Claudio Lolli — Vent'Anni tekst piosenki i tłumaczenie
Strona zawiera teksty i polskie tłumaczenie piosenki "Vent'Anni", wykonawca: Claudio Lolli.
Tekst piosenki
Vent’anni tra milioni di persone, che intorno a te inventano l’inferno.
Ti scopri a cantare una canzone, cercare nel tuo caos un punto fermo.
Vent’anni nè poeta nè studente, povero di realtà ricco di sogni,
vent’anni e non sapere fare niente, nè per i tuoi nè per gli altrui bisogni,
vent’anni e credi d’essere impotente.
Vent’anni e solitudine sorella, ti schiude nel suo chiostro silenzioso,
il buio religioso di una cella, la malattia senile del riposo.
Vent’anni e solitudine nemica, ti vive addosso con il tuo maglione,
ti schiaccia come un piede una formica, ti inghiotte come il cielo un aquilone,
vent’anni e uscirne fuori è fatica.
Vent’anni e stanza ormai piena di fumo, di sonno di peccati e di virtù,
lasciandoti alle spalle un altro uomo, dovresti finalmente uscire tu.
Vent’anni e il vecchio mondo ti coinvolge, nel suo infinito gioco di pazienza,
se smusserai il tuo angolo che sporge, sarai incastrato senza resistenza,
vent’anni prima prova di esperienza.
Vent’anni e ritagliare i confini, di un amore che rinnova l’esistenza,
e ritrovarsi ai margini del nuovo, scontento della tua stessa partenza.
Vent’anni e una coscienza rattrappita, che vuole venir fuori e srotolarsi,
come tendere un filo tra due dita, vedere quanto è lungo e misurarsi,
vent’anni fare i conti con la vita.
Vent’anni e già vorresti averne trenta, esserti costruito già un passato,
vent’anni e l’avvenire ti spaventa, come un processo in cui sei l’imputato
Vent’anni strano punto a mezza strada, il senso dei tuoi giorni si nasconde,
oltre quella collina mai scalata, di là dal mare e dietro le sue onde,
vent’anni rabbia sete e acqua salata.
Tłumaczenie tekstu piosenki
Dwadzieścia lat wśród milionów ludzi, którzy wokół ciebie robią piekło.
Przekonasz się, że śpiewasz piosenkę, szukając w swoim chaosie zatrzymania.
Dwadzieścia lat ani poeta, ani student, biedny w rzeczywistości, pełen marzeń,
dwadzieścia lat i nic nie może zrobić, ani dla własnych, ani dla innych potrzeb,
dwadzieścia lat i myślisz, że jesteś bezsilny.
Dwadzieścia lat i samotna siostra, wylęga się w jego cichej siedzibie,
Religijna ciemność celi, starcza choroba spoczynku.
Dwadzieścia lat i samotność, żyjąca na Tobie w swetrze,
on miażdży cię jak mrówka stóp, pochłania cię jak niebo latawca,
dwadzieścia lat, a wydostanie się z niego jest zmęczeniem.
Dwadzieścia lat, a pokój jest teraz pełen dymu, snu grzechów i cnót,
zostawiając innego mężczyznę za sobą, musisz w końcu wyjść.
Dwadzieścia lat, a stary świat wciąga cię w niekończącą się grę cierpliwości,
jeśli spłaszczysz swój wystający róg, utkniesz bez oporu,
dwadzieścia lat temu doświadczyli tego doświadczenia.
Dwadzieścia lat i przyciąć granice, miłość, która odnawia istnienie,
i znaleźć się na krawędzi nowego, niezadowolonego z własnego odejścia.
Dwadzieścia lat i zasmucone sumienie, które chce wyjść i zawrócić,
jak naciągnąć nitkę między dwoma palcami, zobaczyć, jak długo jest i zmierzyć,
dwadzieścia lat życia.
Dwadzieścia lat, a ty już trzydzieści, już zbudujesz sobie przeszłość.,
dwadzieścia lat, a przyszłość przeraża cię jak proces, w którym jesteś oskarżony
Dwadzieścia lat dziwny punkt w połowie drogi, uczucie dni czai,
za tym wzgórzem nigdy się nie wspiął, za morzem i za jego falami,
przez dwadzieścia lat szalało pragnienie i słona woda.