Atahualpa Yupanqui — El Payador Perseguido tekst piosenki i tłumaczenie
Strona zawiera teksty i polskie tłumaczenie piosenki "El Payador Perseguido", wykonawca: Atahualpa Yupanqui.
Tekst piosenki
Con permiso, via a dentrar
Aunque no soy convida’o
Pero en mi pago, un asao
No es de naides y es de todos
Yo via cantar a mi modo
Después que haiga churrasquiao
No tengo Dios pa' pedir
Cuartiada en esta ocasión
Ni puedo pedir perdón
Si entuavía no hei falta’o;
Veré cuando haiga acaba’o;
Pero ésa es otra cuestión
Yo sé que muchos dirán
Que peco, de atrevimiento
Si largo mi pensamiento
Pa’l rumbo que ya elegí
Pero siempre hei sido así;
Galopiador contra el viento
Eso lo llevo en la sangre
Dende mi tatarabuelo
Gente de plata en el suelo
Fueron mis antepasaos;
Criollos de cuatro provincias
Y con indios misturaos
Mi aguelo fue carretero
Mi tata fue domador;
Nunca se buscó dotor
Pues se curaban con yuyos
O escuchando los murmullos
De un estilo de mi flor
Como buen rancho paisano
Nunca falto una encordada
De ésas que parecen nada
Pero que son sonadoras
Según el canto y la hora
Quedaba el alma sobada
Mi tata era sabedor
Por lo mucho que ha roda’o
Y después que había canta’o
Destemplaba cuarta prima
Y le echaba un poncho encima
«pa' que no hable demasiado…»
La sangre tiene razones
Que hacen engordar las venas
Pena sobre pena y pena
Hacen que uno pegue el grito
La arena es un puñadito
Pero hay montañas de arena
No sé si mi canto es lindo
O si saldrá medio triste;
Nunca fui zorzal, ni existe
Plumaje más ordinario
Yo soy pájaro corsario
Que no conoce el alpiste
Vuelo porque no me arrastro
Que el arrastrarse es la ruina;
Anido en árbol de espina
Lo mesmo que en cordilleras
Sin escuchar las zonceras
Del que vuela a lo gallina
No me arrimo así nomás
A los jardines floridos
Sin querer vivo alvertido
Pa' no pisar el palito
Hay pájaros que solitos
Se entrampan por presumidos
Aunque mucho he padecido
No me engrilla la prudencia
Es una falsa experiencia
Vivir temblándole a todo
Cada cual tiene su modo;
La rebelión es mi ciencia
Pobre nací y pobre, vivo
Por eso soy delica’o
Estoy con los de mi la’o
Cinchando tuitos parejos
Pa' hacer nuevo lo que es viejo
Y verlo al mundo cambia’o
Yo soy de los del montón
No soy flor de invernadero
Soy, como el trébol pampero
Crezco sin hacer barullo
Me aprieto contra los yuyos
Y así a aguanto al pampero
Acostumbra’o a las sierras
Yo nunca me sé marear
Y si me siento alabar
Me voy yendo despacito
Pero aquel que es compadrito
Paga pa' hacerse nombrar
Si alguien me dice señor
Agradezco el homenaje;
Mas, soy gaucho entre el gauchaje
Y soy nada entre los sabios
Y son pa' mi los agravios
Que le hagan al paisanaje
La vanidá es yuyo malo
Que envenena todo huerta
Es preciso estar alerta
Manejando el azadón
Pero no falta el varón
Que la riegue hasta en su puerta
El trabajo es cosa buena
Es lo mejor de la vida;
Pero la vida es perdida
Trabajando, en campo ajeno
Unos trabajan de trueno
Y es para otros la llovida
Trabajé en una cantera
De piedritas de afilar
Cuarenta sabían pagar
Por cada piedra pulida
Y era a seis pesos vendida
En eso del negociar
Apenas el sol salía
Yo estaba a los martillazos
Y entre dos a los abrazos
Con los tamaños piegrones
Y por esos moldejones
Las manos hechas pedazos
Otra vez fui panadero
Y hachero en un quebrachal;
He carga’o bloques de sal
Y también he pela’o cañas
Y un puñado de otras hazañas
Pa' mi bien o pa' mi mal
Buscando de desasnarme
Fui pinche de escribanía
La letra chiquita hacía
Pa' no malgastar sella’o
Y, era también apreta’o
El sueldo que recibía
Cansa’o de tantas miserias
Me largué pa’l Tucumán
Lapacho, aliso, arrayán
Y hacha con los algarrobos
¡Por dos cincuenta! Era robo
Pa' que uno tenga ese afán
Sin estar fijo en un la’o
A toda labor le hacía
Y así sucedió que un día
Que andaba de benteveo
Me topé con un arreo
Que dende Salta venía
Me picó ganas de andar
Y apalabré al capataz
Y así, de golpe nomás
El hombre me preguntó:
-¿Tiene mula? — Cómo no
-le dije-.Y hambre, de-más
A la semana de aquello
Repechaba cordilleras
Faldas, cuestas y laderas
Siempre pa’l la’o del poniente
Bebiendo agua de vertiente
Y aguantando las soleras
Tal vez otro habrá roda’o
Tanto como he roda’o yo
Y le juro, creameló
Que he visto tanta pobreza
Que yo pensé con tristeza:
Dios por aquí no pasó
Se nos despeñó una vaca
Causa de la cerrazón
Y nos pilló la oración
Cueriando y haciendo asao;
Dende ese día, cuña'o
Se me gastó mi facón
Me sacudí las escarchas
Cuando bajé de los Andes
Y anduve en estancias grandes
Cuidando unos parejeros;
Trompeta, tapa y sombrero
Pero pa' los peones, de ande
La peonada, al descampa’o
El patrón, en Guenos Aires
Nosotros, el cu… ello al aire
Can las caronas mojadas
Y la hacienda de invernada
Más relumbrosa que un fraile
El estanciero tenía
También sus cañaverales
Y en los tiempos otoñales
Juntábamos los andrajos
Y nos íbamos p’abajo
Dejando los pedregales
Allí nos amontonaban
En lote con otros criollos
Coda cual buscaba un hoyo
Ande quinchar su guarida
Y pasábamos la vida
Rigoriaos y sin apoyo
Faltar, no faltaba nada:
Vino, café y alpargatas
Si habré revoliao las patas
En gatos y chacareras
Recién la cosa era fiera
Al dir a cobrar las latas
¡Qué vida más despareja!
