Bob Dylan — Simple Twist of Fate tekst piosenki i tłumaczenie
Strona zawiera teksty i polskie tłumaczenie piosenki "Simple Twist of Fate", wykonawca: Bob Dylan.
Tekst piosenki
They sat together in the park
As the evening sky grew dark,
She looked at him and he felt a spark tingle to his bones.
'twas then he felt alone and wished that he'd gone straight
And watched out for a simple twist of fate.
They walked along by the old canal
A little confused, I remember well
And stopped into a strange hotel with a neon burnin' bright.
He felt the heat of the night hit him like a freight train
Moving with a simple twist of fate.
A saxophone someplace far off played
As she was walkin' by the arcade.
As the light bust through a beat-up shade where he was wakin' up,
She dropped a coin into the cup of a blind man at the gate
And forgot about a simple twist of fate.
He woke up, the room was bare
He didn't see her anywhere.
He told himself he didn't care, pushed the window open wide,
Felt an emptiness inside to which he just could not relate
Brought on by a simple twist of fate.
He hears the ticking of the clocks
And walks along with a parrot that talks,
Hunts her down by the waterfront docks where the sailers all come in.
Maybe she'll pick him out again, how long must he wait
Once more for a simple twist of fate.
People tell me it's a sin
To know and feel too much within.
I still believe she was my twin, but I lost the ring.
She was born in spring, but I was born too late
Blame it on a simple twist of fate.
Tłumaczenie tekstu piosenki
Siedzieli razem w parku.
As the evening sky grows dark,
Spojrzała na niego, a on poczuł iskrę w jego kościach.
wtedy poczuł się samotny i żałował, że nie wyszedł na prostą.
I czuwał nad prostym zrządzeniem losu.
Szli wzdłuż starego kanału
Trochę zdezorientowany, dobrze pamiętam.
I zatrzymałem się w dziwnym hotelu z neonem płonącym jasno.
Czuł, że upał nocy uderzył go jak pociąg towarowy.
/ Align = "left" /
A saxophone somewhere far off played
Gdy szła obok salonu.
Gdy światło przebija się przez poobijany cień, w którym się budził,
Wrzuciła monetę do kubka ślepca przy bramie.
I zapomniał o prostym zrządzeniu losu.
Obudził się, pokój był nagi.
Nigdzie jej nie widział.
Wmawiał sobie, że go to nie obchodzi.,
Poczułem w sobie pustkę, do której po prostu nie mógł się odnieść.
Sprowokowany prostym zrządzeniem losu.
Słyszy tykanie zegarów.
I idzie razem z papugą, która mówi,
Poluje na nią w nabrzeżnych dokach, gdzie przybywają wszyscy żeglarze.
Może znowu go wybierze, jak długo musi czekać.
Jeszcze raz dla prostego skrętu losu.
Ludzie mówią, że to grzech.
Wiedzieć i czuć zbyt wiele wewnątrz.
Nadal wierzę, że była moją bliźniaczką, ale zgubiłem pierścionek.
Urodziła się wiosną, ale ja urodziłem się za późno.
/ Align = "left" /