Charles Aznavour — Les Enfants De La Guerre tekst piosenki i tłumaczenie
Strona zawiera teksty i polskie tłumaczenie piosenki "Les Enfants De La Guerre", wykonawca: Charles Aznavour.
Tekst piosenki
Les enfants de la guerre
Ne sont pas des enfants
Ils ont l'âge de pierre
Du fer et du sang
Sur les larmes de mères
Ils ont ouvert les yeux
Par des jours sans mystère
Et sur un monde en feu
Les enfants de la guerre
Ne sont pas des enfants
Ils ont connu la terre
A feu et à sang
Ils ont eu des chimères
Pour aiguiser leur dents
Et pris des cimetières
Pour des jardins d’enfants
Ces enfants de l’orage
Et des jours incertains
Qui avaient le visage
Creusé par la faim
Ont vieilli avant l'âge
Et grandi sans secours
Sans toucher l’héritage
Que doit léguer l’amour
Les enfants de la guerre
Ne sont pas des enfants
Ils ont vu la colère
Étouffer leurs chants
Ont appris à se taire
Et à serrer les poings
Quand les voix mensongères
Leur dictaient leur destin
Les enfants de la guerre
Ne sont pas des enfants
Avec leur mine fière
Et leurs yeux trop grand
Ils ont vu la misère
Recouvrir leurs élans
Et des mains étrangères
Égorger leurs printemps
Ces enfants sans enfance
Sans jeunesse et sans joie
Qui tremblaient sans défense
De peine et de froid
Qui défiaient la souffrance
Et taisaient leurs émois
Mais vivaient d’espérance
Sont comme toi et moi
Des amants de misère
De malheureux amants
Aux amours singulières
Aux rêves changeants
Qui cherchent la lumière
Mais la craignent pourtant
Car
Les amants de la guerre
Sont restés des enfants
Tłumaczenie tekstu piosenki
Dzieci wojny
Nie dzieci
Mają epokę kamienną
Żelazo i krew
O łzach matek
Otworzyli oczy.
W dni bez tajemnicy
I o pokoju w ogniu
Dzieci wojny
Nie dzieci
Poznali ziemię
Ogień i krew
Mieli Chimery.
Wyostrzyć zęby
I wziął z cmentarzy
Dla przedszkoli
Te dzieci burzy
I nieokreślone dni
Którzy mieli twarz
Z głodu
Zestarzały się do wieku
I dorastał bez pomocy
Bez dotykania spadku
Co powinna przekazać miłość
Dzieci wojny
Nie dzieci
Widzieli gniew
Zagłuszyć ich piosenki
Nauczyli się milczeć
I zacisnąć pięści
Kiedy kłamliwe głosy
Dyktowali im swój los
Dzieci wojny
Nie dzieci
Z ich dumną miną
A ich oczy są zbyt duże.
Widzieli cierpienie
Osłaniać ich łosia
I cudzymi rękami
Zarżnij je na wiosnę
Te dzieci bez dzieciństwa
Bez młodości i bez radości
Którzy drżeli bezradnie
Z bólu i zimna
Które przeciwstawiały się cierpieniu
I milczały ich emocje
Ale żyli nadzieją
Tacy jak ty i ja.
Kochankowie nieszczęścia
Nieszczęśliwych kochanków
Do szczególnej miłości
Do zmiennych marzeń
Szukający światła
Ale wciąż się jej boją.
Bo
Miłośnicy wojny
Pozostały dzieci