Christine Authier — Toutes les peurs tekst piosenki i tłumaczenie
Strona zawiera teksty i polskie tłumaczenie piosenki "Toutes les peurs", wykonawca: Christine Authier.
Tekst piosenki
Y a des peurs qui nous rongent
Qui s' promènent dans nos songes même la nuit
Elles font tellement de bruit qu’elles font rater ma vie
Y a la peur de la mort, y a la peur de nos corps et la peur des remords
Y a la peur de mal faire, y a la peur du désert et la peur de l’enfer
Y a des peurs qui nous collent
Elles veulent pas que je m’envole du nid
J’ai perdu ma boussole, j’ai peur qu’on m' vole ma vie
Y a la peur de l’amour, elle joue sur du velours, j’ai l' cœur déjà si lourd
Y a la peur du bonheur, je l' cherche à cent à l’heure mais j’ai peur d’avoir
peur
Y a des peurs qui me grisent
Elles me donnent des vertiges, des sanglots
Comme la peur qu’on m' console ou qu’on m' colle à la peau
J’ai la peur d'être libre, de vivre en équilibre au beau milieu du vent
Dans l' fond, j’ai peur de vivre, je fuis et je m’enivre souvent
J' veux que ces peurs elles me quittent
Je veux qu’elles s’effritent, qu’elles s’enfuient
J’en ai plus besoin, elles n’ont plus rien à faire ici
J'étouffe sous mon armure, mes couches de peinture et sous je ne sais quoi
J’ai peur de tout, de rien, j’ai peur de toi, je crois, et puis j’ai peur de moi
Mais y a des peurs qui nous sauvent
Elles nous font fuir les fauves, les fusils
Comme la peur qu’on m’enchaîne
Qu’on me jette dans la Seine aussi
Tłumaczenie tekstu piosenki
Strach nas gryzie.
Którzy wędrują w naszych snach nawet w nocy
Tak hałasują, że tęsknię za życiem.
Jest strach przed śmiercią, jest strach przed naszymi ciałami i strach przed skruchą
Jest strach przed złem, jest strach przed pustynią i strach przed piekłem
Są obawy, które nas trzymają
Nie chcą, żebym wyleciał z gniazda.
Zgubiłem kompas, obawiam się, że ukradliśmy mi życie.
Jest strach przed miłością, ona gra na aksamicie, i tak Mam ciężkie serce
Jest strach przed szczęściem, Szukam go z prędkością STU na godzinę, ale obawiam się, że
strach
Strach mnie dręczy.
Powodują zawroty głowy, płacz.
Jak strach, że zostanę pocieszony lub przyciśnięty do skóry.
Boję się być wolnym, żyć w równowadze pod wiatrem.
W głębi duszy boję się żyć, uciekam i często się upijam
Chcę, żeby te lęki mnie opuściły.
Chcę, żeby się rozsypały i uciekły.
Już ich nie potrzebuję. nie mają tu nic do roboty.
Duszę się pod moją zbroją, warstwami farby i pod
Boję się wszystkiego, niczego, boję się ciebie, wierzę, a potem boję się siebie
Ale są obawy, które nas ratują
Zmuszają nas do ucieczki przed FOV, przed strzelbami.
Jak strach przed tym, że mnie skują
Niech mnie też wrzucą do Sekwany.