Todo es ruindad y patraña;
Pelar caña es hazaña
Del que nació pa’l rigor
Allá había un solo dulzor
Y estaba adentro 'e la caña
Era un consuelo pa’l pobre
Andar jediendo a vinacho
Hombres grandes y muchachos
Como malditos en vida
Esclavos de la bebida
Se lo pasaban borrachos
¡Tristes domingos del surco
Los que yo he visto y vivido!
Desparramados y dormidos
En la arena amanecían
A lo mejor soñarían
Con la muerte o el olvido…
Riojanos y santiagueños
Salteños y tucumanos
Con el machete en la mano
Volteaban cañas maduras
Pasando sus amarguras
Y aguantando como hermanos
¡Rancho techa’o con maloja
Vivienda del pelador!
En medio de ese rigor
No faltaba una vihuela
Con que el pobre se consuela
Cantando coplas de amor
Yo también, que desde chango
Unido al canto crecí
Más de un barato pedí
Y pa´ los piones cantaba
¡Lo que a ellos les pasaba
También me pasaba a mí
Cuando yo aprendí a cantar
Armaba con pocos rollos
Y en la orilla de un arroyo
Bajo las ramas de un sauce
Crecí mirando en el cauce
Mis sueños de pobre criollo
Cuando sentí una alegría;
Cuando el dolor me golpió;
Cuando una duda mordió
Mi corazón de paisano
Desde el fondo de los llanos
Vino un canto y me curó…
En esos tiempos pasaban
Cosas que no pasan ya
Cada cual tenía un cantar
O copla de anochecida
Formas de curar la herida
Que sangra en el trajinar
Algunos cantaban bien
Otros, pobres, más a menos…
Mas no eran cantos ajenos
Aunque marca no tenían
Y todos se entretenían
Guitarreando hasta el desvelo
Por ahí se allegaba un máistro
De esos puebleros letrao’s;
Juntaba tropa e versiao’s
Que iban después a un libraco
Y el hombre forraba el saco
Con lo que otros han pensa’o
Los peones formaban versos
Con sus antiguos dolores
Después vienen los señores
Con un cuaderno en la mano
Copian el canto paisano
Y presumen de escritores
El criollo cuida su flete
Su guitarra y su mujer;
Siente que enfrenta un deber
Cada vez que da la mano;
Y aunque pa’todo es baquiano
Sólo el canto ha de perder
¡Coplas que lo acompañaron
En las quebradas desiertas
Aromas de flores muertas
Y de patriadas vividas
Fueron la luz encendida
Para sus noches despiertas…
Se aflije si se le pierde
Un bozal, un maneador
Pero, no siente furor
Si al escucharle una trova
Viene un pueblero y le roba
Su mejor canto de amor
De seguro, si uno piensa
Le halla el nudo a la a madeja
Porque la copla más vieja
Coma la raíz de la vida
Tiene el alma par guarida
Que es ande anidan las quejas
Por eso el hombre al cantar
Con emoción verdadera
Echa su pena p’ajuera
Pa que la lleven los vientos
Y así, siquiera un momento
Se alivia su embichadera
No es que no ame a su trova
Ni que desprecie su canto
Es como cuando un quebranto
En la noche de los llanos
Hace aflojar al paisano
Y el viento le lleva el llanto
En asuntos del cantar
La vida nos va enseñando
Que sólo se va volando
La copla que es livianita
Siempre caza palomitas
Cualquiera que anda cazando…
Pero si el canto es protesta
Contra la ley del patrón
Se arrastra de peón a peón
En un profundo murmullo
Y marcha al ras de los yuyos
Corno chasque en un malón
Se pueden perder mil trovas
Ande se canten quereres
Versos de dichas, placeres
Carreras y diversiones;
Suspiros de corazones
Y líricos padeceres
Pero si la copla cuenta
Del paisanaje la historia
Ande el peón vueltea la noria
De las miserias sufridas
Ésa, se queda prendida
Como abrojo en la memoria
Lo que nos hizo dichosos
Tal vez se pueda olvidar;
Los años en su pasar
Mudarán los pensamientos
Pero angustias y tormentos
Son marcas que han de durar…
Estas cosas que yo pienso
No salen par ocurrencia
Para formar mi esperencia
Yo masco antes de tragar
Ha sido largo el rodar
De ande saqué la alvertencia
Si uno pulsa la guitarra
Pa cantar coplas de amor
De potros, de domador
De la sierra y las estrellas
Dicen: ¡ Qué cosa más bella!
¡Si canta que es un primor!
Pero si uno, como Fierro
Por ahí se larga opinando
El pobre se va acercando
Con las orejas alertas
Y el rico vicha la puerta
Y se aleja reculando
Debe trazar bien su melga
Quien se tengo par cantor
Porque sólo el impostor
Se acomoda en toda huella
Que elija una sola estrella
Quien quiera ser sembrador…
En el trance de elegir
Que mire el hombre p’adentro
Ande se hacen los encuentros
De pensares y sentires
Después… que tire ande tire
Con la conciencia por centro
Hay diferentes montones
Unos grandes, y otros chicos
Si va pa’l montón del rico
El pobre que piensa poco
Detrás de los equívocos
Se vienen los perjudicos
Yo vengo de muy abajo
Y muy arriba no estoy
Al pobre mi canto doy
Y así lo paso contento
Porque estoy en mi elemento
Y ahí valgo por lo que soy
Si alguna vuelta he canta’o
Ante panzudos patrones
He picanea’o las razones
Profundas del pobrerío
Yo no traiciono a los míos
Por palmas ni patacones
Aunque canto en todo rumbo
Tengo un rumbo preferido
Siempre canté estremecido
Las penas del paisanaje
La explotación y el ultraje
De mis hermanos queridos
Pa que cambiaran las cosas
Busqué rumbo y me perdí;
Al tiempo, cuenta me dic
Y agarré por buen camino
¡Antes que nade, argentino;
Y a mi bandera seguí!!!
