Claudio Lolli — La Fine Del Cinema Muto tekst piosenki i tłumaczenie
Strona zawiera teksty i polskie tłumaczenie piosenki "La Fine Del Cinema Muto", wykonawca: Claudio Lolli.
Tekst piosenki
Alla fine del cinema muto
Si riempirono le osterie
Di vecchi attori poco fonogenici
E dalle tante malinconie
Che guardavano il cielo lunatici
Come dovesse cadere giù
Ripensando a quel silenzio magico
Quel silenzio che non c’era più
E ai rumori del mondo, antipatici
Dispettosi alzavano il bicchiere
E i più romantici
Svillaneggiavano mostrando il sedere…
Alla fine del cinema muto
Sulle panchine dei grandi viali
Quei vecchi attori bestemmiavano al troppo sole
Che ha il potere di bruciare le ali
E si perdevano in discorsi accademici
Sulla storia e il suo occhio di lince
Per capire se è vero che chi perde ha torto
E che ha sempre ragione chi vince
Poi a sera rivestiti da maschere
Si accontentavano di illuminare
Il buio delle sale
Che non riuscivano a dimenticare…
Anche noi alziamo spesso il gomito
Rifugiati dentro ad un’osteria
Per una strana voglia di nasconderci
E rimeditare la filosofia
E dentro al cielo vediamo risplendere
Un idolo d’oro al posto del sole
Un nuovo dio che non riusciamo a comprendere
Nè a descrivere con le parole
Un dio moderno che tutti adorano
E che regala vuoti di memoria
Un dio impaziente e annoiato
Che sembra stanco della nostra storia…
Anche noi abitiamo in un cinema
E siamo in bilico ad ogni minuto
Tra la gloria, il successo, un amore frenetico
E il ricordo del cinema muto
E dalle panchine vediamo passare
Delle folle accaldate di gioia
Per il futuro mondo fantascientifico
E il suo meccanismo che distrugge la noia
E il corteo è annunciato da angeli
Che buttan fiato dentro a una tromba
— questo futuro — si dice
— ci farà l’effetto di una bomba…-
Tłumaczenie tekstu piosenki
Pod koniec kina niemego
Wypełnili tawerny
Starych mało fonogennych aktorów
I od wielu melancholii
Którzy patrzyli w niebo ponuro
Jak powinien spaść
Pamiętając tę magiczną ciszę
To cisza, która już nie istniała
I do odgłosów świata, niechętnych
Psotni podnieśli kieliszek
I najbardziej romantyczne
Walczyli pokazując Tyłek…
Pod koniec kina niemego
Na ławkach Wielkich Bulwarów
Ci Starzy aktorzy kłócili się w słońcu
Który ma moc, aby spalić skrzydła
I Zagubieni w przemówieniach akademickich
O historii i jej kłusie oko
Aby zrozumieć, czy to prawda, że przegrany się myli
I kto zawsze ma rację, kto wygrywa
Potem wieczorem ubrali się w Maski
Byli zadowoleni z oświetlenia
Ciemność sal
Którzy nie mogli zapomnieć…
Często też podnosimy łokieć
Uchodźcy w tawernie
Za dziwną chęć ukrycia się
I popraw filozofię
I na niebie widzimy blask
Złoty Idol zamiast słońca
Nowy Bóg, którego nie możemy zrozumieć
Nie można opisać słowami
Współczesny Bóg, którego wszyscy czczą
I co daje luki w pamięci
Niecierpliwy i znudzony Bóg
Który wydaje się być zmęczony naszą historią…
My też mieszkamy w kinie
I spędzamy czas z każdą minutą
Wśród sławy, sukcesu, szalonej miłości
I wspomnienie kina niemego
I z ławek widzimy, jak przechodzą
Tłumy ogarnięte radością
Dla przyszłości świata science-fiction
I jego mechanizm, który niszczy nudę
A procesja jest ogłaszana przez aniołów
Co jest w rurze
- to jest przyszłość-mówią
- to nas zniszczy.…-