Cletis Carr — Footsteps In the Hall tekst piosenki i tłumaczenie
Strona zawiera teksty i polskie tłumaczenie piosenki "Footsteps In the Hall", wykonawca: Cletis Carr.
Tekst piosenki
Woke up late in the afternoon
Sat up straight and rubbed my raccoon eyes
Only to find the sun stopped shining down I saw the moon rise
Bobby got killed last Saturday night
And to most of us, it still hadn’t sank in Except to Annie, his bride-to-be well she sank into a bottle of gin
Still waiting for the cavalry to call, living like a refugee
Still listening for the footsteps in the hall, when she comes back home to me Crawled to my feet and grabbed my shoes
I was still in my clothes from the night before
Walked through the house, it was empty and cold
The floorboards creaked as I opened up the front door
Stepped outside and was mystified by the countryside, it seemed so out of place
Cause everywhere I looked, the only thing I could see was her face
Still standing underneath the waterfall, trying to fill a cup of tea
Still listening for the footsteps in the hall, when she comes back home to me If time slowed down I could understand
How a breath of air is like a grain of sand
And why it takes so long to make love last, no matter how well it’s planned
Given the time, the friends I left behind would surely disappear
And I’ll wake up once more on the bedroom floor, the way I’ve done after all of these years
Still pounding wooden nails in the wall, still gonna paint my masterpiece
Still listening for the footsteps in the hall, when she comes back home to me
Tłumaczenie tekstu piosenki
Obudziłem się późnym popołudniem.
Usiadłem prosto i natarłem oczy szopa.
/ Align = "left" /
Bobby został zabity w sobotę wieczorem.
I dla większości z nas, to wciąż nie zatonęło poza Annie, jego przyszłą narzeczoną, która zatonęła w butelce ginu.
Wciąż czekam na wezwanie kawalerii, żyjąc jak uchodźca.
Wciąż nasłuchuje kroków na korytarzu, kiedy wraca do domu, czołgała się do moich stóp i łapała moje buty.
Byłam jeszcze w ubraniu z poprzedniej nocy.
Szedłem przez dom, był pusty i zimny.
Deski podłogowe skrzypiły, gdy otworzyłem drzwi wejściowe.
Wyszedł na zewnątrz i był zaskoczony przez wieś, wydawało się tak nie na miejscu
Gdziekolwiek spojrzałem, widziałem tylko jej twarz.
Wciąż stoję pod wodospadem, próbując napełnić filiżankę herbaty.
Wciąż nasłuchuję kroków w korytarzu, kiedy wróci do domu, do mnie, jeśli czas zwolni, zrozumiem.
Jak oddech powietrza jest jak ziarnko piasku
I dlaczego miłość trwa tak długo, bez względu na to, jak dobrze to zaplanowano
Biorąc pod uwagę czas, przyjaciele, których zostawiłam, z pewnością znikną.
I obudzę się jeszcze raz na podłodze w sypialni, tak jak to robiłem po tych wszystkich latach.
Wciąż wbijam drewniane gwoździe w ścianę, wciąż maluję moje arcydzieło
/ Align = "left" /