Yo soy del norte y del sur
Del llano y del litoral;
Y nadie lo tome a mal
Si hay mil gramos en el kilo
Ande quiera estoy tranquilo
Pero ensilla’o, soy bagual
El cantor debe ser libre
Pa desarrollar su ciencia
Sin buscar la convenencia
Ni alistarse con padrinos
De esos oscuros caminos
Yo ya tengo la experiencia
Yo canto, por ser antiguos
Cantos que ya son eternos
Y hasta parecen modernos
Por lo que en ellos vichamos
Con el canto nos tapamos
Para entibiar los inviernos…
Yo no canto a los tiranos
Ni por orden del patrón
El pillo y el trapalón
Que se arreglen por su lado
Con payadores comprados
Y cantores de salón
Por la fuerza de mi canto
Conozco celda y penal
Con fiereza sin igual
Más de una vez fui golpiao
Y al calabozo tira’o
¡como tarro al basural!
Se puede matar a un hombre
Pueden su rostro manchar
Su guitarra chamuscar
¡Pero el ideal de la vida
Esa es leñita prendida
¡que naide ha de apagar!
Los males se van alzando
Todo lo que hallan por ahí;
Como granitos de maíz
Siembran los peores ejemplos
Y se viene abajo el templo
De la decencia del país
Detrás del ruido del oro
Van los maulas como hacienda;
No hay flojo que no se venda
Por una sucia moneda;
Mas, siempre en mi tierra queda
Gauchaje que la defienda
Cantor que cante a los pobres
Ni muerto se ha de callar
Pues ande vaya a parar
El canto de ese cristiano
No ha de faltar el paisano
Que lo haga resucitar
El estanciero presume
De gauchismo y arrogancia
El cree que es extravagancia
Que su peón viva mejor
Mas, no sabe ese señor
Que por su peón tiene estancia
Aquel que tenga sus reales
Hace muy bien en cuidarlos
Pero si quiere aumentarlos
Que a la ley no se haga el sordo
Que en todo puchero gordo
Los choclos se vuelven marlos
Una vuelta, sin trabajo
Andaba par Tucumán
Y en una fonda, ande van
Cantores de madrugada
Me acerqué pa la payada
Que siempre ha sido mi afán
Aunque extrañando la monta
Me le apilé a un instrumento
Y al cabo de algún momento
Le di puerta a una baguala
Con una coplita rala
De esas que llevan los vientos
Tal vez fuera la guitarra
¡Tan lindo como sonaba!
Mi corazón remontaba
Tristezas de los caminos
Y lo maldije al destino
Que tantas penas me daba
Un hombre se me acercó
Y me dijo: — ¿Qué hace acá?
Viaje pa la gran ciudad
Que allá lo van a entender;
Ahí tendrá fama, placer
Y plata pa regalar
¡Para qué lo habré escucha’o!
¡Si era la voz del mandinga!
Buenos Aires, ciudá gringa
Me tuvo muy apreta’o
Tuitos se me hacían a un la’o
Como cuerpo a la jeringa
Y eso que no vine pobre
Pues traiba alpargatas nuevas
Las viejas… pa cuando llueva
En la alforja las metí;
Un pantalón color gris
Y un saco tirando a leva
Saltando de radio en radio
Anduve, figuresé
Cuatro meses me pasé
En partidas malogradas;
Naide aseguraba nada
Y sin plata me quedé
Vendí mis lindas alforjas
Mi guitarra, ¡la vendí !
En mi pobreza, ay de mí
Me hubiera gusta’o guardarla
¡Tanto me ha costa’o comprarla!
Pero, en fin… todo perdí
¡Vihuela, dónde andarás
Qué manos te están tocando
Noches enteras pensando
Siquiera como consuelo
Que sea un canto de este suelo
Lo que están arrancando!!!
Cuando el maíz esta en barbecho
Luce un color brillantón;
Las hebras, como un nailón
Presumen con sus lindezas
Pero agachan la cabeza
Si las agarra el carbón
Igual me pasaba a mí
En aquellos tiempo idos;
Joven, fuerte, presumido
Y cuando se acabó el queso
Volví en un triste regreso
Poblada l´alma de olvidos
Cosas de la juventud…
¡Malhaya, dónde andarás!!!
Aura que estoy bataráz
De tanto cambiar el pelo
Recuerdo aquellos desvelos
Pero no miro p’atras
Me volví pa’l Tucumán
Nuevamente a padecer
Y en eso de andar y ver
Se pasaron muchos años
Entre penas, desengaños
Esperanzas y placer
Mas, no jué tiempo perdido
Asegún lo ví después
Porque supe bien como es
La vida de los paisanos
De todos me sentí hermano
Del derecho y del revés
Siempre recuerdo los tiempos
En que guapiando pasé
Los cerros que atravesé
Buscando lo que no hallaba
Y hasta a veces me quedaba
Por esos campos de a pie
La vida me fue enseñando
Lo que vale una guitarra;
Por ella anduve en las farras
Tal vez hecho un estropicio
Y casi me agarra el vicio
Con sus invisibles garras
Menos mal que llevo adentro
Lo que la tierra me dio
Patria, raza o que sé yo
Pero que me iba salvando
Y así, seguí caminando
Por los caminos de Dios
La cosa estaba en pensar
Que al pulsar un instrumento
Hay, que dar con sentimiento
Toda la fuerza campera
Pero nadie larga afuera
Si no tiene nada adentro…
La guitarra es palo hueco
Y pa tocar algo bueno
El hombre debe estar lleno
De claridades internas
¡Pa sembrar coplas eternas
La vida es un buen terreno!!!
