Charles Trenet — Quand descend le soir tekst piosenki i tłumaczenie
Strona zawiera teksty i polskie tłumaczenie piosenki "Quand descend le soir", wykonawca: Charles Trenet.
Tekst piosenki
Sur le banc de bois
Mais tu n’es pas là…
J’entends les pigeons
Qui roucoul’nt en rond,
J’entends les enfants
Qui s’amusent à la guerre, aux éléphants, gaiement.
Je vois, tour à tour,
Les amants d’amour
Echanger entre eux
Des baisers voluptueux.
J’entends la chanson d’l’automne
Dans les arbres qui frissonnent.
Quand descend le soir,
Que je vais m’asseoir
Sur le banc de bois
Mais tu n’es pas là.
Je vois un' statue.
Cet homm' de vertu
N’a pas évité
La postérité.
Ses cheveux trop longs
Tombent sur son veston.
Son sourire figé
Convient mal à son air un peu trop négligé.
Destin des statues
D'être là, têtues,
Au fond des allées,
Tristement, pour nous rapp’ler
L’inventeur d’la pomm' de terre
Ou celui du paratonnerre.
Quand descend le soir,
Que je vais m’asseoir
Sur le banc de bois
Mais tu n’es pas là…
Le soleil s'éteint.
Jusqu'à d’main matin
Ses reflets, dans l’eau
Sont ceux des vélos.
Les cinés s’allument
Et, déjà, la brume
Enveloppe les toits,
Enveloppe les bois et tout' la ville se noie
Dans un flot d’passants
Au rythme incessant.
C’est l’instant joyeux,
C’est l’instant d’un mond' merveilleux,
C’est la foire des Invalides.
Aux p’tit’s autos, je m’décide,
Quand descend le soir,
Que je vais m’asseoir
Sur le banc de hois
Mais tu n’es pas là…
Tłumaczenie tekstu piosenki
Na drewnianej ławce
Ale ciebie tu nie ma.…
Słyszę gołębie.
Kto gruchał w kółko,
Słyszę dzieci.
Zabawa na wojnie, na słoniach, zabawa.
Widzę, na zmianę.,
Miłośnicy miłości
Wymiany między sobą
Zmysłowe pocałunki.
Słyszę piosenkę jesieni
W drżących drzewach.
Kiedy wieczorem schodzi,
Że usiądę
Na drewnianej ławce
Ale ciebie tu nie ma.
Widzę posąg.
Ten Homm ' cnoty
Nie uciekł
Potomkowie.
Jej zbyt długie włosy
Na jego marynarkę.
Jego zamrożony uśmiech
- Szepnęła z oburzeniem.
Losy posągów
Być tam, uparty,
W głębi alei,
Niestety, dla nas Rapp ' ler
Wynalazca ziemskiego pomma
Albo piorunochron.
Kiedy wieczorem schodzi,
Że usiądę
Na drewnianej ławce
Ale ciebie tu nie ma.…
Słońce gaśnie.
Do rana ręce
Jego odbicia, w wodzie
Są te rowery.
Kino zapala się
I już, mgła
Otacza dachy,
Otacza las i wszystko ' miasto tonie
W strumieniu przechodniów
W bezlitosnym rytmie.
To radosna chwila.,
To chwila cudownego świata,
To targi dla niepełnosprawnych.
W P ' tit-Auto, ja decyduję,
Kiedy wieczorem schodzi,
Że usiądę
Na ławce Hoysa
Ale ciebie tu nie ma.…