Charles Aznavour — Ils Sont Tombés tekst piosenki i tłumaczenie
Strona zawiera teksty i polskie tłumaczenie piosenki "Ils Sont Tombés", wykonawca: Charles Aznavour.
Tekst piosenki
Ils sont tombés sans trop savoir pourquoi
Hommes, femmes et enfants qui ne voulaient que vivre
Avec des gestes lourds comme des hommes livres
Mutilés, massacrés les yeux ouverts de effroi
Ils sont tombés en invoquant leur Dieu
Au seuil de leur église ou le pas de leur porte
En troupeaux de désert titubant en cohorte
Terrassés par la soif, la faim, le fer, le feu
Nul ne éleva la voix dans un monde euphorique
Tandis que croupissait un peuple dans son sang
Le Europe découvrait le jazz et sa musique
Les plaintes de trompettes couvraient les cris d’enfants
Ils sont tombés pudiquement sans bruit
Par milliers, par millions, sans que le monde bouge
Devenant un instant minuscules fleurs rouges
Recouverts par un vent de sable et puis d’oubli
Ils sont tombés les yeux plein de soleil
Comme un oiseau qu’en vol une balle fracasse
Pour mourir ne importe oùet sans laisser de traces
Ignorés, oubliés dans leur dernier sommeil
Ils sont tombés en croyant ingénus
Que leurs enfants pourraient continuer leur enfance
Que un jour ils fouleraient des terres de espérance
Dans des pays ouverts de hommes aux mains tendues
Moi je suis de ce peuple qui dort sans sépulture
Que a choisi de mourir sans abdiquer sa foi
Qui ne a jamais baisséla tête sous le injure
Qui survit malgrétout et qui ne se plaint pas
Ils sont tombés pour entrer dans la nuit
Éternelle des temps au bout de leur courage
La mort les a frappés sans demander leur âge
Puisque ils étaient fautifs de être enfants de Arménie
Tłumaczenie tekstu piosenki
Upadli, nie wiedząc dlaczego
Mężczyźni, Kobiety i dzieci, którzy chcieli tylko żyć
Z ciężkimi gestami, jak mężczyźni książki
Okaleczeni, zamordowani z otwartymi z przerażenia oczami
Upadli, wołając do swego Boga
Na progu kościoła lub na progu jego drzwi
W pustynnych stadach, w kohortach
Wyczerpani pragnieniem, głodem, żelazem, ogniem
Nikt nie podniósł głosu w świecie euforii
Gdy ludzie byli we krwi
Europa odkryła jazz i jego muzykę
Skargi rur pokrywały krzyki dzieci
Upadli nieśmiało cicho
Tysiące, miliony, bez ruchu na świecie
Stając się na chwilę małe czerwone kwiaty
Przykryty wiatrem piaskiem, a potem zapomnieniem
Upadli z oczami pełnymi słońca
Jak ptak, który rozbija pocisk w locie
Umrzeć wszędzie i bez śladu
Ignorowane, zapomniane w swoim ostatnim śnie
Upadli, wierząc, że
Że ich dzieci mogą kontynuować swoje dzieciństwo
Że pewnego dnia postawią stopę na ziemi nadziei
W otwartych krajach ludzi z wyciągniętymi rękami
Jestem jednym z ludzi, którzy śpią bez pogrzebu.
Że wolał umrzeć bez wyrzeczenia się wiary.
Kto nigdy nie opuścił głowy pod zniewagą
Kto przetrwa bez względu na wszystko i nie narzeka
Upadli, aby wejść w noc
Wieczne czasy na końcu ich odwagi
Śmierć uderzyła ich bez pytania o ich wiek
Ponieważ byli winni bycia dziećmi Armenii