Si el rezar brinda consuelos
Al que consuelo precisa
Igual que cristiano en misa
O matrero en medio el monte
Yo rezo en los horizontes
Cuando la tarde agoniza
Queda callada la pampa
Cuando se ausenta la luz
El chajá y el avestruz
Van buscando la espesura
Y se agranda en la llanura
La soledad del ombú
Entonces, igual que un poncho
A uno lo envuelve la tierra
Desde el llano hasta la sierra
Se va una sombra extendiendo
Y el alma va comprendiendo
Las cosas, que el mundo encierra
Ahí está el justo momento
De pensar en el destino
Si el hombre es un peregrino
Si busca amor a querencia
O si cumple la sentencia
De morir en los caminos
En el Norte vide cosas
Que ya nunca he de olvidar
Yo vide gauchos peliar
Con facones carroñeros
O con machetes cañeros
Que al verlos hacia temblar
Rara vez mata el paisano
Porque ese instinto no tiene
Al duelo criollo se aviene
Por no recular ni un tranco
Hace saber que no es manco
Y en el peliar se entretiene
No hay serrano sanguinario
Ni coya conversador;
El más capaz domador
Jamás cuenta sus hazañas
Y no les tienta la caña
Porque el «tintillo» es mejor
Cada pago se aficiona
A una forma de peliar
Y aquel que quiera guapear
Antes tendrá que alvertir
Que para poder salir
Hay que aprender a dentrar
Se aparran a puñetazos
Igual que en cualquier parte;
Pero es una cencia aparte
Usar los modos del pago
Ahí se pone fiero el trago
Como dijo don Narvarte
Cordobés, pa la pegrada
Riojano, pa’l rebencaso
Chileno, pa’l caballaso
Salteño, con daga en mano
Y es un rey el tucumano
Pa peliar a cabezasos
Siempre el criollo ha de peliar
De noche y medio machao
Es una pena, cuña'o
Que a veces por una tuna
Se nublen noches de luna
Y cielitos estrellaos
Una canción sale fácil
Cuando uno quiere cantar
Cuestión de ver y pensar
Sobre las cosas del mundo
Si el río es ancho y profundo
Cruza quien sabe nadar
Que otros canten alegrías
Si es que alegres han vivido
Que yo también he sabido
Dormirme en esos engaños
Pero han sido más los años
De porrazos recibidos
Nadie podrá señalarme
Que canto por amarga’o
Si he pasa’o lo que he pasa’o
Quiero servir de alvertencia
El rodar no será cencia
Pero tampoco es peca’o
Yo he camina’o por el mundo
He cruza’o tierras y mares
Sin fronteras que me pare
Y en cualesquiera guarida
Yo he canta’o, tierra querida
Tus dichas y tus pesares
A veces, caiban al canto
Como vacaje a la aguada
Para escuchar mis versadas
Hombres de todos los vientos
Trenzando sus sentimientos
Al compás de mi encordada
Pobre de aquel que no sabe
Del canto las hermosuras
La vida, la más oscura
La que tiene más quebrantos
Hallará siempre en el canto
Consuelo pa su tristura
Dicen que no tienen canto
Los ríos que son profundos
Mas yo aprendí en este mundo
Que el que tiene mas hondura
Canta mejor por ser hondo
Y hace miel de su amargura
Con los tumbos del camino
Se entran a torcer las cargas
Pero es ley que en huella larga
Deberán acomodarse
Y aquel que llega a olvidarse
Las ha de pasar amargas
Amigos, voy a dejar
Está mi parte cumplida
En la forma preferida
De una milonga pampeana
Canté de manera llana
Ciertas cosas de mi vida
Aura me voy. No sé adónde
Pa mí todo rumbo es gueno
Los campos, con ser ajenos
Los cruzo de un galopito
Guarida no necesito
Yo sé dormir al sereno.
Siempre hay alguna tapera
En la falda de una sierra
Y mientras siga esta guerra
De injusticias para mí
Yo he de pensar desde allí
Canciones para mi tierra
Y aunque me quiten la vida
O engrillen mi libertad
¡Y aunque chamusquen quizá
Mi guitarra en los fogones
Han de vivir mis canciones
En l´alma de los demás!
¡No me nuembren, que es peca’o
Y no comenten mis trinos
Yo me voy con mi destino
Pa’l la’o donde el sol se pierde
¡Tal vez alguno se acuerde
Que aquí cantó un argentino!
Tłumaczenie tekstu piosenki
Za twoją zgodą, via a dentrar
Chociaż nie jestem convida ' o
Ale w mojej płatności Asao
To nie od nydesa i to od wszystkich
Śpiewam po swojemu.
Po Haiga churrasquiao
Nie mam Boga, aby prosić
Czwarty w tej sprawie
Nie mogę prosić o przebaczenie.
Jeśli nadal nie zaginął.,;
Sprawdzę, jak Haiga skończy.;
Ale to co innego.
Wiem, co wielu powie
Że grzeszę z bezczelności,
Jeśli będę kontynuował moją myśl,
Kurs, który już wybrałem.
Ale zawsze taki byłem.;
Galop pod wiatr
Mam to we krwi.
Dende mój prapradziadek
Srebrni Ludzie na ziemi
Byli moimi przodkami.;
Kreole z czterech prowincji
I z Indianami misturaos
Mój aguel był wozem.
Mój tata był pogromcą.;
Nigdy nie szukał dotor
Leczyli się z juyosem.
Lub słuchając mruczenia,
Od stylu mojego kwiatu
Jak dobre ranczo
Nigdy nie tęsknię za struną
Z tych, które wydają się niczym.
Ale brzmią
Przez śpiew i godzinę
Pozostała dusza.
Mój tata był mądry.
Za ile on jest Rod ' o
I po tym, jak śpiewał
- Nie wiem-wzruszył ramionami kuzyn.
I założył na niego PONCHO.
"Pa' niech nie mówi zbyt wiele…»
Krew ma przyczyny
Które sprawiają, że żyły są grube
Biada na biada i biada
Sprawiają, że jeden krzyczy.
