David Bowie — Port Of Amsterdam tekst piosenki i tłumaczenie
Strona zawiera teksty i polskie tłumaczenie piosenki "Port Of Amsterdam", wykonawca: David Bowie.
Tekst piosenki
In the port of Amsterdam there’s a sailor who sings
Of the dreams that he brings from the wide open sea.
In the port of Amsterdam there’s a sailor who sleeps
While the river bank weeps to the old willow tree.
In the port of Amsterdam there’s a sailor who dies
Full of beer, full of cries in a drunkin' down fight.
But in the port of Amsterdam there’s a sailor who’s born
On a muggy, hot morn by the dawns early light.
In the port of Amsterdam where the sailors all meet
There’s a sailor who eats only fish-heads and tails.
He will show you his teeth that have rotted too soon.
That can swallow the moon that can haul up the sails.
And he yells to the cook with his arms open wide.
Bring me more fish, put it down by my side.
And he wants so to belch, but he’s too full to try.
So he gets up and he laughs and he zips up his fly.
In the port of Amsterdam you can see sailors dance.
Haunches bursting their pants, binding woman to paunch.
They’ve forgotten the tunes that their whiskey voice croaks.
And they’re splitting the night with the roar of their jokes.
And they turn and they dance and they laugh and they lust.
To the rats it sounds of the accordions burst.
Then it’s out into the night with their pride in their pants.
And a slut that they tow underneath the street lamps.
In the port of Amsterdam there’s a sailor who drinks.
And he drinks and he drinks and he drinks once again.
He drinks to the health of the whores of Amsterdam.
Who have promised their love to a thousand other men.
And they bargain their bodies and their virtue long gone
For a few dirty coins. And then when he can’t go on He plants his nose in the sky And he wipes it up above
And he splits like I cry for an unfaithful love.
In the port of Amsterdam.
In the port of Amsterdam.
In the port of Amsterdam
Tłumaczenie tekstu piosenki
W porcie Amsterdamskim śpiewa marynarz
O marzeniach, które przynosi z otwartego morza.
W porcie Amsterdamskim jest marynarz, który śpi.
Podczas gdy brzeg rzeki płacze do starej wierzby.
W porcie Amsterdamskim umiera marynarz.
Pełne piwa, pełne płaczu podczas pijackiej walki.
Ale w porcie Amsterdamskim urodził się żeglarz.
W muggy, gorący poranek o świcie.
W porcie Amsterdamskim, gdzie spotykają się żeglarze.
Jest marynarz, który je tylko ryby-głowy i ogony.
Pokaże Ci swoje zęby, które gniły zbyt szybko.
To może połknąć księżyc i podnieść żagle.
I krzyczy do kucharza z szeroko otwartymi ramionami.
Przynieś mi więcej ryb i połóż przy moim boku.
I chce beknąć, ale jest zbyt pełny, by spróbować.
Więc wstaje, śmieje się i zapina rozporek.
W porcie Amsterdamskim można zobaczyć tańczących marynarzy.
Pośladki pękają w majtkach, wiążąc kobietę z brzuchem.
Zapomnieli melodii, że ich whiskey głos wykrzywia.
I spędzają noc z rykiem swoich żartów.
Odwracają się, tańczą, śmieją się i pożądają.
Szczurom rozbrzmiewają odgłosy akordeonów.
A potem do nocy z dumą w spodniach.
I dziwkę, którą holują pod latarniami.
W porcie Amsterdamskim jest marynarz, który pije.
I pije i pije i pije po raz kolejny.
Pije za zdrowie dziwek z Amsterdamu.
Którzy obiecali miłość tysiącom innych mężczyzn.
A oni targują się swoimi ciałami i cnotą, które już dawno minęły.
Za kilka brudnych monet. A kiedy nie może iść dalej, wkłada nos w niebo i wyciera go ponad nim.
A on odchodzi, jakbym płakała za niewierną miłością.
W porcie w Amsterdamie.
W porcie w Amsterdamie.
W porcie w Amsterdamie