Das Präparat — Mein Freund der Baum tekst piosenki i tłumaczenie
Strona zawiera teksty i polskie tłumaczenie piosenki "Mein Freund der Baum", wykonawca: Das Präparat.
Tekst piosenki
Ich wollt' dich längst schon Wiedersehen,
mein alter Freund aus Kindertagen,
ich hatte manches Dir zu sagen,
und wusste Du wirst mich verstehen.
Als kleiner Junge kam ich schon,
zu Dir mit all den
Kindersorgen,
ich fühlte mich bei Dir geborgen,
und mancher Kummer flog davon.
Hab ich in deinem Arm geweint,
strichst Du mit deinen grünen Blättern,
mir über's Haar,
meiner alter Freund.
Mein Freund der Baum,
ist tot.
Er fiel,
im frühen Morgenrot.
Du fiehlst heut früh,
ich kam zu spät.
Du wirst dich nie,
im mehr Wind wiegen,
Du musst gefällt,
am Wegrand liegen.
Und mancher der vorrübergeht,
der achtet nicht den Rest von Leben,
und reisst an deinen grünen Zweigen,
die sterbend sich zur Erde neigen.
Wer wird mir nun die Ruhe geben,
die ich in deinen Schatten fand,
mein bester Freund ist mir verloren,
der mit der Kindheit mich verband.
Mein Freund der Baum,
ist tot.
Er fiel,
im frühen Morgenrot.
Bald wächst ein Haus aus Glas und Steinen,
dort wo man Ihn hat abgeschlagen,
bald werden graue Mauern ragen,
dort wo Er liegt im Sonnenschein.
Vielleicht wird es ein Wunder geben,
ich werde heimlich darauf warten,
vielleicht blüht vor dem Haus ein Garten,
und er erwacht zu neuem Leben.
Doch ist er dann noch schwach und klein,
und wenn auch viele Jahre gehn',
Er wird nie mehr derselbe sein.
Mein Freund der Baum,
ist tot.
Er fiel,
im frühen Morgenrot.
Tłumaczenie tekstu piosenki
Od dawna chciałem cię znowu zobaczyć, mój stary przyjacielu z dzieciństwa, miałem ci coś do powiedzenia i wiedziałem, że mnie zrozumiesz.
Kiedy byłem małym chłopcem, już przyszedłem do ciebie ze wszystkimi dziecinnymi troskami, czułem się z Tobą bezpiecznie i jakiś smutek zniknął.
Płakałem w twojej dłoni, głaszczesz swoje zielone liście, mnie po włosach, mój stary przyjacielu.
Mój przyjaciel drzewo, nie żyje.
Upadł wczesnym rankiem.
Spóźniłem się.
Nigdy nie ważysz, na wietrze, musisz zadowolić, leżeć na skraju drogi.
A niektórzy z tych, którzy wyprzedzają, nie zwracają uwagi na resztę życia i wymiotują na swoich zielonych gałęziach, które umierają kłaniając się ku Ziemi.
Kto da mi teraz spokój, który odnalazłem w Twoim cieniu, mój najlepszy przyjaciel zagubiony przeze mnie, który połączył mnie z dzieciństwem.
Mój przyjaciel drzewo, nie żyje.
Upadł wczesnym rankiem.
Wkrótce wyrośnie dom ze szkła i kamieni, tam, gdzie został pokonany, wkrótce wyrosną szare ściany, tam, gdzie leży na słońcu.
Może zdarzy się cud, potajemnie na niego poczekam, może Ogród zakwitnie przed domem i obudzi się do nowego życia.
Ale wtedy jest jeszcze słaby i mały, a jeśli nawet minie wiele lat, nigdy nie będzie taki sam.
Mój przyjaciel drzewo, nie żyje.
Upadł wczesnym rankiem.