Beau — That Silver Door tekst piosenki i tłumaczenie
Strona zawiera teksty i polskie tłumaczenie piosenki "That Silver Door", wykonawca: Beau.
Tekst piosenki
I tell of winter blizzards and of wars and opium smokers,
Whisper words of condescension as I smile and say «Goodnight».
In the flaring bright of several thousand lumens-worth of candle power,
I smile into the camera’s eye from underneath the light.
But far across the studio floor, behind the camera lies the door
That leads me from this fantasy and takes me who knows where?
For I have never contemplated opening that silver door
And asking, «sotto voce», «Is there anybody there?»
Tonight however, news is hard to come by and the crew is Somehow restless, much more restless than I’ve ever seen before.
The camera’s eye is beckoning across the void of brightness;
As the picture fades, the camera is panning to the door.
But I hold my expression tight, this face created every night,
And try to read between the lines they’ve managed to prepare,
Whilst in the dark that silver door is glowing brighter than before
And more, I hear myself ask, «Is there anybody there?»
Now no one looks at me, for there is no one there to see.
As I look out past the studio lights I know I am alone.
The crew have gone their ways, the cameras swing and idly gaze,
Their out-of-focus eyes upon the dying microphone.
But I have nothing I should fear, I know the public know I’m here
Inside this fortress fantasy; a cage of celluloid.
I run across the studio floor, fling open wide that silver door,
And through a bright and blinding silence fall into the void.
Tłumaczenie tekstu piosenki
Opowiadam o zimowych śnieżycach, wojnach i palaczach opium.,
Wyszeptaj słowa protekcjonalności, gdy się uśmiechnę i powiem "Dobranoc".
W blasku kilku tysięcy lumenów mocy świec,
Uśmiecham się do oka kamery spod światła.
Ale daleko po drugiej stronie studia, za kamerą leżą drzwi
To wyprowadza mnie z tej fantazji i zabiera mnie kto wie gdzie?
Nigdy nie rozważałem otwarcia tych srebrnych drzwi.
I pytanie: "sotto voce", " Is there anybody there?»
Dziś jednak ciężko o wieści, a załoga jest niespokojna, bardziej niespokojna niż kiedykolwiek wcześniej.
Oko kamery skłania się ku pustce jasności;
Gdy obraz zanika, kamera przesuwa się do drzwi.
Ale mocno trzymam swój wyraz twarzy, Ta twarz kreowana każdej nocy,
I spróbuj czytać między wierszami, które udało im się przygotować,
Podczas gdy w ciemności srebrne drzwi świecą jaśniej niż wcześniej
A co więcej, słyszę siebie pytającego: "czy jest tam ktoś?»
Teraz nikt na mnie nie patrzy, bo nikogo tam nie ma.
Gdy patrzę na światła w studio, wiem, że jestem sam.
Załoga poszła swoją drogą, kamery huśtały się i patrzyły bezczynnie.,
Ich nieostre spojrzenie na umierający mikrofon.
Ale nie mam się czego bać, wiem, że ludzie wiedzą, że tu jestem.
Wewnątrz tej fortecy Fantazja; Klatka celuloidu.
Biegłem po podłodze studia, rzucając szeroko otwartymi srebrnymi drzwiami,
I przez jasną i oślepiającą ciszę wpadną w pustkę.