Deathspell Omega — Diabolus Absconditus tekst piosenki i tłumaczenie
Strona zawiera teksty i polskie tłumaczenie piosenki "Diabolus Absconditus", wykonawca: Deathspell Omega.
Tekst piosenki
«Death is the most terrible of all things; and to maintain it’s works is What requires the greatest of all strength. «- Hegel
Would it all be absurd? Or might it make some kind of sense? I’ve mad
Myself sick wondering about it. I awake in the morning — just the way
Millions do, millions of boys, girls, infants and old men, their slumber
Dissipated forever… These millions, those slumbers have no meaning. A Hidden meaning? Hidden, yes, «obviously»! But if nothing has any meaning,
There’s no point in my doing anything. I’ll beg off. I’ll use any deceitful
Means to get out of it, in the end I’ll have to let go and sell myself to Meaninglessness, nonsense: that is man’s killer, the one who tortures and
Kills, not a glimmer of hope left. But if there is a meaning? Today I don’t
Know what it is. Tomorrow? Tomorrow, who can tell me? Am I going to find
Out what it is? No, I can’t conceive of any «meaning» other than «my»
Anguish, and as for that, I know all about it. And for the time being:
Nonsense. Monsieur Nonsense is writing and understands that he is mad. It’s
Atrocious. But his madness, this meaninglessness — how «serious» it has
Become all of a sudden! — might that indeed be «meaningful»? My life has
Only a meaning insofar as I lack one: oh, but let me be mad! Make something
Of all this he who is able to, understand it he who is dying, and there the
Living self is, knowing not why, it’s teeth chattering in the lashing wind:
The immensity, the night engulfs it and, all on purpose, that living self
Is there just in order… «not to know». But as for god? God, if he knew,
Would be a swine. He would entirely grasp the idead… But what would there
Be of the human about him? Beyond, beyond everything… And yet farther,
And even farther still… Himself, in an ecstasy, above emptiness…
Cognitive activity: God comes to be known in ways that originate in God
Solely
God is nothing if He is not, in every sense, the surpassing of God:
In the sense of common everyday being, in the sense of dread,
Horror and impurity, and, finally, in the sense of nothing…
He is mystery, indeed he is the absolute mystery
Divine disclosure is in direct proportion
To the degree of divine concealment
Intensification of revelation equals
To increasing of God’s hiddenness
Descent of the Deus Absconditus
Vere tu es Deus Absconditus
The unreservedly open spirit — open to death, to torment, to joy -, the
Open spirit, open and dying, suffering and dying and happy, stands in a Certain veiled light: that light is divine. And the cry that breaks from a Twisted mouth may perhaps twist him who utters it, but what he speaks is an Immense alleluia, flung into endless silence, and lost there.
Shall my only victory be available in conscience?
Why is absence the proof, when I demand palpable presence?
There is enough light to enlighten the elect and enough darkness to humble
Them.
There is enough darkness to blind the reprobate and enough clarity to Condemn them,
And make them without excuse.
Our perception is subject to the fissure of concupiscence
Woestruck am I realising that the light cast on this
Chiaroscuro world is partial and selective
Division, election and predestination
Enabled by grace or left to one’s own device…
Anguish is only sovereign absolute. The sovereign is a king no more: it Dwells in low-biding in big cities. It knits itself up in silence,
Obscurring it’s sorrow. Crouching thick-wrapped, there it waits, lies
Waiting for the advent of Him who shall strike a general terror; but
Meanwhile and even so sorrow scornfully mocks at all that comes to pass,
And all there is.
From very high above a kind of stillness swept down unpon me and froze me It was as though I were borne aloft in a flight of headless and unbodied
Angels
Shaped rom the broad swooping of wings, but it was simpler than that.
I became unhappy and felt painfully forsaken, as one is when in the
Presence of God.
She was seated, she held one leg stuck up in the air, to open her crack
Yet wider she used fingers to draw the folds of skin apart.
And so her «old rag and ruin» loured at me, hairy and pink,
Just as full of life as some loathsome squid.
«Why», I stammered in a subdued tone, «Why are you doing that?»
«You can see for yourself», she said, «I'm God».
No use laying it all up to irony when I say of here that she is god. But
God figured as a public whore and gone crazy — that, viewed through the
Optic of «philosophy», makes no sense at all. I don’t mind having sorrow
Derided if derided it has to be, he only will grasp me aright whose heart
Holds a wound that is an incurable wound, who never, for anything, in any
Way, would be cured of it… And what man, if so wounded, would ever be Willing to «die» of any other hurt?
