Barbara — La mort tekst piosenki i tłumaczenie
Strona zawiera teksty i polskie tłumaczenie piosenki "La mort", wykonawca: Barbara.
Tekst piosenki
Qui est cette femme qui marche dans les rues?
Où va-t-elle
Dans la nuit brouillard où souffle un hiver glacé,
Que fait-elle?
Cachée par un grand foulard de soie,
A peine si l’on aperçoit la forme de son visage,
La ville est un désert blanc
Qu’elle traverse comme une ombre
Irréelle.
Qui est cette femme qui marche dans les rues?
Qui est-elle?
A quel rendez-vous d’amour mystérieux
Se rend-elle?
Elle vient d’entrer dessous un porche
Et, lentement, prend l’escalier.
Où va-t-elle?
Une porte s’est ouverte.
Elle est entrée sans frapper
Devant elle.
Sur un grand lit, un homme est couché
Il lui dit: «Je t’attendrais,
Ma cruelle. «Dans la chambre où rien ne bouge,
Elle a tiré les rideaux.
Sur un coussin de soie rouge,
Elle a posé son manteau
Et, belle comme une épousée,
Dans sa longue robe blanche
En dentelle,
Elle s’est penchée sur lui, qui semblait émerveillé.
Que dit-elle?
Elle a reprit l’escalier, elle est ressortie dans les rues.
Où va cette femme, en dentelles?
Qui est cette femme?
Elle est belle.
C’est la dernière épousée,
Celle qui vient sans qu’on appelle,
La fidèle.
C’est l'épouse de la dernière heure,
Celle qui vient lorsque l’on pleure,
La cruelle.
C’est la mort, la mort qui marche dans les rues.
Méfie-toi.
Referme bien tes fenêtres,
Que jamais, elle ne pénètre chez toi.
Cette femme, c’est la mort,
La mort, la mort, la mort…
Tłumaczenie tekstu piosenki
Kim jest ta kobieta, która chodzi po ulicach?
Gdzie ona idzie
W nocnej mgle, gdzie wieje lodowata zima,
Co ona robi?
Ukryty duży jedwabny szal,
Ledwo zauważalny kształt jego twarzy,
Miasto-Biała pustynia
Że przechodzi jak cień
Nierzeczywista.
Kim jest ta kobieta, która chodzi po ulicach?
Kim ona jest?
Na jakiej tajemniczej randce miłosnej
Czy ona się poddaje?
Właśnie weszła pod ganek.
I powoli wchodzi po schodach.
Gdzie ona idzie?
Drzwi się otworzyły.
Weszła bez pukania
Przed nią.
Na dużym łóżku leży mężczyzna
Powiedział jej: "będę na ciebie czekał,
Moje okrucieństwo. "W pokoju, w którym nic się nie rusza,
Zasłoniła zasłony.
Na czerwonej jedwabnej poduszce,
Założyła płaszcz.
I piękna jak panna młoda.,
W swojej długiej białej sukni
Koronkowy,
Pochyliła się nad nim, co wydawało się zdumione.
Co ona mówi?
Weszła po schodach i wyszła na zewnątrz.
Gdzie się podziała ta kobieta w koronkach?
Kim jest ta kobieta?
Jest piękna.
To ostatnia panna młoda.,
Ta, która przychodzi bez wezwania.,
Wierny.
To żona ostatniej godziny.,
Ta, która przychodzi, gdy płacze,
Okrutny.
To śmierć, śmierć, która chodzi po ulicach.
Strzec się.
Zamknij okna.,
Żeby nigdy nie włamała się do Twojego domu.
Ta kobieta to śmierć.,
Śmierć…