Piasek to garść.
Ale są góry piasku.
Nie wiem, czy mój śpiew jest słodki.
Lub jeśli wyjdzie na wpół smutny;
Nigdy nie byłem drozdem i nie istnieje.
Bardziej powszechne upierzenie
Jestem ptakiem korsarzem.
Kto nie zna ptaka
LATAM, bo się nie czołgam.
Że pełzanie jest zgubą.;
Gniazduje na drzewie cierń
Jak w pasmach górskich
Nie słuchając stref.
Od tego, który leci z prądem,
Nie mogę ryzykować.
W kwitnących ogrodach
Nieświadomie żywy alvert
PA ' nie nadepnąć na różdżkę
Są ptaki, które są samotne
- Krzyczał na zadowolonego z siebie.
Chociaż dużo cierpiałem,
Nie przeszkadza mi roztropność.
To fałszywe doświadczenie.
Życie Drżące od wszystkiego
Każdy ma swoją drogę.;
Bunt jest moją nauką.
Biedny urodziłem się i biedny, żywy.
Dlatego jestem Delica ' o
Jestem z moimi la ' o.
Cinchando tuitos gładkie
Pa ' zrobić Nowy, że stary
I zobaczyć, jak świat się zmienia.
Jestem z kupy.
Nie jestem kwiatem szklarni.
Jestem jak Clover PAMPERO,
Dorastam bez hałasu.
Przytulam się do yuyosa.
I tak do PAMPERO
Nawyk piły
Nigdy nie kręci mi się w głowie.
A jeśli czuję, że chwalę,
Odchodzę powoli.
Ale ten, który współczuje,
Pay Pa ' zostań imieniem
Jeśli ktoś mi powie.
Doceniam hołd;
Więcej, jestem Gaucho wśród gauche
I jestem niczym wśród mądrych.
I to jest pa ' mi resentymenty
Co oni robią z rodakiem
Próżność jest zła yuyo
Który zatruwa cały ogród
Musimy być czujni.
Zarządzanie motyka
Ale brakuje mężczyzny
Niech podlewał ją nawet przy jej drzwiach.
Praca jest dobra.
To najlepsze w życiu.;
Ale życie jest stracone.
Praca w czyimś polu
Jedni pracują piorunem.
I to dla innych deszcz.
Pracowałem w kamieniołomie.
Z kamieni szlifierskich
Czterdzieści potrafiło zapłacić
Dla każdego polerowanego kamienia
I to było za sześć Pesos sprzedanych
W tym negocjacje
Ledwie wzeszło słońce,
Byłem w szoku.
I między dwoma w uścisku
Z wymiarami piegronowymi
I za te tortille.
Rozdarte na kawałki ręce
Znowu byłem piekarzem.
I topór w kebrahalu;
Załadowałem słone bryły.
I ja też pela ' o trzciny
I kilka innych wyczynów
Pa 'moje dobro lub Pa' moje zło
Chce mnie zdenerwować.
Byłem pisarzem.
Mała litera robiła
/ Align = "left" /
I, to było również mocno
Wynagrodzenie, które otrzymywał
Mam dość cierpienia.
Uciekłem, Pa ' l Tucumán.
Lapacho, Olcha, arrajan
I topór z rogami
Za dwa pięćdziesiąt! To była kradzież.
Niech będziesz miał takie pragnienie
Bez mocowania na La ' O
Każda praca była
I tak się stało, że pewnego dnia
Który pochodził z benteveo
Natknąłem się na arreo.
Co Dende skacze
Ugryzła mnie chęć wyjścia.
Poklepałem bosmana po ramieniu.
To tylko cios.
Mężczyzna zapytał mnie::
- Masz muła? — Oczywiście
- powiedziałem mu.I głód, od-więcej
W tygodniu Togo
- Wykrzyknął, podnosząc się na nogi.
/ Align= "left" /
Zawsze pa 'l la' o Westeros
Pij wodę ze stodoły
I trzymając się jastrychu,
Może nadal będzie Rhoda ' o
Tyle, ile jestem Roda ' o
Przysięgam, kreamel.
Że widziałem tak wiele ubóstwa,
O czym myślałem ze smutkiem.:
Bóg tu nie przechodził.
Mieliśmy krowę.
Przyczyna zamknięcia
I złapał nas modlitwa
Cuerando i Marka asao;
Tego dnia, zięciu.
Wydałem mój facon
Trzęsło mi się od mrozu.
Kiedy zszedłem z Andów,
I chodziłem w dużych pokojach.
Opieka nad parami;
Trąbka, czapka i kapelusz
No Pa ' pionki, de Ande
Peonada, Al descamp ' o
Skipper, w Guenos Aires
My, kr ... jest w powietrzu
Can Las caronas
I osiedle zimówki
Bardziej błyskotliwy niż mnich
Stanisław miał
Również jego canaverales
I w czasach jesiennych
Zbieraliśmy razem szmaty.
I poszliśmy na dół.
Pozostawiając piargi
Tam nas ułożyli.
W partii z innymi kreolami
Kod, który szukał dołu,
Ande kinchar
I spędziliśmy całe życie.
- Nie wiem-powiedział.
Brakowało, nic nie zginęło.:
Wino, kawa i espadryle
Gdybym poruszył łapami.,
W kotach i shakarach
Po prostu rzecz była brutalna
W Deer, aby naładować banki
Co za niezwiązane życie!
To wszystko jest spustoszenie i bzdury.;
Skrobanie trzciny to wyczyn
Z którego narodził się pa ' l.
Była tylko jedna słodycz.
I byłem w trzcinie.
To było pocieszenie biednego pa ' la.
- Zapytał vinacho.
Wielcy mężczyźni i chłopcy
Jak przeklęci w życiu,
Niewolnicy picia
Byli pijani.
Smutne niedziele bruzdy
Te, które widziałem i żyłem!
Rozproszeni i śpiący
Na piasku jest świt.
