Arman Méliès — Mon plus bel incendie tekst piosenki i tłumaczenie
Strona zawiera teksty i polskie tłumaczenie piosenki "Mon plus bel incendie", wykonawca: Arman Méliès.
Tekst piosenki
Nous nous aimons mal,
mais nous aimions ça,
Au matin n’oublie pas.
Nous ne parlons pas,
ou toujours trop bas,
En sourdine et trop tard.
Comment s’oublier,
Sans perdre la face?
Où cacher les traces,
Des récents combats?
Valser toute la nuit,
A même la crevasse,
Et nommer orgueil,
La peur qui nous glace.
Mon plus bel incendie comme je t’ai tué,
Et partout je me perds à ranimer le brasier.
Mon plus bel incendie comme j’ai regretté,
Et partout je me tue à retrouver le brasier.
Nous finirons seuls,
Nous vieillirons mieux.
Qu’ils sont juste,
Ces adieux.
Oublieux de l’autre,
Et inquiet pour soi,
Nous étions faits pour ça.
Comment s’oublier,
Sans perdre la face?
Où cacher les traces,
Des récents combats?
Valser toute la nuit,
A même la crevasse,
Et nommer orgueil,
La peur qui nous glace.
Mon plus bel incendie comme je t’ai tué,
Et partout je me perds à ranimer le brasier.
Mon plus bel incendie comme j’ai regretté,
Et partout je me tue à retrouver le brasier.
Nous finirons seuls,
Nous vieillirons mieux.
Qu’ils sont juste,
Ces adieux.
Oublieux de l’autre,
Et inquiet pour soi,
Nous étions faits pour ça.
(Merci à Ludaut pour cettes paroles)
Tłumaczenie tekstu piosenki
Kochamy się źle,
ale kochaliśmy to,
Nie zapominaj o tym rano.
Nie mówimy,
lub zawsze zbyt nisko,
Wyciszony i za późno.
Jak zapomnieć o sobie,
Bez utraty twarzy?
Gdzie ukryć ślady,
Ostatnie walki?
Walc całą noc,
Nawet w szczelinę,
I nazwać dumę,
Przerażający strach.
Mój najpiękniejszy ogień, jak cię zabiłem,
I wszędzie gubię się, by ożywić palarnię.
Mój najpiękniejszy ogień, jak żałowałem,
I wszędzie zabijam się, by znaleźć palarnię.
Zostaniemy sami.,
Lepiej się zestarzejemy.
Że są po prostu,
Te pożegnania.
Zapominając o innym,
I martwi się o siebie,
Zostaliśmy do tego stworzeni.
Jak zapomnieć o sobie,
Bez utraty twarzy?
Gdzie ukryć ślady,
Ostatnie walki?
Walc całą noc,
Nawet w szczelinę,
I nazwać dumę,
Przerażający strach.
Mój najpiękniejszy ogień, jak cię zabiłem,
I wszędzie gubię się, by ożywić palarnię.
Mój najpiękniejszy ogień, jak żałowałem,
I wszędzie zabijam się, by znaleźć palarnię.
Zostaniemy sami.,
Lepiej się zestarzejemy.
Że są po prostu,
Te pożegnania.
Zapominając o innym,
I martwi się o siebie,
Zostaliśmy do tego stworzeni.
(Dzięki Ludaut za te słowa)