Eden Weint Im Grab — Siebengesang des Todes tekst piosenki i tłumaczenie
Strona zawiera teksty i polskie tłumaczenie piosenki "Siebengesang des Todes", wykonawca: Eden Weint Im Grab.
Tekst piosenki
Bläulich dämmert der Frühling; unter saugenden Bäumen
Wandert ein Dunkles in Abend und Untergang
Lauschend der sanften Klage der Amsel
Schweigend erscheint die Nacht, ein blutendes Wild
Das langsam hinsinkt am Hügel
In feuchter Luft schwankt blühendes Apfelgezweig
Löst silbern sich Verschlungenes
Hinsterbend aus nächtigen Augen; fallende Sterne
Sanfter Gesang der Kindheit
Erscheinender stieg der Schläfer den schwarzen Wald hinab
Und es rauschte ein blauer Quell im Grund
Daß jener leise die bleichen Lider aufhob
Über sein schneeiges Antlitz
Und es jagte der Mond ein rotes Tier
Aus seiner Höhle
Und es starb in Seufzern die dunkle Klage der Frauen
Strahlender hob die Hände zu seinem Stern
Der weiße Fremdling
Schweigend verläßt ein Totes das verfallene Haus
O des Menschen verweste Gestalt: gefügt aus kalten Metallen
Nacht und Schrecken versunkener Wälder
Und der sengenden Wildnis des Tiers
Windesstille der Seele
Auf schwärzlichem Kahn fuhr jener schimmernde Ströme hinab
Purpurner Sterne voll, und es sank
Friedlich das ergrünte Gezweig auf ihn
Mohn aus silberner Wolke
Tłumaczenie tekstu piosenki
Niebieskawy świt wiosna; Pod wysysających drzew
Wędruje ciemny w wieczór i zagłada
Słuchanie łagodnego płaczu drozda
Po cichu pojawia się noc, krwawa gra
Powoli schodząc na wzgórze
W wilgotnym powietrzu waha się kwitnąca gałąź jabłoni
Rozpuszcza srebrny skręcony
Umierający z nocnych oczu; spadające gwiazdy
Delikatny śpiew z dzieciństwa
Po pojawieniu się śpiący zszedł do Czarnego Lasu
I szemrał niebieskie źródło na dnie
Że po cichu podniósł Blade powieki
O jego śnieżnej twarzy
I księżyc ścigał czerwoną bestię
Z jaskini
I umarł w westchnieniu ciemny płacz kobiet
Shining podniósł ręce do swojej gwiazdy
Biały kosmita
Po cichu zmarły opuszcza zrujnowany dom
O ludzki wygląd: złożony z zimnych metali
Noc i przerażenie zatopionych lasów
I upalne pustkowia bestii
Wiatr duszy
Po poczerniałej barce płynął ten połyskujący strumień
Karmazynowe gwiazdy są pełne i upadł
Spokojnie niebieska gałąź na nim
Mak ze srebrnej chmury