Może marzą
Ze śmiercią lub zapomnieniem…
Riojanos i santiagueños
Saltegios i tukumanos
Z maczetą w ręku
Przewróciły się dojrzałe trzciny.
Przekazując swoje gorycze,
I trzymając się jak bracia,
Ranczo Lecha z malą!
Korpus striptizera!
Wśród tego rygoru
Nie brakowało Vihuela
Z tym, że biedny pociesza się
Śpiew zwrotek miłości
Ja też jestem z Chango.
Dołączając do śpiewu, dorastałem.
Więcej niż tanie zamówiłem
I PA piwonie śpiewały,
Co się z nimi stało
Mnie też się to przydarzyło.
Kiedy nauczyłem się śpiewać.
Uzbrojony był w kilka zwojów.
I na brzegu potoku
Pod gałęziami wierzby
Dorastałem wpatrując się w nurt,
Moje marzenia o biednym Kreole
Kiedy poczułem radość,;
Kiedy ból mnie uderzył,;
Kiedy wątpliwość ugryzła
Moje serce w cywilu
Z dna równin
Przyszedł śpiew i mnie uzdrowił.…
W tamtych czasach przechodziły
Rzeczy, które już się nie zdarzają.
Każdy miał śpiew.
Lub dwuwiersz zmierzchu
Sposoby gojenia się ran
Który krwawi w trainarze.
Niektórzy śpiewali dobrze.
Inni, biedni, mniej więcej…
Ale to nie były pieśni innych ludzi.
Chociaż nie mieli znaczka
I wszyscy się bawili.
Gitara przed ujawnieniem
- Tak-skinął głową.
Z tych ludzi, którzy są letra ' s;
Zbierał drużynę i wersję.
Które szły potem do regału.
A mężczyzna wyrównał torbę.
Z tym, co myśleli inni.
Pionki tworzyły wiersze
Ze swoimi dawnymi smutkami
Potem idą panowie.
Z notatnikiem w ręku
Kopiują śpiew rodaka
I chwalą się pisarzami
Kreolski dba o swój ładunek
Jego gitara i jego żona;
Czuje, że stoi w obliczu długu
Za każdym razem, gdy uściska dłoń,;
I chociaż Pa ' wszystko jest bakian
Tylko śpiew musi przegrać.
Kuplety, które mu towarzyszyły
W pustynnych wąwozach
Zapachy martwych kwiatów
I od żywych patriotów
Były oświetlone światłem.
Na Twoje noce na jawie…
Będzie zmartwiony, jeśli zostanie zgubiony
Kufa, maniera
Ale nie czuje gniewu.
Jeśli słysząc go,
Przychodzi wieśniak i okrada go.
Jej najlepszy śpiew miłości
Oczywiście, jeśli myślisz
- Wyciągnął węzeł.
Ponieważ najstarsza zwrotka
Zjedz korzeń życia
Ma duszę, parę legowisk.,
Co to jest ande gniazdowania skarg
Właśnie dlatego człowiek śpiewa
Z prawdziwym podnieceniem
- Z irytacją wykrzyknął P ' Ager.
Niech przemycą ją wiatry.
I tak, nawet na chwilę
- Ulżyło mu.
Nie chodzi o to, że nie kocha swojej trovy
Nie gardzę jego śpiewem.
To tak, jak wtedy, gdy się załamuje.
W noc równin
To powoduje osłabienie rodaka
A wiatr niesie mu płacz.
W sprawach śpiewu
Życie nas uczy
Który po prostu odlatuje.
Dwuwiersz, który jest lekki
Zawsze poluje na popcorn.
Każdy, kto poluje…
Ale jeśli śpiew jest protestem,
Wbrew prawu patrona
Czołga się od pionka do pionka,
W głębokim mruczeniu
I marsz równo z juyosem.
Corno klika w Malonie
Tysiąc trov można stracić
- Tak-skinął głową.
Wiersze bajek, przyjemności
Wyścigi i rozrywka;
Westchnienia serc
I cierpienia liryczne
Ale jeśli zwrotka ma znaczenie
Z ziemiaństwa historia
Idź pionkiem, obróć diabelski młyn
Z cierpienia poniesionego
To się pali.
Jak w pamięci
Co uczyniło nas błogosławionymi
Może można o tym zapomnieć;
Lata w jego przejściu
Będą przenosić myśli
Ale udręki i udręki
Są to marki, które powinny trwać…
Te rzeczy, o których myślę,
Nie wychodzą na zewnątrz.
Aby kształtować moje oczekiwania,
Żuję przed połknięciem.
To było długo toczyć
Z Ande wyciągnąłem alversię
Jeśli naciśniesz gitarę
Pa śpiewać kuplety miłości
Od źrebiąt, od Pogromcy
Z sierra i gwiazd
Mówią: co za piękna rzecz!
Jeśli śpiewa, że jest Primor!
Ale jeśli jeden jest jak ognisty
Tam długo rozmyślał.
Biedak się zbliża.
Z czujnymi uszami
I bogata Visha drzwi
I odchodzi, wycofując się.
Musisz dobrze śledzić swoją melgę
Kto stoi u Kantora
Ponieważ tylko oszust
Mieści wszystkie ślady
Niech wybierze jedną gwiazdkę
Kto chce być siewcą…
W transie wyboru
Niech spojrzy na człowieka.
Andé
Myśli i uczucia
Po tym, jak pociągnę, pociągnę.
Ze świadomością w centrum
Istnieją różne stosy
Jedni są wielcy, a inni chłopcy
Jeśli będzie pa ' l dużo bogatych
Biedny, który niewiele myśli
Za niejednoznaczne
Nadchodzi szkodliwy
Przybyłem z ziemi.
I bardzo wysoko nie jestem
Biedny mój śpiew daję
I dlatego spędzam go z zadowoleniem.
Bo jestem w swoim żywiole.
I tam stoję za tym, kim jestem.
Jeśli kiedykolwiek zaśpiewam
Zamszowe wzory
Jestem picane ' o przyczyny
- Nie wiem-powiedział.
Nie zdradzam swoich.
