Ecos del Rocio — A los Romeros de la Puebla tekst piosenki i tłumaczenie
Strona zawiera teksty i polskie tłumaczenie piosenki "A los Romeros de la Puebla", wykonawca: Ecos del Rocio.
Tekst piosenki
Cuentan que un rociero
al regresar del Rocío
cayo un tallo de romero
junto a la Puebla del Río.
En la pisa de un caballo
lo pisoteo el gentio
y un rociero cansao
se bebió el último vino
y le hecho al tallo del camino
el agua que le había sobrao
y a la otra primavera
volvieron los rocieros
y alumbraban las estrellas
a una mata de romero
con cinco palancas nuevas
Juan y Jose Manuel
Manolo, Pepe y Faustino
LOS ROMEROS DE LA PUEBLA.
Entre el solano de las marismas
y la blandura del río.
Crecío el matojo bravío
siempre con las mismas ramas
entre el solano y el río
«pa» cantarle sevillanas
a la Virgen del Rocío.
Al embargue del ganao
al amor que se termina
a la abuela marismeña
y el solano de las marismas
fue alisando las arenas.
Tres amigos y dos hermanos
con un mismo amanecer.
Cinco hermanos o tal vez
cinco amigos que parece
que una sola mujer
los pariera de su vientre
en la Puebla un amanecer.
Los maestros de este niño
que siguiendo sus consejos
y escuchándolos cantar
siempre tenía el espejo
dónde poderse mirar.
Déjame piropear
a la que mas te ha querio.
Cuantas noches no ha dormío
de ese montón de zagales
siempre en la Puebla del Río
fueron la madre y el padre
y la centinela del nio.
Jardinera de un romero
de regarlo noche y día
la mata ha retoñecío
es la reina, faro y guía
de sus niños y su mario.
Ayer pasé por la Puebla
y me contó el rociero
que la mata sigue en pie
«pa» to el que quiera romero
vaya a la Puebla a por el.
Fueron tantas primaveras
entre Sevilla y Triana.
Casi cuarenta Rocíos
lo mismo que la cigüeña
regresa a su campanario
de Romeros de la Puebla
de escenario en escenario.
El alumno y el maestro
con el paso de los años
amigos y compañeros
que bonito es el abrazo
de los Ecos y Los Romeros.
Y Juan y Jose Manuel
Manolo, Pepe y Faustino
sueñan que llegue la hora
para sembrarle el camino
de coplas a la señora.
(Gracias a je por esta letra)
Tłumaczenie tekstu piosenki
/ Align= "left" /
po powrocie z rosy
upuściłem łodygę rozmarynu
w pobliżu Puebla del Rio.
W Pizie
deptałem go gentio
i cansao
wypił Ostatnie wino.
i spierdoliłem drogę.
woda, która mu została.
i na kolejną wiosnę
tryskacze wróciły.
i gwiazdy świeciły.
do rozmarynu
z pięcioma nowymi dźwigniami
Juan i José Manuel
Manolo, Pepe i Faustino
ROMEROS DE LA PUEBLA.
Wśród Solano-bagien
i miękkość rzeki.
- Zawołał odważny człowiek.
zawsze z tymi samymi gałęziami
między Solano a rzeką
"Pa" śpiewa mu Sewilla
do panny rosy.
Embargo ganao
do miłości, która się kończy
babcia sunup
i Solano bagna
wygładzał Piaski.
Trzech przyjaciół i dwóch braci
o tym samym świcie.
Pięcioro rodzeństwa, a może,
pięciu przyjaciół, którzy wydają się,
że jedna kobieta
urodziła je ze swojego łona.
we wsi świt.
Nauczyciele tego dziecka
że postępując zgodnie z jego radą
i słuchając ich śpiewania.
zawsze miałem lustro.
gdzie można zobaczyć.
Pozwól mi piropować.
tę, którą kochał najbardziej.
Ile nocy nie spał.
z tej sterty opalenizn
zawsze w Puebla del Rio
były matka i ojciec
i strażnik z NEO.
Sadzarka rozmarynu
podlewać go w nocy i w dzień
- Mata się oburzyła.
to jest królowa, Latarnia Morska i przewodnik
jego dzieci i jego Mario.
Wczoraj przechodziłem obok Puebli.
i powiedział mi o tym.
który ją zabija, wciąż stoi.
"pa" do kogoś, kto chce Romero
idź po niego do Pueblo.
Było tak wiele wiosen,
między Sewillą a Trianą.
Prawie czterdzieści róż
to samo co Bocian.
wraca na swoją dzwonnicę
de Romeros De La Puebla
od sceny do sceny.
Uczeń i nauczyciel
przez lata
przyjaciele i towarzysze
jak miło się przytulać.
od Echa I Romero.
Juan i José Manuel
Manolo, Pepe i Faustino
marzą, że nadejdzie czas.
aby zasiać mu drogę.
od zwrotek do pani.
(Dzięki je za te teksty)