If there is nothing that surpasses our powers and our understanding,
If we do not acknowledge something greater than ourselves,
Greater than we are despite ourselves,
Something which at all costs must not be,
Then we do not reach the insensate moment towards we strive
With all this is in our power and which at the same time
We exert with all our power to stave off.
I can utter no word, O my God, unless I be permitted by Thee,
And can move in no direction until I obtain Thy sanction.
It is Thou, O my God, Who hast called me into being through the power
Of Thy might, and hast endued me with Thy grace to manifest Thy cause.
The act whereby being — existence — is bestowed upon us is an unbearable
Surpassing of being, an act no less unbearable than that of dying. And
Since, in death, being is take away from us at the same time it is given to Us, we must seek for it in the feeling of dying, in those unbearable
Moments when it seems to us that we are dying because the existence in us,
During these interludes, exists through nothing but a sustaining and
Ruinous excess, when the fullness of horror and that of joy coincide.
As I waited for annihilation, all that subsisted in me Seemed to me to be the dross over which man’s life tarries…
«Diabolus Absconditus»: the conjunction of intellect in Psychotropic-altered
Senses supported by insinsted and archaic sounds.
Tłumaczenie tekstu piosenki
"Śmierć jest najstraszniejszą ze wszystkich rzeczy; a utrzymanie jej uczynków wymaga największej ze wszystkich sił. "- Hegel
Czy to wszystko byłoby absurdalne? A może to ma jakiś sens? I ' ve mad
Jestem chory, zastanawiając się nad tym. I awake in the morning-just the way
Miliony chłopców, dziewczynek, niemowląt i starców, ich drzemka
Te miliony, te drzemki nie mają znaczenia. Ukryte znaczenie? Ukryty, tak, "oczywiście"! Ale jeśli nic nie ma znaczenia,
Nie ma sensu, żebym cokolwiek robił. Będę błagał. Użyję każdego podstępu.
Żeby się z tego wydostać, w końcu będę musiał odpuścić i sprzedać się Bezsensownemu, nonsensowi: to jest zabójca człowieka, ten, który torturuje i
Zabijanie, nie zostało ani promyku nadziei. A jeśli jest jakieś znaczenie? Dzisiaj nie.
Wiedz, co to jest. Jutro? Jutro, kto mi powie? Am I going to find
Co to jest? Nie, Nie mogę pojąć żadnego "znaczenia" innego niż " moje»
/ Align = "left" / I na razie:
Nonsens. Monsieur nonsens pisze i rozumie, że jest szalony. On
Potworne. Ale jego szaleństwo, ta bezsensowność-jak "poważne" to ma
/ Align = "left" / - czy to rzeczywiście ma znaczenie? Moje życie ma
Tylko znaczenie, o ile mi go brakuje: Och, ale pozwól mi być wściekłym! Make something
Z tego wszystkiego, kto jest w stanie, zrozumieć to, kto umiera, a tam
Żywa jaźń jest, nie wiedząc dlaczego, zębami szczękającymi w porywającym wietrze:
Bezmiar, noc ją pochłania, a wszystko to celowo, że żywa jaźń
"Nie wiedzieć". A co do Boga? Boże, gdyby wiedział,
To byłaby Świnia. On by całkowicie zrozumiał ideę ... ale co by tam było?
Być człowiekiem? Poza wszystkim ... i jeszcze dalej.,
I jeszcze dalej ... sam, w ekstazie, ponad pustką…
Aktywność poznawcza: Bóg poznaje się w sposób, który pochodzi od Boga
Wyłącznie
Bóg jest niczym, jeśli nie jest, w każdym sensie, przewyższającym Boga:
W sensie codzienności, w sensie strachu,
Horror i nieczystość, i wreszcie, w sensie nicości…
On jest tajemnicą, w rzeczy samej jest absolutną tajemnicą
Boskie ujawnienie jest w bezpośredniej proporcji
Do stopnia boskiego ukrycia
Intensyfikacja objawienia równa się
/ Align = "left" /
Descent of the Deus Absconditus
Vere tu es Deus Absconditus
Nieograniczenie otwarty duch-otwarty na śmierć, na męki, na radość -,
Otwarty duch, otwarty i umierający, cierpiący, umierający i szczęśliwy, stoi w pewnej zasłoniętej światłości: ta światłość jest boska. A krzyk, który wyłamuje się ze skrzywionych ust, może przekręcić tego, który je wypowiada, ale to, co mówi, to ogromna Alleluja, pogrążona w niekończącej się ciszy i zagubiona tam.