Za dłonie i patakony
Chociaż śpiewam we wszystkim.
Mam preferowany kurs
Zawsze śpiewałem, drżąc,
Grzywny ziemiaństwa
Wyzysk i zniewaga
Od moich ulubionych braci
Tato, żeby wszystko się zmieniło.
Szukałem kursu i zgubiłem się.;
W tym samym czasie, za mnie Dick
Złapałem go za rękę.
Przed pływaniem, Argentyńczyk;
I podążałem za moją flagą!!!
Jestem z północy i południa.
Od równiny i wybrzeża;
I nikt nie zrozumie tego źle.
Jeśli w kilogramie tysiąc gramów
Chcę być spokojny.
Ale siodło, jestem bagualem.
Kantor musi być wolny.
Pa rozwijać swoją naukę
Nie dążąc do perswazji
I nie ożenić się z ojcami chrzestnymi.
Z tych ciemnych dróg
Mam już doświadczenie.
Śpiewam, bo są starożytne.
Pieśni, które są już wieczne
I nawet wydają się nowoczesne.
Więc co w nich widzimy
Z śpiewem zamknęliśmy się.
Aby zalać zimy,…
Nie śpiewam tyranom.
Ani w kolejności patrona
Pułapka i Trapalon
Niech siedzą po swojej stronie.
Z zakupionymi klaunami
I śpiewacy balowi
Mocą mojego śpiewu
Znam celę i więzienie.
Z niezrównaną wściekłością
Nie raz byłem golpiao.
I do lochu Tyra ' o
jak słoik na wysypisko!
Czy można zabić człowieka
Czy Twoja twarz może się zabrudzić
Jego gitara się pali.
Ale ideał życia
To drwal.
Na pewno trzeba wyłączyć!
Zło rośnie
Wszystko, co tam znajdą.;
Jak granity kukurydziane
Sieją najgorsze przykłady
A Świątynia się rozpada.
Od przyzwoitości kraju
Za hałasem złota
Idą maulowie jako Hacjenda,;
Brak wolnych, które nie są na sprzedaż
Za brudną monetę;
Więcej, zawsze na mojej ziemi pozostaje
Goszka, który ją chroni.
Kantor, który śpiewa biednym
Nawet martwy nie powinien milczeć.
Więc przestań.
Śpiew tego chrześcijanina
Nie powinno brakować ziemianina
Niech go wskrzesi.
- Zawołał Stasik.
O goshizmie i arogancji
Myśli, że to ekstrawagancja.
Niech twój pionek żyje lepiej
Ale on nie zna tego pana.
Że dla jego pionka jest pobyt
Ten, który ma swoje prawdziwe
Bardzo się o nich troszczy.
Ale jeśli chcesz je zwiększyć
Niech prawo nie będzie głuche.
Co jest w całym grubym napompowanym
Choclos staje się Marlos
Jedno okrążenie, bez pracy
- Tak-zgodził się.
I do Fundacji, Idź Wang
Śpiewacy poranni
Podszedłem do pa la paida
Co zawsze było moim pragnieniem.
Chociaż Tęsknię za nią.
Wpadłem na narzędzie.
I w pewnym momencie
Dałem Bagalowi drzwi.
Z Koplitem rala
Z tych, które niosą wiatry,
Może to była gitara.
Jak słodkie, jak to brzmiało!
Moje serce powróciło.
Smutki dróg
Przekląłem jego przeznaczenie.
Co tak wiele smutków dało mi
Podszedł do mnie mężczyzna.
I zapytał: - Co ty tu robisz?
Podróż Pa duże miasto
Co tam zrozumieją;
Tam będziesz miał chwałę, przyjemność
I srebrny pa dać
Dlaczego go słucham?
To był głos Mandingo!
Buenos Aires, Miasto Gringa
Byłem bardzo zawstydzony.
- Zapytałem la ' o.
Jak ciało do strzykawki
I że nie przyszedłem biedny,
Cóż, traiba nowe espadryle
Stara ... tato, kiedy pada deszcz.
Wsadziłem je do torby.;
Spodnie w kolorze szarym
I worek szarpie lewego
Skoki z radia do radia
Chodziłem, malowałem.
Cztery miesiące spędziłem
W feralnych meczach;
Nic nie gwarantuję.
I zostałem bez srebra.
Sprzedałem moje Śliczne Torby na siodło.
Moja gitara, sprzedałem ją !
W moim ubóstwie, biada mi.
Chciałbym ją zatrzymać.
Tak wiele dla mnie znaczyło, żeby ją kupić!
Ale ogólnie ... straciłem wszystko.
Vihuela, gdzie będziesz chodzić
Jakie ręce Cię dotykają.
Całe noce myśląc,
Nawet jako pocieszenie
Niech to będzie śpiew tej ziemi,
Co oni zrywają!!!
Kiedy kukurydza jest gotowana na parze
Ma jasny kolor;
Nici jak nylon
Chwalą się swoimi dobrodziejstwami.
Ale przechylają głowę.
Jeśli zostaną złapani przez węgiel
Tak jak ze mną.
W tych odległych czasach;
Młody, silny, zadowolony z siebie
A kiedy ser się skończył,
Wróciłem w smutnym powrocie.
- Zapytała lalma.
Rzeczy młodości…
Malhaya, gdzie idziesz!!!
Aura, że jestem bataras
Tak wiele zmienić włosy
Pamiętam te rewelacje.,
Ale nie patrzę wstecz.
Zostałem Pa ' l Tukumanem.
Znowu cierpieć
I w tym chodzić i widzieć,
Minęło wiele lat.
Między smutkami, rozczarowaniami
Nadzieje i przyjemność
Więcej, nie tracę czasu.
Zapewniam, że widziałem to później.
Bo dobrze wiedziałem, jak to jest.
Życie rodaków
Ze wszystkich czułem się jak brat.
Prawo i do tyłu
Zawsze pamiętam czasy,
W jakim przystojniaku przeszedłem
Wzgórza, przez które przeszedłem,
Szukając czegoś, czego nie znalazłem.
