Bob Dylan — John Brown tekst piosenki i tłumaczenie
Strona zawiera teksty i polskie tłumaczenie piosenki "John Brown", wykonawca: Bob Dylan.
Tekst piosenki
John Brown went off to war to fight on a foreign shore.
His mama sure was proud of him!
He stood straight and tall in his uniform and all.
His mama’s face broke out all in a grin.
«Oh son, you look so fine, I’m glad you’re a son of mine,
You make me proud to know you hold a gun.
Do what the captain says, lots of medals you will get,
And we’ll put them on the wall when you come home.»
As that old train pulled out, John’s ma began to shout,
Tellin' ev’ryone in the neighborhood:
«That's my son that’s about to go, he’s a soldier now, you know.»
She made well sure her neighbors understood.
She got a letter once in a while and her face broke into a smile
As she showed them to the people from next door.
And she bragged about her son with his uniform and gun,
And these things you called a good old-fashioned war.
Oh! Good old-fashioned war!
Then the letters ceased to come, for a long time they did not come.
They ceased to come for about ten months or more.
Then a letter finally came saying, «Go down and meet the train.
Your son’s a-coming home from the war.»
She smiled and went right down, she looked everywhere around
But she could not see her soldier son in sight.
But as all the people passed, she saw her son at last,
When she did she could hardly believe her eyes.
Oh his face was all shot up and his hand was all blown off
And he wore a metal brace around his waist.
He whispered kind of slow, in a voice she did not know,
While she couldn’t even recognize his face!
Oh! Lord! Not even recognize his face.
«Oh tell me, my darling son, pray tell me what they done.
How is it you come to be this way?»
He tried his best to talk but his mouth could hardly move
And the mother had to turn her face away.
«Don't you remember, Ma, when I went off to war
You thought it was the best thing I could do?
I was on the battleground, you were home. .. acting proud.
You wasn’t there standing in my shoes.»
«Oh, and I thought when I was there, God, what am I doing here?
I’m a-tryin' to kill somebody or die tryin'.
But the thing that scared me most was when my enemy came close
And I saw that his face looked just like mine.»
Oh! Lord! Just like mine!
«And I couldn’t help but think, through the thunder rolling and stink,
That I was just a puppet in a play.
And through the roar and smoke, this string is finally broke,
And a cannon ball blew my eyes away.»
As he turned away to walk, his Ma was still in shock
At seein' the metal brace that helped him stand.
But as he turned to go, he called his mother close
And he dropped his medals down into her hand.
Tłumaczenie tekstu piosenki
John Brown wyruszył na wojnę, by walczyć na obcym wybrzeżu.
Jego mama była z niego dumna!
Stał prosto i wysoko w mundurze i w ogóle.
Twarz jego matki pękła w uśmiechu.
"Synu, wyglądasz tak dobrze, cieszę się, że jesteś moim synem,
Jestem dumny, że trzymasz Broń.
Rób, co mówi kapitan, a dostaniesz mnóstwo medali.,
Powiesimy je na ścianie, gdy wrócisz do domu.»
Kiedy ten stary pociąg odjechał, mama Johna zaczęła krzyczeć,
Tellin ' EV ' ryone in the neighborhood:
"To mój syn, który zaraz odejdzie, jest teraz żołnierzem.»
Upewniła się, że sąsiedzi zrozumieli.
Raz na jakiś czas dostawała list, a jej twarz zamieniała się w uśmiech.
Tak jak pokazywała je ludziom z sąsiedztwa.
A ona chwaliła się swoim synem mundurem i bronią.,
I te rzeczy, które nazwałeś dobrą, staromodną wojną.
Oh! Dobra, staromodna wojna!
Potem listy przestały przychodzić, przez długi czas ich nie było.
Przestali przychodzić na około dziesięć miesięcy lub dłużej.
W końcu przyszedł list z napisem: "zejdź na dół i spotkaj się z pociągiem.
Twój syn wraca z wojny.»
Uśmiechnęła się i zeszła na dół, rozejrzała się wszędzie.
Ale nie widziała w zasięgu wzroku swojego syna żołnierza.
Ale kiedy wszyscy ludzie odeszli, w końcu zobaczyła swojego syna.,
Kiedy to zrobiła, nie mogła uwierzyć własnym oczom.
Jego twarz była cała postrzałowa, a ręka odstrzelona.
I nosił metalowy kołnierz wokół talii.
Szeptał powoli, głosem, którego nie znała.,
A ona nawet nie mogła rozpoznać jego twarzy!
Oh! Panie! Nawet nie poznaję jego twarzy.
"Powiedz mi, mój kochany synu, powiedz mi, co oni zrobili.
Jak to się stało, że taka jesteś?»
Próbował z całych sił mówić, ale jego usta ledwo się ruszały.
Matka musiała odwrócić twarz.
"Nie pamiętasz, Mamo, kiedy wyruszyłem na wojnę
Myślałeś, że to najlepsze, co mogłem zrobić?
Byłem na polu bitwy, a ty w domu. .. udając dumnego.
Nie było cię tam na moim miejscu.»
"I pomyślałam, że kiedy tam byłam, Boże, co ja tu robię?
Próbuję kogoś zabić albo zginąć.
Ale najbardziej bałam się, gdy mój wróg się zbliżył.
I zobaczyłam, że jego twarz wygląda dokładnie jak moja.»
Oh! Panie! Tak jak mój!
"I nie mogłem przestać myśleć, przez grzmot i smród,
Że jestem tylko marionetką w sztuce.
I przez ryk i dym, ta struna w końcu pękła,
I kula armatnia rozwaliła mi oczy.»
Kiedy odwrócił się, by iść, jego mama była w szoku.
Na widok metalowej klamry, która pomogła mu wstać.
Ale gdy się odwrócił, zawołał matkę
I zrzucił swoje medale w jej ręce.