ДДТ — В ресторане tekst piosenki i tłumaczenie
Strona zawiera teksty i polskie tłumaczenie piosenki "В ресторане", wykonawca: ДДТ.
Tekst piosenki
С душой Достоевского, с комплексами Блока
Я в ресторане сидел, меня тошнило от сока
Судьбу разъел, как бронхит, синдром Льва Толстого
Непротивление — слева, справа — грубое слово
Господь сорвал голос, его мало кто слышит,
Но жизнь и так хороша и поэтому дышит
Моя любовь к миру слева, там где пышная Клава
Где ест яблоки Ева, а надо мной моя слава
Боже, как хорошо, как легки эти двери
Я в них спокойно вошел, на блюдах птицы и звери
Я немного грустил, как могила Шагала
Спросили — кто виноват? Ответил — выпили мало
Но тут ты появилась и этот бред вспыхнул храмом
Я, как старый Дионис, стал мифологическим срамом
Как на невольничьих рынках — стояла Родина голой
На задворках Европы, с крылами до пола
Я забыл, кем я стал, я проклял искусство
Понял я, что давно боялся этого чувства
Я с тоской Мандельштама упал на колени
Прости меня, я люблю твои овалы и тени
И вдруг что-то слетело в эту щель между нами
Что-то сверкнуло и толпы радостной пыли
По проспекту поплыли, неся в руках знамя
Ты узнала меня и мы секунду любили
Tłumaczenie tekstu piosenki
Z duszą Dostojewskiego, z kompleksami bloku
Siedziałem w restauracji i miałem dość soku.
Los został zniszczony, jak zapalenie oskrzeli, zespół Lwa Tołstoja
/ Align = "left" /
Pan zerwał głos, niewiele osób go słyszy,
Ale życie jest dobre i dlatego oddycha
Moja miłość do świata po lewej, gdzie bujna Klawa
Gdzie Eve je jabłka, a nade mną Moja Chwała
Boże, jak dobrze, jak łatwe są te drzwi
Wszedłem do nich spokojnie, na potrawach ptaki i zwierzęta
Byłem trochę smutny jak Grób Chagalla
Pytali, kto jest winny? Odpowiedział-mało wypił
Ale wtedy się pojawiłaś i to szaleństwo wybuchło w świątyni.
Ja, jako stary Dionizos, stałem się mitologiczną hańbą
Jak na niewolniczych rynkach - stała Ojczyzna Naga
Na tyłach Europy, ze skrzydłami do podłogi
Zapomniałem, kim się stałem, przekląłem sztukę
Zdałem sobie sprawę, że od dawna bałem się tego uczucia
Padłem na kolana z tęsknotą Mandelsztama
Wybacz mi, kocham twoje owale i cienie
I nagle coś wpadło w tę szczelinę między nami.
Coś błysnęło i tłumy radosnego pyłu
Wzdłuż alei płynęli, niosąc w rękach sztandar
Poznałaś mnie i kochaliśmy przez chwilę.