Dave Stamey — Wheels tekst piosenki i tłumaczenie
Strona zawiera teksty i polskie tłumaczenie piosenki "Wheels", wykonawca: Dave Stamey.
Tekst piosenki
We left Missouri in these wagons.
We left our homes and farmlands there behind.
We crossed the Platte… in these wagons,
Heading west, the better life we’ll find.
I’ve walked so long beside these wagons.
Now the only thing I know is real;
The constant motion of these wagons
And the endless turning of the wheels.
Time moves so slowly in these wagons.
With luck, we’ll make 15 miles today.
And we will noon there in the grease wood.
No water there to wash the dust away.
The oxen strain to pull these wagons.
Their yokes leave sores that never heal.
Like us, they’re prisoners of these wagons
And the endless turning of the wheels.
The dust, it does arise, and it settles on my clothes
And on the very lashes of my eyes.
The Johnson’s child died today, they buried her on the trail.
And now, within these wagons, poor Mrs. Johnson cries.
She’s walked so long beside the wagons
Now the only thing that she can feel,
Her buried child grows further distant,
With each new turning of the wheels.
Forty miles of desert… lie waiting up ahead.
The Devil’s plain… of alkali and sand.
Dust, and this endless wind, seem more than I can bear
And beyond them come the mountains, see the trembling of my hands.
Our lives are here now in these wagons.
We fight a land that will not yield.
I fear we’ll never leave these wagons,
And the endless turning of the wheels.
And the endless turning of the wheels.
Tłumaczenie tekstu piosenki
Opuściliśmy Missouri w tych wozach.
Zostawiliśmy tam nasze domy i pola uprawne.
Przekroczyliśmy Platte ... w tych wozach,
Kierując się na zachód, znajdziemy lepsze życie.
Tak długo szedłem obok tych wozów.
Teraz jedyne, co wiem, jest prawdziwe.;
Stały ruch tych wagonów
I niekończące się obracanie kół.
Czas płynie tak wolno w tych wagonach.
Przy odrobinie szczęścia przejedziemy dziś 15 mil.
/ Align = "left" /
Nie ma tam wody, żeby zmyć kurz.
Szczep Wołów do ciągnięcia tych wozów.
Ich jarzmo zostawia rany, które nigdy się nie goją.
Tak jak my, są więźniami tych wozów.
I niekończące się obracanie kół.
Kurz, powstaje, i osadza się na moich ubraniach
I na same rzęsy moich oczu.
Dziecko Johnsonów zmarło dzisiaj, pochowali ją na szlaku.
A teraz, w tych wagonach, biedna Pani Johnson płacze.
Tak długo szła obok wozów.
Teraz jedyne, co czuje,
Jej pochowane dziecko coraz bardziej się oddala,
Z każdym nowym obrotem kół.
40 mil pustyni ... czeka przed nami.
Diabelska równina ... z alkaliów i piasku.
Pył, i ten niekończący się wiatr, wydaje się więcej niż mogę znieść
A za nimi góry, ujrzyj drżenie moich rąk.
Nasze życie jest teraz tutaj, w tych wozach.
Walczymy z ziemią, która nie ustąpi.
Obawiam się, że nigdy nie opuścimy tych wozów.,
I niekończące się obracanie kół.
I niekończące się obracanie kół.