Charles Aznavour — La Marguerite tekst piosenki i tłumaczenie
Strona zawiera teksty i polskie tłumaczenie piosenki "La Marguerite", wykonawca: Charles Aznavour.
Tekst piosenki
C'était la Marguerite on l’appelait Malou
Déjà toute petite elle nous rendait fou
Elle riait d’un rien et se moquait de tout
La Marguerite
La Marguerite
Elle avait quelque chose, un étrange pouvoir
On portait son cartable, on faisait ses devoirs
On en parlait le jour, on en rêvait le soir
La Marguerite
De l'école au lycée on l’a vu s'épanouir
Et fleurir sa beauté, ses formes et nos désirs
Le secret de chacun était d’un jour cueillir
La Marguerite
La Marguerite
Bien que copain-copain on lui tournait autour
Jaloux les uns des autres on lui faisait la cour
Mais sage elle attendait l’unique et grand amour
La Marguerite
La Marguerite
C’etait la Marguerite ange de nos seize ans
On l’a trouvée un soir inconsciente au printemps
Violée souillée baignante dans ses larmes et son sang
La Marguerite
La Marguerite
On a fait ses battues, armés de nos fusils
On a lâché les chiens, on a fouillé la nuit
Et traqué sans merci celui qui avait sali
La Marguerite
C’etait un gars d’ailleurs, pas un gars de chez nous
Un salaud de passage, un maniaque, un voyou
Qui a su s’en tirer en traînant dans la boue
La Marguerite
La Marguerite
Depuis elle n’a plus ni souri ni chanté
Elle est morte au-dedans comme une fleur fanée
Comme une fleur de nuit, comme une fleur seche
La Marguerite
La Marguerite
C’etait la Marguerite, on l’appelait Malou
Aujourd’hui les gamins lui jettent des cailloux
Elle suit son chemin indifférente à tout
La Marguerite
La Marguerite
Traversant les saisons à petits pas nerveux
Elle va noir vêtue sans relever les yeux
Sans amis, sans amour, sans le secours de Dieu
La Marguerite
Moi je lui trouve encore une étrange beauté
Dans son deuil de la vie, dans son austerité
Et je vais en secret souvent reconforter
La Marguerite
La Marguerite
Elle m’offre un café, écoute mon discours
Le même chaque fois parlant de son retour
A la vie, à l’espoir pour lui donner l’amour
Qu’elle mérite
La Marguerite
Tłumaczenie tekstu piosenki
To była Stokrotka, nazywana Malu.
Już bardzo mała doprowadzała nas do szału.
Śmiała się i śmiała ze wszystkiego
rumianek
rumianek
Coś w niej było, Dziwna moc.
Nosiliśmy jego plecak, odrabialiśmy lekcje.
Rozmawialiśmy o tym po południu, marzyliśmy o tym wieczorem
rumianek
Od szkoły do szkoły widzieliśmy, jak rozkwitł
I kwitną jej piękno, jej formy i nasze pragnienia
Sekret każdego był jeden dzień, aby odebrać
rumianek
rumianek
Mimo, że kolega kolega kręcił się wokół niego.
Zazdrościli sobie nawzajem, opiekowali się nim.
Ale mądra czekała na jedyną i wielką miłość
rumianek
rumianek
To była Stokrotka-Anioł naszych szesnastu lat.
Znaleźliśmy ją w bezsenną noc na wiosnę.
Brudna zgwałcona kąpiąca się w jej łzach i krwi
rumianek
rumianek
Szliśmy do walki uzbrojeni w karabiny.
Psy wypuszczono, w nocy przeszukano
I bezlitośnie ścigał tego, który poplamił
rumianek
To był facet z innego miejsca, nie z naszego domu.
/ Align= "left" /
Kto zdołał uciec, ciągnąc po błocie
rumianek
rumianek
Ponieważ już się nie uśmiechała i nie śpiewała
Umarła w środku jak zwiędły kwiat
Jak kwiat nocy, jak suchy kwiat
rumianek
rumianek
To była Stokrotka, nazywana Malu.
Dziś dzieci rzucają w niego kamieniami.
Idzie swoją drogą obojętna na wszystko
rumianek
rumianek
Przekraczanie pór roku małymi krokami nerwowymi
Ona idzie czarny ubrany bez podnoszenia oczu
Bez przyjaciół, bez miłości, bez pomocy Boga
rumianek
Nadal uważam to za dziwne piękno
W swoim żalu za życie, w swej surowości
I będę potajemnie często reedukować
rumianek
rumianek
Oferuje mi kawę, słucha mojej przemowy.
To samo za każdym razem, gdy mówił o swoim powrocie
Do życia, do nadziei, aby dać jej miłość
Na co zasługuje
rumianek