Carlos Gardel — Fea tekst piosenki i tłumaczenie
Strona zawiera teksty i polskie tłumaczenie piosenki "Fea", wykonawca: Carlos Gardel.
Tekst piosenki
Procurando que el mundo no la vea
ahí va la pobre fea
camino del taller;
y a su paso, cual todas la mañanas,
las burlas inhumanas
la hieren por doquier.
Cuando alguno le dice una torpeza
inclina la cabeza
transida de dolor,
y piensa con amargo desencanto:
Por qué se reirán tanto
de mi fealdad, ¡Señor…
Una noche su viejita
en el cuarto llorando la encontró
y la fea, ¡pobrecita!,
la tragedia de su alma le confió;
aquel hombre que debía
conducirla muy pronto ante el altar,
con su amiga Rosalía,
la que ella más quería,
se acaba de escapar…
Cada vez que la llevan a una fiesta,
en procura de olvido y distracción,
con el último acorde de la orquesta
en su alma agoniza otra ilusión.
Sus amigas ya todas se han casado;
sólo ella está huérfana de amor,
¡pobre fea!; y ayer le han encargado
el ajuar de su hermana la menor.
En plena juventud ya estaba vieja,
nunca exhaló una queja,
al ver tanta maldad,
soportando en su alma sola y mustia
como una flor de angustia,
la cruz de su fealdad.
Para todos tenía una sonrisa;
fue noble, fue sumisa;
su drama nadie vio.
Pero fue tan pesada su cadena,
tan grande fue su pena,
¡que anoche se mató…
Tłumaczenie tekstu piosenki
Starając się, by świat jej nie widział.
oto i biedna Brzydula.
ścieżka warsztatowa;
i na swojej drodze, która każdego ranka,
nieludzkie drwiny
wszędzie ją obrażają.
Kiedy ktoś mówi mu niezręczność,
pochyl głowę.
transida Pain,
i myśli z gorzkim rozczarowaniem.:
Dlaczego będą się tak śmiać
z mojej brzydoty, Panie!…
Pewnej nocy jego mała staruszka
znalazł ją w płaczącym pokoju.
i brzydka, biedactwo!,
tragedia jego duszy powierzyła mu;
człowiek, który miał
doprowadzić ją bardzo szybko do ołtarza,
ze swoją przyjaciółką Rosalią,
ta, której najbardziej pragnęła.,
właśnie uciekł.…
Za każdym razem, gdy zabierają ją na imprezę,,
w dążeniu do zapomnienia i rozproszenia,
z ostatnim akordem orkiestry
w jego duszy cierpiała kolejna iluzja.
Jej przyjaciółki już się pobrały.;
tylko ona została osierocona z miłości.,
biedactwo!; a wczoraj został przydzielony
jego młodsza siostra.
W młodości byłem już stary.,
nigdy nie wydychał skargi.,
widząc tyle zła,,
cierpiąc w swojej duszy samotną i mustą,
jak kwiat tęsknoty,,
krzyż jego brzydoty.
Dla wszystkich miałem uśmiech.;
to było szlachetne, to było posłuszne.;
nikt nie widział jego dramatu.
Ale jego łańcuch był tak ciężki.,
tak wielki był jego smutek.,
że wczoraj został zamordowany.…