Дельфин — Сахар tekst piosenki i tłumaczenie
Strona zawiera teksty i polskie tłumaczenie piosenki "Сахар", wykonawca: Дельфин.
Tekst piosenki
Я и она бесполезные вещи
Весна на губах мелкой сеточкой трещин
Я исчезаю, она наблюдает
Мне нравится видеть как время меняет
Что будет на все то что было
Холодное сердце печалью застыло
И каждое утро ее бесконечно
Мне хочется спать, а она жить будет вечно
Дикие птицы (запрутся в не)? клетке
С палки на палку с ветки на ветку
Напиться водою оставленной кем-то
Черные крылья с белыми метками
Вплетаются в волосы, руки
Удаляя теплом долгий холод разлуки
Если буду молчать мне никто не ответит
Я и она очень старые дети
Давай отсюда уйдем мне станет легче дышать
Здесь хозяева дети они будут стрелять
Они запомнили лица и стоят за углом
Пока мы можем уйти, давай отсюда уйдем
Небо клочками упало в глазницы
И серая бездна устала искриться
Через края вытекая дождями
Пасмурно-бледеными прошлыми днями
Разорвана жизнь на столетия
Я ее звал крича междометия
И голос рвался все выше и выше
Я и она пока еще дышим
Давай отсюда уйдем мне станет легче дышать
Здесь хозяева дети они будут стрелять
Они запомнили лица и стоят за углом
Пока мы можем уйти, давай отсюда уйдем
Tłumaczenie tekstu piosenki
Ja i ona jesteśmy bezużytecznymi rzeczami.
Wiosna na ustach drobną siatką pęknięć
Znikam, ona patrzy.
Lubię patrzeć, jak zmienia się czas.
Co będzie na wszystko, co było
Zimne serce zamarło smutkiem
I każdego ranka jest nieskończona
Chcę spać, a ona będzie żyła wiecznie.
Dzikie ptaki(zamknąć w nie)? komórka
Z kijem na kij z gałęzi na gałąź
Upić się wody pozostawionej przez kogoś
Czarne skrzydła z białymi znacznikami
Wplecione we włosy, Ręce
Usuwanie ciepła długie zimno separacji
Jeśli będę cicho, nikt mi nie odpowie.
Ja i ona jesteśmy bardzo starymi dziećmi.
Wyjdźmy stąd. będzie mi łatwiej oddychać.
Tutaj właściciele dzieci będą strzelać
Zapamiętali twarze i stoją za rogiem
Zanim wyjdziemy, chodźmy stąd.
Niebo strzępkami wpadło w oczodoły
A szara otchłań jest zmęczona iskrzeniem
Przez brzegi płynące deszcze
Pochmurno-blady minionych dni
Życie na wieki
Wołałem ją krzycząc wykrzykniki.
Głos był coraz wyższy.
Ja i ona wciąż oddychamy
Wyjdźmy stąd. będzie mi łatwiej oddychać.
Tutaj właściciele dzieci będą strzelać
Zapamiętali twarze i stoją za rogiem
Zanim wyjdziemy, chodźmy stąd.