Bernard Lavilliers — Possession tekst piosenki i tłumaczenie
Strona zawiera teksty i polskie tłumaczenie piosenki "Possession", wykonawca: Bernard Lavilliers.
Tekst piosenki
Je l’avais déjà dit, j’t’avais dans la peau — comme une maladie — un coup de
couteau
Comme un repenti qui se cache et se trouve bien seul assis sur son cercueil
C’est la mort qui vient — l’amour qui s’enfuit — le bonheur ça fait pas crédit
Tu l’as déjà dit: fait pas de grands mots quand tout est fini, c’est un mot de
trop
Comme un affranchi qui s’arrache et se méfie de tout — qui tiendra jusqu’au
bout?
C’est moi qui m’en vais ou c’est toi qui part mon amour — le bonheur,
c’est toujours trop tard
Si c'était la vie qui jouait du poignard avec ma folie- je crois plus au hasard
Avec ma douleur relâchée dans la ville — alors, mes seigneurs, personne n’est
tranquille
Oh ma belle, encore un verre d’alcool et je vais fusiller le destin en plein vol
Ils l’ont déjà dit, la passion dévore et qu’au fond d’un puits je vais jeter
ton corps
Je pousserai dessus le sable et les galets de la plage pour cacher ton visage —
oublier ton corps
Derrière les barreaux — le bonheur ça fait pas de cadeau
Je vais compter les heures- les jours-les mois et surtout les nuits passées
dans le froid
Dessiner tes yeux en milliers d’exemplaires- mon amour- au fond de ma ratière
C’est la mort qui vient quand le rêve est fini — le malheur ça n’a pas de prix
Si c'était la mort qui me voulait trop tôt — elle est bien pressée pour jouer
de la faux
Veut me faire payer mon amour indocile
Alors la joueuse on n’est pas tranquille?
J’attends enroulé dans mes chaines et d’un seul coup d’un seul, allez,
finie ma peine
Tłumaczenie tekstu piosenki
Powiedziałem już, że miałem cię w skórze-jak choroba-udar
nóż
Jak pokutnik, który ukrywa się i siedzi samotnie, siedząc na swojej trumnie
To śmierć, która nadchodzi-miłość, która ucieka-szczęście nie jest kredytem
Powiedziałeś już: nie rób wielkich słów, kiedy to się skończy, to słowo z
zbyt
Jak wyzwoliciel, który jest rozdarty i strzeżony przez wszystko — kto przetrwa do
Booth?
Odejdę, albo ty odejdziesz, moja miłość jest szczęściem,
zawsze jest za późno.
Gdyby życie bawiło się sztyletem z moim szaleństwem, bardziej wierzę w przypadek
Z moim bólem wypuszczono do miasta-tak, moi Lordowie, nikt nie
cichy
Och, moja piękna, jeszcze szklankę alkoholu, a rozstrzelam przeznaczenie w locie.
Mówili już, że pasja pożera i że na dnie studni rzucę
twoje ciało
Przycisnę piasek i kamyki na plaży, żeby ukryć twoją twarz. —
zapomnij o swoim ciele
Za kratkami-szczęście nie jest darem
Liczę godziny-dni-miesiące, a zwłaszcza noce spędzone
w zimnie
Narysuj swoje oczy w tysiącach kopii-moja miłość-w głębi mojego Rati
To śmierć, która przychodzi, gdy sen się skończył-nieszczęście to nie ma ceny
Jeśli to była śmierć, która chciała mnie zbyt wcześnie — ona bardzo się spieszy, aby grać
fałszywka
Chce, żebym zapłacił za moją nieskrywaną miłość
- Więc grająca nie jest spokojna?
Czekam, owinięte w moje łańcuchy i za jednym zamachem, iść,
mój wyrok się skończył.