Art Mengo — Le chef de gare tekst piosenki i tłumaczenie
Strona zawiera teksty i polskie tłumaczenie piosenki "Le chef de gare", wykonawca: Art Mengo.
Tekst piosenki
Il y avait dans une gare de banlieue
Un petit chef de gare amoureux
Amoureux fou comme c’est curieux
D’une voyageuse imaginaire
Il l’attendait les soirs d’hiver
Sur les quais transis et déserts
Sous la lumière des réverbères
Il l’attendait comme le bon Dieu
Les gens le trouvaient pas sérieux
Il ne sifflait qu’un train sur deux
Et souvent on faisait la queue
Quand il arrosait ses primevères
Partout il écrivait des vers
Pour son aimée imaginaire
Sur les billets, sur les horaires
Non mais rendez-vous compte un peu
Un jour on lui a dit «mon vieux
Tous les voyageurs sont furieux
On va te remplacer, ça vaut mieux»
Mais comme par extraordinaire
Est descendue d’un vieux train vert
Sa voyageuse imaginaire
Belle comme une pluie dans le désert
Et ils sont partis tous les deux
Partis comme deux vieux amoureux
Dans la douceur d’un chemin creux
Vers des pays un peu plus bleus
Où l’on ne sait rien des horaires
Depuis dans cette gare de banlieue
Tout est redevenu sérieux
Et plus personne ne fait la queue
Mais sur les quais, y a plus de primevères
Il y avait dans une gare de banlieue
Un petit chef de gare amoureux
Amoureux fou comme c’est curieux
D’une voyageuse imaginaire
Tłumaczenie tekstu piosenki
Był na dworcu podmiejskim
Zakochany szef stacji
Szalony kochanek, jak to jest ciekawe
Od wyimaginowanej podróżniczki
Czekał na nią w zimowe wieczory.
Na przejściowych i pustynnych nasypach
Pod światło lampy uliczne
Czekał na nią jak dobry Bóg
Ludzie uważali to za niepoważne
Gwizdał tylko jeden pociąg z dwóch
I często staliśmy w kolejce.
Kiedy podlewał pierwiosnki
Wszędzie pisał wiersze.
Dla swojej wyimaginowanej ukochanej
Na bilety, zgodnie z harmonogramem
Nie, ale zrozum trochę
Pewnego dnia powiedziano mu "" mój staruszek
Wszyscy podróżnicy są wściekli
Zastąpimy cię, tak będzie lepiej.»
/ Align = "left" /
Zjechała ze starego Zielonego pociągu.
Jego wyimaginowana podróżniczka
Piękny jak deszcz na pustyni
I oboje odeszli.
Odeszli jak dwaj starzy kochankowie
W miękkości pustej ścieżki
Do nieco bardziej niebieskich krajów
Gdzie nic nie wiadomo o harmonogramach
Ponieważ na tym dworcu podmiejskim
Wszystko znów stało się poważne.
I nikt inny nie stoi w kolejce
Ale na nabrzeżach jest więcej pierwiosnków
Był na dworcu podmiejskim
Zakochany szef stacji
Szalony kochanek, jak to jest ciekawe
Od wyimaginowanej podróżniczki