I nawet czasami mi zostawało
Przez te pola pieszo
Życie mnie nauczyło.
Co kosztuje gitara;
Dla niej poszedłem do Farrah.
Może zepsułem
I o mało nie zostałam złapana przez wadę.
Niewidzialne pazury
Dobrze, że noszę w środku.
Co dała mi Ziemia
Ojczyzna, rasa czy to, co wiem
Ale uratował mnie.
Więc szedłem dalej.
Na ścieżkach Bożych
Chodziło o to, co myślałem
Co po kliknięciu na narzędzie
Jest coś, co można wymyślić z uczuciem
Cała siła obozu
Ale na ulicy nikogo nie było.
Jeśli nie masz nic w środku…
Gitara drążony kij
/ Align = "left" /
Człowiek musi być pełny.
Z wewnętrznych klarowności
Pa siać wieczne kuplety
Życie to dobra gleba!!!
Jeśli modlitwa przynosi pocieszenie
Kogo pociesza
Podobnie jak chrześcijanin we Mszy
Lub materac pośrodku góry
Modlę się na horyzoncie,
Kiedy wieczór cierpi
- Cicho zapytała Pampa.
Gdy nie ma światła
Czacha i Struś
Idą w poszukiwaniu zarośli
I rośnie na równinie,
Samotność Ombu
Podobnie jak poncho
Jednego otacza Ziemia.
Od równiny do Sierra
/ Align = "left" /
I dusza idzie, rozumiejąc,
Rzeczy, które otaczają świat.
To dobry moment.
Myśleć o losie
Jeśli osoba jest pielgrzymem,
Jeśli szukasz miłości do querencia
Albo jeśli odsiaduje wyrok.
Od śmierci na drogach
Na północy vide rzeczy
Że już nigdy nie zapomnę.
# Patrz Gaucho peliar
Z fakonami padlinożerców
Lub z maczetą canyeros
Że widząc ich, drżą.
Rzadko zabija rodaka
Ponieważ ten instynkt nie ma
Na kreolski pojedynek
Za to, że nie zrezygnował z Trunk.
Wyjaśnia, że nie jest Manco.
A w peliarze bawi się
Nie ma krwawego Serrano
Ni Koya gadatliwy;
Najzdolniejszy pogromca
Nigdy nie mówi o swoich wyczynach
I nie kusi ich Laska.
Ponieważ "Kałamarz" jest lepszy
Każda płatność jest pasjonatem
Do metody peliara
I kto chce pięknie
Zanim trzeba alvert
Co, aby wyjść
Musisz nauczyć się wewnątrz
Pojawiają się w pięściach
Tak jak wszędzie;
Ale to osobne pytanie.
Korzystanie z metod płatności
Tam dostaje zaciekły napój
Jak powiedział Don Narwart
Cordobes, pas la pegrada
Riohano, pa ' l
Chilijczyk, pa ' l caballaso
Salteno, ze sztyletem w ręku.
I to jest król Tucumán
Pa peliar a Cabezas
Zawsze kreolski musi peliar
Noc i pół machao
Szkoda, zięciu.
Co czasami jest tuńczykiem
Pochmurne księżycowe noce
I gwiaździste niebo
Piosenka wychodzi łatwo
Kiedy ktoś chce śpiewać
Kwestia wizji i myślenia
O rzeczach świata
Jeśli rzeka jest szeroka i głęboka,
/ Align = "left" /
Niech inni śpiewają radości
Gdyby żyli radośnie,
Że ja też wiedziałem.
Zasypiam w tych oszustwo,
Ale minęło więcej lat.
Z otrzymanych porcji
Nikt mnie nie wskaże.
Co śpiewam gorzko
Gdybym przeszedł to, co przeszedłem,
Chcę służyć jako alversia.
Wynajem nie będzie cencia
Ale to też nie grzech.
Chodziłem po świecie.
Przecina ziemie i morza
Bez granic, by mnie powstrzymać.
I w każdym legowisku
Śpiewam, droga ziemio.
Twoje wypowiedzi i twoje żale
Czasami kaiban do śpiewania
Jak odpocząć na wodzie
Żeby usłyszeć moje myśli.
Ludzie wszystkich wiatrów
Tkanie swoich uczuć
W takcie mojego łańcucha
Biedny człowiek, który nie wie,
Śpiew piękna
Życie najciemniejsze
Ta, która ma najwięcej problemów.
On zawsze będzie w śpiewie
Consuelo pa su tristura
Mówią, że nie mają śpiewu.
Rzeki, które są głębokie,
Ale studiowałem na tym świecie.
Niż ten, który ma więcej głębi
Śpiewaj lepiej za bycie głębokim.
I sprawia, że miód z goryczy,
Z grobami drogowymi
Idą do skręcania obciążenia
Ale to jest prawo, które jest w długim szlaku
Muszą być umieszczone
I ten, który zapomina
To musi być gorzkie.
Przyjaciele, zostawię
Moja część jest skończona.
W preferowanej formie
Z jednej milongi pampeany
Śpiewałem prosto.
Niektóre rzeczy w moim życiu
Aura, wychodzę. Nie wiem gdzie
Na mnie cały kurs jest genem.
Pola, z obcymi
Krzyżuję je galopem.
Nie potrzebuję kryjówki.
Umiem spać spokojnie.
Zawsze jest jakaś Tapera
W spódnicy piły
I dopóki ta wojna trwa.
Od niesprawiedliwości do mnie
Muszę myśleć stamtąd
Piosenki dla mojej ziemi
Nawet jeśli zabiorą mi życie.
Albo Spal moją wolność.
A nawet jeśli się oparzą, może
Moja gitara na piecu
Musi żyć moje piosenki,
W lalmie innych!
Nie mów mi, że to grzeszne!
I nie komentuj moich tryli.
Odchodzę ze swoim przeznaczeniem.
Pa 'l La' O, gdzie słońce jest stracone.
Może ktoś pamięta
Że Argentyńczyk tu śpiewał!