istuutuu
Ääreen meren harmajan
Ja päivä kulkee kulkuaan
Kiireissään kuin aika ois
Vain sirpaleita asfaltilla
Jotka viedään kohta pois
Ne viedään kohta pois
Nuo rantapuiston itsepäiset
Niille riittää syyskuun taivas
Ja sanaton varmuus ikuisesta
Rakkaudesta josta laulaa tuulet nuo
Toisen silmissä käy häive
Varjo suuren ikävän
Lyhyt uupumuksen hetki
Eessä vääjäämättömän
Mut usko elämään ei horju
Ja rakkauteen se kasvaa vaan
Kun aika rientää aina uuteen
Syntymään ja kuolemaan
Syhtymään ja kuolemaan
Nuo rantapuiston itsepäiset
Niille riittää syyskuun taivas
Ja sanaton varmuus ikuisesta
Rakkaudesta se riittää
Rantapuiston itsepäiset
Niille riittää syyskuun taivas
Ja sanaton varmuus ikuisesta
Rakkaudesta josta laulaa tuulet nuo
Usko suureen rakkauteen
Sieluun kuolemattomaan
Elämään ikuiseen
Usko vaan, usko vaan
Usko vaan
Nuo rantapuiston itsepäiset
Niille riittää syyskuun taivas
Ja sanaton varmuus ikuisesta
Rakkaudesta se riittää
Nuo rantapuiston itsepäiset
Niille riittää syyskuun taivas
Ja sanaton varmuus ikuisesta
Rakkaudesta josta laulaa tuulet nuo
Tłumaczenie tekstu piosenki
Róg parku jest deszczowy
Pod znanym klonem,
Że para siedzi.
Nad morzem szarym,
A dzień się zmienia.
Czas zajęty
Tylko fragmenty na chodniku,
Które wkrótce zostaną zabrane,
Zaraz ich zabiorą.
U tych upartych w parku na plaży
Dość wrześniowego nieba
I niewypowiedzianej pewności wiecznej
Miłości, z której śpiewają wiatry,
W czyichś oczach ukrywanie się.
Cień wielkiego żalu,
Krótki moment wyczerpania
W E, bezlitosna,
Ale wiara w życie nie drży
I miłość rośnie, ale
Kiedy czas zawsze pędzi do nowego,
Aby się urodzić i umrzeć,
Aby upaść i umrzeć.
U tych upartych w parku na plaży
Dość wrześniowego nieba
I niewypowiedzianej pewności wiecznej
Miłość, to wystarczy.
Upór parku plażowego
Mają dość wrześniowego nieba
I niewypowiedzianej pewności wiecznej
Miłości, z której śpiewają wiatry,
Wiara w wielką miłość
Do nieśmiertelnej duszy,
Aby żyć wiecznie,
Wierzyć w nią, wierzyć w nią.
Zaufaj mi.
U tych upartych w parku na plaży
Dość wrześniowego nieba
I niewypowiedzianej pewności wiecznej
Miłość, to wystarczy.
Są uparci w parku na plaży,
Mają dość wrześniowego nieba
I niewypowiedzianej pewności wiecznej
Miłości, z której śpiewają wiatry.