Czy moje jedyne zwycięstwo będzie dostępne w sumieniu?
Dlaczego nieobecność jest dowodem, skoro żądam namacalnej obecności?
Jest wystarczająco dużo światła, by oświecić wybranych i wystarczająco dużo ciemności, by upokorzyć
Oni.
Jest dość ciemności, by oślepić nikczemnika i wystarczająco jasności, by ich potępić.,
I zrobić je bez wymówki.
Nasze postrzeganie podlega szczelinie zmysłowości
Nie mogę uwierzyć, że światło rzuciło na to światło.
Świat Chiaroscuro jest częściowy i selektywny
Podział, wybór i predestynacja
/ Align = "left" / …
Udręka jest tylko suwerennym absolutem. Władca nie jest już królem: mieszka na nizinach w dużych miastach. / Align = "left" / ,
/ Align = "left" / Kucając grubo owinięte, tam czeka, leży
Czekając na przyjście tego, który uderzy w ogólny terror; ale
/ Align = "left" / ,
I wszystko, co jest.
Z bardzo wysoko nade mną jakby bezruchu powaliło mnie i zamroziło, to było tak, jakbym niósł się wysoko w locie bezgłowym i niezdobytym
Anioły
Uformował rom szerokie zwisanie skrzydeł, ale było to prostsze.
Stałem się nieszczęśliwy i czułem się boleśnie opuszczony, jak jeden jest, gdy w
Obecność Boga.
Siedziała, trzymała jedną nogę uniesioną do góry, żeby otworzyć szparę.
Jednak szersza używała palców, by oddzielić fałdy skóry.
I tak jej" stara szmata i ruina " krzyczała na mnie, Owłosiona i różowa,
Pełna życia jak jakaś wstrętna kałamarnica.
"Dlaczego", jąkałem się stonowanym tonem, " dlaczego to robisz?»
"Możesz zobaczyć na własne oczy", powiedziała, "Jestem Bogiem".
Nie ma sensu zrzucać wszystkiego na ironię, Kiedy mówię, że ona jest Bogiem. Ale
Bóg uznał za publiczną dziwkę i oszalał-że, patrząc przez
Światopogląd "filozofii" w ogóle nie ma sensu. I don ' t mind having sorrow
Wyśmiewany, jeśli musi być wyśmiewany, on tylko chwyci mnie prosto w serce.
Trzyma ranę nieuleczalną, która nigdy, za nic, w żadnym
Sposób, by się z tego wyleczyć... i jaki człowiek, jeśli tak zraniony, byłby skłonny "umrzeć" z jakiegokolwiek innego bólu?
Jeśli nie ma nic, co przewyższa nasze moce i zrozumienie,
Jeśli nie uznamy czegoś większego od nas samych,
/ Align = "left" / ,
Coś, co za wszelką cenę nie może być,
Wtedy nie osiągamy momentu nienasyconego w kierunku, do którego dążymy
To wszystko jest w naszej mocy i jednocześnie
Wykorzystujemy całą naszą moc, by się wycofać.
Nie mogę nic powiedzieć, o mój Boże, chyba, że mi na to pozwolisz.,
I nie mogę iść w żadnym kierunku, dopóki nie uzyskam Twojej zgody.
To Ty, mój Boże, powołałeś mnie do istnienia mocą
Z twej mocy, i znosiłeś mię łaską twą, by objawiać twą sprawę.
Czyn, w którym byt — byt — jest nam udzielany jest nie do zniesienia
Przerastający byt, akt nie mniej nie do zniesienia niż śmierć. Oraz
Skoro w śmierci istota jest nam odebrana, w tym samym czasie, w którym jest nam dana, musimy jej szukać w uczuciu umierania, w tych nieznośnych.
Momenty, kiedy wydaje nam się, że umieramy z powodu istnienia w nas,
Podczas tych interludes, istnieje przez nic, ale utrzymanie i
Rujnujący nadmiar, gdy pokrywa się pełnia grozy i radości.
Czekając na unicestwienie, wszystko, co we mnie tkwiło, wydawało mi się śmieciem, nad którym toczy się życie człowieka.…
"Diabolus Absconditus": koniunkcja intelektu w psychotropach
Zmysły wspierane przez insynuowane i archaiczne Dźwięki.